Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBZWB:2021:2601Bestuursrecht

ECLI:NL:RBZWB:2021:2601, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 26-05-2021, AWB- 21_1964 VV — RBZWB:2021:2601

Samenvatting

Verlenen omgevingsvergunning bouwen schuur

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. J.A. de Keuning

verweerder

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

AWB- 21_1964 VV

Procedure

Voorlopige voorziening

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr.drs. E.J. Govaers
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Veere moet minicampinguitbreiding alsnog beslissen en betaalt € 1.442 dwangsom

Een vrouw wil haar minicamping in de gemeente Veere uitbreiden. Daarvoor diende zij op 13 januari 2026 een aanvraag in voor een buitenplanse omgevingsplanactiviteit, een vergunning waarmee de gemeente van het geldende bestemmingsplan mag afwijken. Het college van burgemeester en wethouders van Veere liet daarna niets meer van zich horen. Het college had op de aanvraag moeten beslissen binnen de wettelijke termijn. Die termijn werd bij brief van 10 maart 2026 met zes weken verlengd, waardoor het college uiterlijk op 21 april 2026 had moeten beslissen. Dat gebeurde niet. De vrouw stelde het college daarom op 29 april 2026 in gebreke: zij gaf het twee weken om alsnog te beslissen. Het college ontving die brief op 1 mei 2026. Ook na afloop van die twee weken kwam er geen besluit. De vrouw stapte daarop naar de rechtbank Zeeland-West-Brabant. Omdat het beroep volgens de rechter kennelijk gegrond was, deed hij uitspraak zonder zitting. Dat is mogelijk wanneer meteen duidelijk is dat de indiener gelijk heeft en een mondelinge behandeling niets meer toevoegt. De rechter vernietigde het niet tijdig nemen van een besluit en droeg het college op binnen twee weken na verzending van de uitspraak alsnog te beslissen. Haalt het college die termijn niet, dan verbeurt het een dwangsom van € 100 per dag, met een maximum van € 15.000. Daarnaast had het college al een wettelijke dwangsom verschuldigd, omdat het te laat was met beslissen. Die loopt maximaal 42 dagen: de eerste veertien dagen € 23 per dag, de volgende veertien dagen € 35 per dag en de overige dagen € 45 per dag. Het college had de hoogte daarvan niet vastgesteld. De rechter deed dat nu zelf. Omdat er sinds het verstrijken van de ingebrekestelling meer dan 42 dagen waren verstreken, stelde hij de dwangsom vast op het maximum van € 1.442. Het college moet bovendien het griffierecht van € 397 aan de vrouw vergoeden en haar proceskosten betalen. Die vergoeding is vastgesteld op € 467, een laag bedrag omdat de gemachtigde alleen een beroepschrift indiende en de zaak enkel over de overschreden beslistermijn ging. De rechter verklaarde het beroep dus gegrond. Het college van Veere moet binnen twee weken een besluit op de aanvraag nemen, betaalt € 1.442 aan verschuldigde dwangsom, vergoedt € 397 griffierecht en betaalt € 467 aan proceskosten.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht
Rechtbank geeft UWV twee weken voor besluit en legt dwangsom op na te late beslissing over WIA-uitkering

Een vrouw wachtte maandenlang op een beslissing van het UWV over haar bezwaar tegen de beëindiging van haar uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA). Het besluit waartegen zij bezwaar maakte dateert van 28 november 2024. Toen het UWV nog steeds niet had beslist, stelde zij het uitvoeringsinstituut op 9 juli 2025 schriftelijk in gebreke. Het UWV ontving die brief op 15 juli 2025. Ook na de daarin gestelde termijn van twee weken kwam er geen besluit, waarna zij beroep instelde bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant. De rechtbank oordeelde dat het beroep kennelijk gegrond is. Daarom deed zij uitspraak zonder zitting, wat de Algemene wet bestuursrecht (Awb) in zulke gevallen toelaat. Dat het UWV de beslistermijn had overschreden was niet in geschil. Het UWV voerde in zijn verweerschrift aan dat het te weinig verzekeringsartsen heeft en dat nog onduidelijk is wanneer er een besluit kan komen. De rechtbank volgde dat argument niet als reden voor een langere termijn. Zij verwees naar uitspraken van een meervoudige kamer van 4 september 2026 in drie vergelijkbare zaken. Daarin is bepaald dat voor alle latere beroepen over een niet-tijdig genomen besluit van het UWV een nadere beslistermijn van twaalf maanden geldt, te rekenen vanaf de dag na het einde van de bezwaartermijn. In deze zaak was die termijn al verstreken. Er was volgens de rechtbank geen aanleiding om een andere termijn te bepalen. De rechtbank droeg het UWV daarom op om binnen twee weken na verzending van de uitspraak alsnog een besluit op het bezwaar bekend te maken. Houdt het UWV zich daar niet aan, dan verbeurt het een dwangsom van € 100 voor elke dag dat de termijn wordt overschreden, tot een maximum van € 15.000. Ook de kosten komen voor rekening van het UWV. Het moet het griffierecht van € 54 aan de vrouw vergoeden en haar proceskosten betalen van € 467. Dat bedrag is relatief laag, omdat haar gemachtigde alleen een beroepschrift indiende en de zaak enkel ging over de vraag of de beslistermijn was overschreden. De rechtbank verklaarde het beroep gegrond, vernietigde het niet tijdig nemen van een besluit en gaf het UWV twee weken om alsnog te beslissen op straffe van een dwangsom van € 100 per dag tot maximaal € 15.000.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht
Rechtbank draagt Veere op alsnog te beslissen over handhaving recreatieve verhuur, met dwangsom van € 100 per dag

Twee bewoners van een pand in de gemeente Veere vroegen het college van burgemeester en wethouders op 21 januari 2026 om handhaving. Het gaat om het verbouwen en gebruiken van het hoofdgebouw op een naburige locatie voor recreatieve verhuur. Het college heeft op dat verzoek nog geen besluit genomen, ook niet nadat de bewoners twee keer een ingebrekestelling stuurden. Daarom stapten zij naar de rechtbank. Voor een verzoek waarvoor de wet geen beslistermijn noemt, geldt een termijn van acht weken. Het college verlengde die termijn bij brief van 17 maart 2026 met tien weken. Het had daarom uiterlijk op 27 mei 2026 moeten beslissen. De eerste ingebrekestelling, van 30 april 2026, kwam daarmee te vroeg. De tweede, van 29 mei 2026, was wel geldig. Daarna zijn er twee weken verstreken zonder besluit, zodat het beroep ontvankelijk is. Het college erkende in zijn verweerschrift dat de beslistermijn is overschreden. Volgens het college nam de voorbereiding van het besluit meer tijd in beslag dan voorzien. Ook de recesperiode, de zomerperiode en beperkte personele capaciteit speelden mee. Het college zei te streven naar een zo spoedig mogelijke afronding. De rechtbank oordeelde het beroep kennelijk gegrond. Daarom deed zij uitspraak zonder zitting, zoals artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht toestaat. Omdat er nog geen besluit ligt, moet het college dat alsnog nemen. Het heeft daarvoor twee weken na verzending van de uitspraak. Haalt het college die termijn niet, dan verbeurt het een dwangsom, een geldbedrag dat het moet betalen voor elke dag dat het te laat is. De rechtbank stelde die op € 100 per dag, met een maximum van € 15.000. Verder moet het college het griffierecht van € 200 aan de bewoners vergoeden en € 467 aan proceskosten betalen. Dat proceskostenbedrag is laag, omdat de gemachtigde alleen een beroepschrift indiende en de zaak enkel over de overschreden beslistermijn ging.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht
Rechtbank geeft UWV tot 15 januari 2027 voor WIA-besluit, dwangsom € 100 per dag

Een man uit de regio Zeeland-West-Brabant vroeg een WIA-uitkering aan, maar kreeg die niet. Het UWV wees zijn aanvraag op 4 december 2025 af. Daartegen maakte hij bezwaar, maar op dat bezwaar kwam geen beslissing. Hij stelde het UWV op 26 juni 2026 in gebreke, een brief waarin hij eist dat binnen twee weken alsnog wordt beslist. Het UWV ontving die brief op 30 juni 2026, maar bleef ook daarna stil. De man ging daarom naar de rechter. Daarmee gaat het hier niet om de vraag of hij recht heeft op een uitkering, maar alleen om de vraag of het UWV te lang over zijn bezwaar doet. Dat het UWV de termijn heeft overschreden, was niet in geschil. De rechtbank vond het beroep zo duidelijk gegrond dat ze zonder zitting uitspraak deed, op grond van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht. Het UWV schreef in zijn verweerschrift dat de vertraging komt door een tekort aan verzekeringsartsen. Het liet ook weten dat het nog onduidelijk is wanneer er een besluit kan komen. De rechtbank gaf daar geen ander oordeel op dan haar vaste lijn. Een meervoudige kamer van dezelfde rechtbank had op 4 september 2026 in drie zaken over te late UWV-besluiten uitspraak gedaan. Daarin bepaalde zij dat de lijn uit die uitspraken geldt voor alle latere beroepen over het niet op tijd beslissen door het UWV. Die lijn houdt in dat het UWV twaalf maanden krijgt, gerekend vanaf de dag na het einde van de bezwaartermijn. De rechtbank zag in deze zaak geen reden om daarvan af te wijken. De rechtbank verklaarde het beroep gegrond en vernietigde het niet tijdig nemen van een besluit. Het UWV moet uiterlijk op 15 januari 2027 alsnog een besluit op bezwaar bekendmaken. Haalt het die datum niet, dan moet het een dwangsom betalen van € 100 voor elke dag dat de termijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000. Daarnaast moet het UWV het griffierecht van € 54 aan de man vergoeden en € 467 aan proceskosten betalen. Dat bedrag is relatief laag, omdat de gemachtigde van de man alleen een beroepschrift indiende en de zaak enkel over de beslistermijn ging.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht
Rechter legt UWV dwangsom op en geeft twee weken voor besluit over WIA-uitkering

Een vrouw uit Zeeland of West-Brabant vroeg op 12 februari 2026 bij het UWV een uitkering aan op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, kortweg de WIA. Een besluit bleef uit. Op 15 juni 2026 stelde zij het UWV schriftelijk in gebreke: binnen twee weken moest het alsnog beslissen. Het UWV ontving die brief op 17 juni 2026, maar ook na die twee weken kwam er geen besluit. De vrouw stapte daarom naar de rechtbank. Het UWV liet in zijn verweerschrift weten dat het een tekort aan verzekeringsartsen heeft en dat het nog onduidelijk is wanneer een besluit kan worden afgegeven. Dat het UWV te laat was, werd niet betwist. De rechtbank vond het beroep daarom kennelijk gegrond. Omdat dat zo duidelijk was, deed de rechter uitspraak zonder zitting, wat artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht mogelijk maakt. De rechtbank verwees voor de lengte van de beslistermijn naar eerdere uitspraken. Op 4 september 2026 deed een meervoudige kamer van dezelfde rechtbank uitspraak in drie zaken waarin het UWV niet op tijd had beslist. Daarin is bepaald dat de lijn uit die uitspraken geldt voor alle latere beroepen over het te laat beslissen door het UWV. Volgens die lijn heeft het UWV zeven maanden de tijd, te rekenen vanaf de dag na ontvangst van de aanvraag. Die termijn was in deze zaak al verstreken. De rechtbank zag geen reden om een andere termijn te kiezen en bleef dus bij de standaardtermijn van twee weken na verzending van de uitspraak. Om het UWV tot haast te dwingen, legde de rechtbank ook een dwangsom op van € 100 voor elke dag dat de termijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000. De rechtbank verklaarde het beroep gegrond en vernietigde het niet tijdig nemen van een besluit. Het UWV moet binnen twee weken na verzending van de uitspraak alsnog een besluit bekendmaken, bij overschrijding een dwangsom van € 100 per dag betalen (maximaal € 15.000), het griffierecht van € 54 aan de vrouw vergoeden en € 467 aan proceskosten betalen.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht