Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBZWB:2022:3953Strafrecht

Rechtbank spreekt man vrij van hulp bij woningoverval, geen straf voor weigeren telefoon te ontgrendelen — RBZWB:2022:3953

begunstiging na woningoverval en weigeren telefoon te ontgrendelen

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Verdachte vrijgesproken van hulp bij een woningoverval, schuldig bevonden aan het weigeren van medewerking aan het ontgrendelen van zijn telefoon, maar zonder oplegging van straf of maatregel.

  • Vrijspraak van hulp bij een woningoverval wegens onvoldoende ondersteunend bewijs voor de verdenking uit telefoongegevens
  • Niet-ontvankelijkheidsverweer over disproportioneel politiegeweld bij het ontgrendelen van de telefoon verworpen op formele gronden
  • Rechtbank constateert dat forse fysieke dwang is toegepast, maar acht dit niet zonder meer disproportioneel gelet op de toenmalige verdenking
  • Redelijke termijn met acht maanden overschreden zonder bijzondere omstandigheden die dit rechtvaardigen
  • Geen straf of maatregel opgelegd vanwege de geringe ernst van het feit, de termijnoverschrijding en het toegepaste geweld
  • Benadeelde partijen niet-ontvankelijk verklaard omdat hun vordering samenhing met het feit waarvan is vrijgesproken

Samenvatting

Een man werd ervan verdacht daders van een woningoverval in Domburg te hebben geholpen ontkomen, door hen op te halen, de buit te vervoeren of te tellen en de gebruikte auto's veilig te stellen. Daarnaast werd hem verweten dat hij had geweigerd mee te werken aan een bevel van de officier van justitie om zijn in beslag genomen telefoon te ontgrendelen.

De rechtbank Zeeland-West-Brabant sprak de man vrij van de hulp bij de overval. Uit locatie- en verkeersgegevens van zijn telefoons bleek dat hij zich in de vroege ochtend na de overval had verplaatst tussen Vlissingen, Domburg en Goes, en dat hij contact had gehad met een medeverdachte en met prepaid telefoonnummers die ook in verbinding stonden met de veroordeelde overvallers. Dat riep vragen op, maar het dossier bevatte geen getuigenverklaringen, camerabeelden of aanwijzingen voor onverklaarbaar vermogen die de conclusie ondersteunden dat de man daadwerkelijk personen of buit had vervoerd. Bij gebrek aan voldoende bewijs volgde vrijspraak.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Voor de weigering om zijn telefoon te ontgrendelen kwam de rechtbank wel tot een bewezenverklaring; de man had dit feit zelf erkend. Voorafgaand had de verdediging aangevoerd dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk moest worden verklaard omdat verbalisanten disproportioneel geweld hadden gebruikt om de ontgrendeling af te dwingen, in strijd met het folterverbod en het recht om niet aan de eigen veroordeling te hoeven meewerken. De rechtbank verwierp dat verweer formeel, omdat het toegepaste geweld plaatsvond in het onderzoek naar de overval en niet in het onderzoek naar het weigeren zelf, maar besteedde er bij de strafoplegging wel uitgebreid aandacht aan.

Uit een proces-verbaal, aangevuld met foto's en een getuigenverklaring bij de rechter-commissaris, bleek dat vier verbalisanten de man met fixaties aan armen en hoofd op de grond hadden gedwongen, hem hamerslagen op de rug hadden gegeven en zijn vingers onder dwang op de telefoon hadden geplaatst om deze te ontgrendelen. De rechtbank achtte niet onaannemelijk dat de man daarbij korte tijd buiten bewustzijn was geraakt, en stelde vast dat het proces-verbaal van de hulpofficier van justitie, dat pas drie weken later was opgemaakt, ten onrechte vermeldde dat er geen verwondingen waren terwijl foto's van de volgende dag rode plekken in gezicht en hals toonden. Toch oordeelde de rechtbank dat dit geweld, gelet op de verdenking van betrokkenheid bij een overval, niet zonder meer disproportioneel was. Wel stond voor de rechtbank vast dat er fors fysiek geweld was toegepast.

Daarnaast stelde de rechtbank vast dat de redelijke termijn voor berechting was overschreden. Die termijn was aangevangen bij de inverzekeringstelling van de man op 20 november 2019, zodat het vonnis uiterlijk op 20 november 2021 had moeten volgen; in werkelijkheid kwam het pas op 20 juli 2022, acht maanden te laat, zonder dat daarvoor bijzondere omstandigheden bestonden. De officier van justitie had voor beide feiten samen een gevangenisstraf van drie maanden geëist, en had daarbij al rekening gehouden met de overschrijding van de redelijke termijn.

De rechtbank ging verder dan de eis: gelet op de geringe ernst van het overgebleven feit, de overschrijding van de redelijke termijn en het fors toegepaste geweld bij het ontgrendelen van de telefoon, legde zij de man voor dit feit geen straf of maatregel op. De vorderingen tot schadevergoeding van de benadeelde partijen wees de rechtbank niet-ontvankelijk, omdat deze samenhingen met het feit waarvan de man was vrijgesproken.

Betrokken advocaten

mr. S. van Minderhout

verdachte

TDNL Strafrechtadvocaten, BREDA

103 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

02-029390-20

Procedure

Op tegenspraak

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. E. de Boer
  • mw. mr. J. Bergen
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBZWB:2026:11047
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Strafrecht
RBZWB:2026:11089
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Strafrecht
RBZWB:2026:11048
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Strafrecht
RBZWB:2026:11005
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Strafrecht
RBZWB:2026:11092
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Strafrecht