ECLI:NL:RBZWB:2023:1428, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 01-03-2023, 9971713 CV EXPL 22-2118 — RBZWB:2023:1428
Samenvatting
Uit handelingen van werkgever blijkt dat de opzegging van werknemer is opgevat als een opzegging met inachtneming van de opzegtermijn. Dat werknemer zich niet beschikbaar heeft gehouden, is – zonder bewijsaanbod – niet komen vast te staan. Toewijzen.
Betrokken advocaten
mr. L. Vetter
eiser
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2025:7902, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 04-09-2025, C/02/434900 / KG RK 25-200 (E)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:4966, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 30-07-2025, C/02/428456 / HA ZA 24-622 (E)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:GHAMS:2025:1840, Gerechtshof Amsterdam, 10-07-2025, 200.350.869/01 OK
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht; Ondernemingsrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:3614, Rechtbank Midden-Nederland, 09-07-2025, 576499
Rechtbank Midden-Nederland · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Civiel Recht; ArbeidsrechtZaaknummer
9971713 CV EXPL 22-2118
Procedure
Bodemzaak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een allround medewerker uit de omgeving van Bergen op Zoom meldde zich op 5 mei 2026 ziek. Drie dagen later, op 8 mei 2026, kreeg hij een brief waarin zijn werkgever, een vennootschap onder firma, hem op staande voet ontsloeg. Als redenen noemde de werkgever onvoldoende functioneren, depressieve klachten die de werksfeer ernstig zouden verstoren en de vele gesprekken die geen verbetering hadden gebracht. De man werkte sinds 9 april 2024 bij het bedrijf, met een contract voor bepaalde tijd dat tot 9 april 2027 liep. De werknemer vroeg de kantonrechter vast te stellen dat het ontslag niet geldig was. Daarnaast wilde hij een vergoeding voor onregelmatige opzegging, een billijke vergoeding en een transitievergoeding. Ook vroeg hij uitbetaling van de inhoudingen op zijn eindafrekening, een wettelijke verhoging, rente en een gecorrigeerde eindafrekening met bruto/netto specificatie. De werkgever voerde verweer. Het ontslag op staande voet is volgens de kantonrechter niet rechtsgeldig. Voor zo'n ontslag is een dringende reden nodig, en die moet onverwijld en duidelijk worden medegedeeld. De werknemer stelde dat daar geen sprake van was, en de werkgever sprak dat niet tegen. De man berust zelf in het einde van het dienstverband, dat daarmee per 8 mei 2026 is geëindigd. Omdat het ontslag niet geldig is, is het een onregelmatige opzegging, waarvoor in principe het loon tot het einde van het contract moet worden betaald. De werkgever vroeg om matiging, onder meer omdat de man een ziektewetuitkering krijgt, het dienstverband kort was en het bedrijf klein is. De kantonrechter matigt de vergoeding tot het wettelijke minimum van drie maanden loon. Omdat de man bij ziekte recht had op 70 procent van zijn loon van € 2.764,30 bruto per maand, komt dat uit op € 5.805,03 bruto. Zijn ziektewetuitkering ligt € 234,49 per maand lager dan zijn loon zou zijn geweest, en dat verschil bedraagt tot april 2027 in totaal € 2.581,41. De overige argumenten van de werkgever leiden niet tot een lager bedrag. De transitievergoeding wijst de kantonrechter toe voor het gevraagde bedrag van € 1.919,65 bruto. De gevraagde billijke vergoeding van € 10.000 wijst hij af. Het inkomensverlies tot april 2027 is al gedekt door de vergoeding voor onregelmatige opzegging, en over andere schade, zoals de kwetsbare medische situatie, de onzekerheid over de uitkeringspositie, de druk door verrekening en het uitblijven van re-integratie, gaf de man geen toelichting. Ook de eindafrekening ging niet goed. De werkgever had 16 wachturen ingehouden (€ 470,72 bruto) en € 1.338,16 netto voor een lening. Dat de man met die inhoudingen had ingestemd door de ontslagbrief te ondertekenen, volgt volgens de kantonrechter niet uit die brief. Voor de wachturen vond hij in het contract geen grondslag, en het personeelshandboek was niet overgelegd. Voor de lening ontbrak een toelichting op hoe het bedrag van € 6.000 was opgebouwd, en de terugbetalingsregels uit de opleidingsovereenkomst gelden niet bij een ongeldig ontslag op staande voet. Over het ten onrechte ingehouden loon is een wettelijke verhoging verschuldigd, die de kantonrechter beperkt tot 25 procent, in totaal € 452,22. De gevraagde dwangsommen wijst hij af, omdat de werkgever vrijwillige medewerking toezegde. De werkgever moet de man de vergoeding voor onregelmatige opzegging van € 5.805,03 bruto en de transitievergoeding van € 1.919,65 bruto betalen. Daarnaast betaalt zij de inhoudingen van € 470,72 bruto en € 1.338,16 netto terug, plus € 452,22 wettelijke verhoging, alles met wettelijke rente vanaf veertien dagen na aanschrijving. Binnen veertien dagen na aanschrijving moet zij ook een correcte eindafrekening met bruto/netto specificatie verstrekken. Verder veroordeelt de kantonrechter haar in de proceskosten van € 1.102,00. De veroordelingen zijn uitvoerbaar bij voorraad. De billijke vergoeding en het overige verzochte zijn afgewezen.