Rechtbank veroordeelt man tot taakstraf voor het maken van kinderporno, spreekt hem vrij van twee feiten — RBZWB:2021:1602
vervaardigen van kinderporno
Eiser / verzoeker
officier van justitie (Openbaar Ministerie)
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte vrijgesproken van verleiding en bezit van kinderporno, maar veroordeeld tot 120 uur taakstraf en 1 dag gevangenisstraf voor het medeplegen van het maken van kinderporno.
- Verdachte veroordeeld voor medeplegen van het vervaardigen van kinderporno na actieve samenwerking bij het filmen
- Vrijspraak voor verleiding van het slachtoffer tot ontuchtige handelingen wegens onvoldoende bewijs
- Vrijspraak voor bezit van kinderporno omdat niet kon worden vastgesteld dat verdachte, en niet zijn partner, verantwoordelijk was
- Overschrijding van de redelijke termijn met 3 jaar en 7 maanden meegewogen in het voordeel van verdachte
- Taakstraf van 120 uur opgelegd in plaats van de door de officier geëiste 12 maanden onvoorwaardelijke celstraf, met een symbolische dag gevangenisstraf vanwege het taakstrafverbod
Samenvatting
Een man is door de rechtbank Zeeland-West-Brabant veroordeeld tot een taakstraf van 120 uur voor het samen met zijn partner maken van een film met kinderpornografisch materiaal van een destijds vijftienjarige jongen. Van twee andere ten laste gelegde feiten, het verleiden van de jongen tot ontuchtige handelingen en het bezit van kinderporno, sprak de rechtbank hem vrij.
De zaak draaide om drie verwijten. Ten eerste zou de man samen met zijn partner een film hebben gemaakt waarop deze partner seksuele handelingen verrichtte bij een vijftienjarige jongen. Ten tweede zou de man de jongen hebben verleid tot het dulden van die handelingen, onder meer door hem beltegoed te geven. Ten derde zou hij kinderporno in bezit hebben gehad die op verschillende computers en harddisks in zijn woning was aangetroffen.
Over het eerste feit had de man bekend dat hij de film maakte terwijl zijn partner in de badkamer bezig was met de jongen. De verdediging voerde aan dat er geen sprake was van medeplegen omdat het filmen een spontane actie was zonder vooropgezet plan. De rechtbank verwierp dat verweer: de partner was doorgegaan met de seksuele handelingen terwijl hij wist dat er werd gefilmd, en dat leverde de vereiste bewuste en nauwe samenwerking op. Wel sprak de rechtbank de man vrij van het onderdeel van de tenlastelegging over orale penetratie, omdat daarvoor geen bewijs was; alleen het aftrekken van het geslachtsdeel werd bewezen geacht, vastgelegd op één film.
Van de verleiding tot ontuchtige handelingen sprak de rechtbank de man vrij. Alleen het slachtoffer had verklaard dat de man hem had gevraagd om ontuchtige handelingen te dulden nadat hij spullen van de man en zijn partner had ontvangen. Dat de man weleens beltegoed had gegeven, was onvoldoende om vast te stellen dat dit bedoeld was om de jongen te verleiden.
Ook van het bezit van kinderporno sprak de rechtbank de man vrij. Kinderporno werd aangetroffen op gegevensdragers in de slaapkamer, op zolder en in de woonkamer. De officier van justitie stelde dat de man de dader moest zijn omdat zijn partner vanwege zijn fysieke gesteldheid niet naar boven kon komen om de bestanden op de zolder te zetten. De rechtbank volgde die redenering niet, omdat niet duidelijk was wanneer de kinderporno op de gegevensdragers terecht was gekomen en of de partner op dat moment wel bij die dragers kon komen. Bovendien deed de partner het computerbeheer en gebruikten meerdere personen de apparatuur.
Bij de strafoplegging voor het bewezenverklaarde feit hield de rechtbank rekening met de overschrijding van de redelijke termijn met drie jaar en zeven maanden en met het feit dat het delict inmiddels ongeveer tien jaar geleden was gepleegd. Ook telde mee dat het om één film ging, dat de man een blanco strafblad had en dat de reclassering een laag recidiverisico had vastgesteld. Voor het vervaardigen van kinderporno geldt normaal gesproken een oriëntatiepunt van twee jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf, maar de rechtbank zag daarvan af.
De rechtbank veroordeelde de man tot een taakstraf van 120 uur, bij niet naar behoren verrichten te vervangen door 60 dagen hechtenis. Omdat de wet bij dit type delict een taakstraf niet zonder meer toestaat, legde de rechtbank daarnaast een symbolische gevangenisstraf van één dag op.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2025:15631, Rechtbank Rotterdam, 24-12-2025, 10-238450-24
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:8320, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 26-11-2025, 02-222896-25
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:8041, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 18-11-2025, 02-821363-17
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:7612, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 06-11-2025, 02-182361-24 en 02-263401-24
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
02-665211-17
Procedure
Op tegenspraak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.