Rechtbank veroordeelt man tot 36 maanden cel voor gijzeling, twaalf maanden lager wegens vijf jaar vertraging — RBZWB:2022:7501
gijzeling en vrijheidsberoving voor losgeld
Eiser / verzoeker
het openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
de verdachte
Verdachte veroordeeld tot 36 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor medeplegen van gijzeling, waarbij de rechtbank de straf met 12 maanden matigde wegens overschrijding van de redelijke termijn.
- Rechtbank verklaart openbaar ministerie ontvankelijk ondanks overschrijding van de redelijke termijn met ruim vijf jaar
- Bewijs voor medeplegen berust op dna op een dameshemd met de telefoons van de slachtoffers en gebruik van een telefoonnummer voor een gefingeerde afspraak
- Alternatieve verklaring van de verdachte over vuurwerkbezoeken aan de loods als ongeloofwaardig verworpen
- Straf gematigd van 48 naar 36 maanden wegens de overschrijding van de redelijke termijn
- Slachtoffers dagenlang vastgehouden in een aanhangwagen onder dreiging voor betaling van € 90.000 losgeld
Samenvatting
Een man moest zich verantwoorden voor de gijzeling van twee slachtoffers die eind december 2015 uit een autogaragebedrijf in Breda werden ontvoerd. Vier mannen, van wie er drie bivakmutsen droegen en twee kleding met het opschrift 'politie', overmeesterden de slachtoffers, bonden hun handen vast en voerden hen af in een gestolen bestelbus met een blauw zwaailicht op het dak. De slachtoffers werden naar een loods in Ulicoten gebracht, geblinddoekt, aan handen en voeten vastgebonden en dagenlang opgesloten in een dichte aanhangwagen. Ze kregen nauwelijks eten en drinken, moesten hun urine laten lopen en mochten geen geluid maken. Via een ingesproken bericht werd de familie onder dreiging gedwongen 90.000 euro losgeld te betalen. Na een paar dagen wisten de slachtoffers te ontsnappen bij het afsteken van vuurwerk op oudejaarsavond.
Voordat de rechtbank aan de inhoud toekwam, moest zij eerst ambtshalve beoordelen of het Openbaar Ministerie nog wel mocht vervolgen. Tussen de aanhouding van de verdachte in februari 2017 en dit vonnis in december 2022 zat namelijk meer dan vijf jaar, onder meer door de coronapandemie en de wens om de zaken tegen drie verdachten gelijktijdig te behandelen. De rechtbank oordeelde dat dit tijdsverloop, hoe lang ook, niet zo ernstig was dat de waarheidsvinding of een eerlijk proces in gevaar kwam, zodat het Openbaar Ministerie ontvankelijk bleef in de vervolging.
Voor het bewijs steunde de rechtbank vooral op twee aanknopingspunten. Op een dameshemd waarin de telefoons van de slachtoffers na de gijzeling in een vuilnisbak werden gedumpt, zat dna van de verdachte. En uit telecomonderzoek bleek dat de verdachte gebruiker was van een telefoonnummer waarmee, kort na activering, een nepafspraak met de eigenaar van het garagebedrijf werd gemaakt om hem op de ochtend van de ontvoering op zijn werk te krijgen. De verdachte verklaarde dat hij slechts een paar keer in de loods was geweest om illegaal vuurwerk te kopen en dat hij daarbij toevallig het hemd moet hebben aangeraakt. De rechtbank vond dit ongeloofwaardig: getuigen bevestigden niet dat er een komen en gaan van vuurwerkkopers was, en de verdachte had zich eerst bij de politie op zijn zwijgrecht beroepen en pas jaren later, na kennisname van het dossier, deze verklaring gegeven. Ook zijn stelling dat hij door rugletsel fysiek niet in staat was iemand te ontvoeren, weerlegde medische informatie uit die periode.
Op basis van de combinatie van het dna-spoor, het telefoongebruik en het ontbreken van een aannemelijke verklaring achtte de rechtbank bewezen dat de verdachte een bijdrage van voldoende gewicht aan de gijzeling heeft geleverd om als medepleger te gelden, ook al kon niet worden vastgesteld wie van de daders precies wat had gedaan.
Bij de strafmaat hield de rechtbank rekening met de impact op de slachtoffers, van wie er één destijds negentien jaar oud was en die dagenlang doodsangsten hebben uitgestaan. Zonder het tijdsverloop zou een gevangenisstraf van 48 maanden passend zijn geweest, mede omdat alle drie de verdachten een substantiële bijdrage hadden geleverd. Vanwege de overschrijding van de redelijke termijn met ruim vijf jaar, waardoor de verdachte lange tijd in onzekerheid over de afloop verkeerde, matigde de rechtbank die straf met 12 maanden. De officier van justitie had 40 maanden gevangenisstraf geëist. De rechtbank veroordeelde de verdachte voor medeplegen van gijzeling tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 36 maanden, met aftrek van de tijd die hij al in voorarrest heeft doorgebracht.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2026:673, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 05-02-2026, 02-287777-23
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBOBR:2026:471, Rechtbank Oost-Brabant, 29-01-2026, 01/110755-22
Rechtbank Oost-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:473, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 28-01-2026, 02-408558-24
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:494, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 28-01-2026, 12-700097-12
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
02-820434-16
Procedure
Op tegenspraak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. J.F.C. Janssen
- mw. mr. J.C.A.M. Los
- mw. mr. M.E.I. Beudeker
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.