Rechtbank houdt WOZ-waarde van € 1,25 miljoen voor bedrijfspand Waalwijk in stand — RBZWB:2023:2662
WOZ-waardering bedrijfspand en aanslag onroerendezaakbelasting
Eiser / verzoeker
eigenaar van het bedrijfspand
Verweerder / gedaagde
heffingsambtenaar van de gemeente Waalwijk
Rechtbank verklaart het beroep tegen de WOZ-waarde van € 1.250.000 ongegrond, maar kent wegens overschrijding van de redelijke termijn € 150 schadevergoeding toe.
- Rechtbank volgt de heffingsambtenaar in de huurwaarde uit een huurovereenkomst met een onafhankelijke derde, en verwerpt de lagere huurprijs die het bedrijf aanvoerde omdat die tussen gelieerde ondernemingen was overeengekomen
- De kapitalisatiefactor van 9,04, berekend met een landelijke taxatiewijzer, is voldoende onderbouwd
- Beroep tegen de WOZ-waarde van € 1.250.000 en de aanslag OZB wordt ongegrond verklaard
- Redelijke termijn voor bezwaar en beroep is met 13 maanden overschreden, wat leidt tot € 150 immateriële schadevergoeding
- Schadevergoeding en proceskosten worden verdeeld tussen de heffingsambtenaar en de Staat der Nederlanden naar rato van de vertraging in elke fase
Samenvatting
Een bedrijf uit Waalwijk stapte naar de rechter omdat het de waarde van zijn bedrijfspand veel te hoog vond vastgesteld. De gemeente Waalwijk had de WOZ-waarde van het pand, met een showroom, opslagruimte en kantoren, op 1 januari 2019 getaxeerd op € 1.250.000. Daarop was ook de aanslag onroerendezaakbelasting voor 2020 gebaseerd. Het bedrijf vond dat de waarde niet hoger dan € 938.000 kon zijn.
De heffingsambtenaar van de gemeente onderbouwde de waarde met een taxatierapport dat uitging van de huurwaardekapitalisatiemethode: de huurwaarde van het pand wordt vermenigvuldigd met een factor om tot de marktwaarde te komen. De taxateur baseerde de huurwaarde op een huurovereenkomst die het bedrijf zelf had gesloten met een andere partij, voor € 140.000 per jaar, omgerekend naar de peildatum € 138.600. Vermenigvuldigd met een kapitalisatiefactor van 9,04 kwam de taxateur uit op de vastgestelde waarde.
Het bedrijf bestreed die huurwaarde. Het stelde dat het pand feitelijk voor een veel lager bedrag was verhuurd, namelijk ruim € 106.000 per jaar, en overlegde daarvoor facturen. De heffingsambtenaar wierp tegen dat die facturen waren gestuurd naar een aan het bedrijf gelieerde onderneming, en dus geen marktconforme huurprijs weerspiegelden.
De rechtbank volgde de heffingsambtenaar hierin. Uit de facturen bleek dat afzender en geadresseerde dezelfde adressen deelden en dat de gebruikte afkorting waarschijnlijk naar de andere vennootschap van het bedrijf zelf verwees. Omdat het bedrijf dit niet had weersproken, achtte de rechtbank aannemelijk dat het om gelieerde bedrijven ging, waardoor de lagere huurprijs niet als marktprijs kon gelden. De huurwaarde uit het taxatierapport, gebaseerd op de huurovereenkomst met een onafhankelijke derde, bleef daarom overeind.
Ook over de kapitalisatiefactor waren partijen het oneens. Het bedrijf vond dat de gemeente onvoldoende had uitgelegd waarom in de bezwaarfase nog een andere factor was gebruikt en waarom aanpassingen waren gedaan in de opslag en het leegstandsrisico. De rechtbank oordeelde dat de heffingsambtenaar de berekening in de beroepsfase, met kengetallen uit een landelijke taxatiewijzer, voldoende inzichtelijk had gemaakt. Ook vond de rechtbank aannemelijk dat het bedrijventerrein waar het pand staat gewild is en weinig leegstand kent, wat de gehanteerde factor ondersteunde.
Daarnaast vroeg het bedrijf om een schadevergoeding wegens de lange duur van de procedure. Vanaf de ontvangst van het bezwaarschrift tot deze uitspraak was bijna drie en een half jaar verstreken, terwijl de redelijke termijn voor bezwaar en beroep samen op twee jaar staat. De rechtbank stelde vast dat die termijn met 13 maanden was overschreden en kende daarvoor € 150 schadevergoeding toe. Omdat de vertraging deels in de bezwaarfase en deels in de beroepsfase ontstond, moest de heffingsambtenaar € 42,86 daarvan betalen en de Staat der Nederlanden, als verantwoordelijke voor de duur van de beroepsprocedure bij de rechtbank, de resterende € 107,14.
De rechtbank verklaarde het beroep tegen de WOZ-waarde en de aanslag OZB ongegrond, zodat de waarde van € 1.250.000 en de daarop gebaseerde belastingaanslag in stand bleven. Vanwege de termijnoverschrijding moesten de heffingsambtenaar en de Staat elk € 209,25 aan proceskosten en de helft van het griffierecht van € 180 aan het bedrijf vergoeden.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2022:7232, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 05-12-2022, 02/998501-14
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2022:899, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 22-02-2022, 02/295885-21, 02/198701-21, 02/268327-21 (ttz.gev), 02/034339-21 (tul)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2022:591, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 08-02-2022, 02-190819-20
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2022:46, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 10-01-2022, 02/193534-19; 02/164717-19 (gev. ttz)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
AWB - 21 _ 656
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. R.P. Broeders
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.