Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBZWB:2023:1099Bestuursrecht; Belastingrecht

Rechtbank: uitkering vloerenlegger is belastbaar inkomen, procedure 8 maanden te laat — RBZWB:2023:1099

fiscale kwalificatie van een arbeidsongeschiktheidsuitkering voor de inkomstenbelasting

Eiser / verzoeker

belanghebbende (vloerenlegger)

VS

Verweerder / gedaagde

de inspecteur van de Belastingdienst en de minister van Justitie en Veiligheid

Beroep tegen de aanslag inkomstenbelasting ongegrond verklaard, met toekenning van € 1.000 schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn met 8 maanden en vergoeding van proceskosten en griffierecht

  • Arbeidsongeschiktheidsuitkering die is gekoppeld aan derving van inkomen door ongeschiktheid voor het eigen beroep, is een belaste periodieke uitkering
  • Het onderscheid tussen algemene arbeidsongeschiktheid en beroepsongeschiktheid doet niet af aan de fiscale kwalificatie als de polis de uitkering koppelt aan inkomensderving
  • Beroep tegen de aanslag inkomstenbelasting en de belastingrente ongegrond verklaard
  • Redelijke termijn voor bezwaar en beroep samen overschreden met 8 maanden, resulterend in € 1.000 schadevergoeding
  • Proceskosten van € 837 en griffierecht van € 49 gelijk verdeeld over de inspecteur en de minister van Justitie en Veiligheid

Samenvatting

Een vloerenlegger kon zijn beroep niet meer uitoefenen en ontving in 2017 een bedrag van € 31.816 van zijn arbeidsongeschiktheidsverzekeraar, waarop € 10.428 aan loonheffing was ingehouden. In zijn aangifte inkomstenbelasting gaf hij dit bedrag niet als inkomen op, met de aantekening dat de verzekeraar zelf al had bepaald dat de uitkering niet in box 1 belast zou zijn. De inspecteur van de Belastingdienst was het daar niet mee eens en verhoogde het belastbare inkomen met het volledige uitkeringsbedrag.

De man maakte bezwaar en, na afwijzing daarvan bij uitspraak op bezwaar van 30 juni 2021, beroep bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant. Hij voerde aan dat geneeskundig was vastgesteld dat hij niet arbeidsongeschikt was, maar alleen beroepsongeschikt: hij kon zijn eigen beroep van vloerenlegger niet meer uitoefenen, maar was niet ziek of gebrekkig in algemene zin. Volgens hem ging het daarom om een sommenverzekering waarvan de uitkering los stond van feitelijke inkomensderving, en was die uitkering niet belast als periodieke uitkering.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De rechtbank volgde dat standpunt niet. Uit de polisvoorwaarden van de verzekering bleek dat deze uitdrukkelijk tot doel had een periodieke uitkering te verlenen bij derving van inkomen als gevolg van arbeidsongeschiktheid voor het eigen beroep. Daarmee was volgens de rechtbank sprake van een periodieke uitkering ter zake van invaliditeit, ziekte of ongeval, die naar de regels van de Wet inkomstenbelasting 2001 gewoon tot het inkomen uit werk en woning behoort. Het onderscheid dat de man maakte tussen 'arbeidsongeschiktheid' en 'beroepsongeschiktheid' deed daaraan volgens de rechtbank niet af, omdat de polis zelf de uitkering koppelde aan het wegvallen van inkomen door ongeschiktheid voor de eigen beroepsuitoefening. Het beroep tegen de aanslag en de bijbehorende belastingrente werd daarom ongegrond verklaard.

Wel had de man recht op een vergoeding wegens de lange duur van de procedure. Vanaf de indiening van het bezwaarschrift op 25 juni 2020 tot de uitspraak van de rechtbank was bijna twee jaar en acht maanden verstreken, terwijl de redelijke termijn voor bezwaar en beroep samen op 24 maanden wordt gesteld. Dat leverde een overschrijding van 8 maanden op, goed voor een schadevergoeding van € 1.000, waarvan € 875 aan de bezwaarfase werd toegerekend en € 125 aan de beroepsfase. Omdat het om verschillende fases van de procedure ging, moesten de inspecteur en de minister van Justitie en Veiligheid de schadevergoeding elk voor hun eigen deel betalen.

Omdat de man met dit verzoek om schadevergoeding gelijk kreeg, had hij ondanks de afwijzing van zijn beroep tegen de aanslag toch recht op vergoeding van zijn proceskosten en het griffierecht. De rechtbank stelde de proceskostenvergoeding vast op € 837 en verdeelde dit bedrag, net als het griffierecht van € 49, voor de eenvoud gelijk over de inspecteur en de minister. De rechtbank verklaarde het beroep tegen de aanslag inkomstenbelasting ongegrond, veroordeelde de inspecteur tot € 875 en de minister tot € 125 schadevergoeding wegens de te lange procedure, en droeg beiden op de helft van de proceskosten (€ 418,50 elk) en het griffierecht (€ 24,50 elk) aan de man te vergoeden.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

BRE 21/3344

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. V.A. Burgers
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBZWB:2026:10954
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10945
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10782
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10784
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10757
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht