Rechter: UWV mocht oordelen dat werkgever re-integratieplicht nakwam — RBZWB:2023:4630
Re-integratieverplichtingen werkgever bij WIA-aanvraag / Poortwachtertoets
Eiser / verzoeker
Werkneemster (hoger veiligheidskundige)
Verweerder / gedaagde
Raad van bestuur van het UWV
Rechtbank verklaart het beroep ongegrond; het UWV-besluit dat de werkgever voldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht blijft in stand.
- Rechtbank oordeelt dat eiseres procesbelang heeft ondanks het verlopen van de wachttijd, vanwege mogelijke schadevergoedingsaanspraken.
- Verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft zorgvuldig onderzoek verricht en inzichtelijk alle beschikbare medische informatie meegewogen.
- Bedrijfsarts mocht in eerste drie maanden na ziekmelding prioriteit geven aan conflictoplossing boven directe re-integratie, gelet op ernstige klachten en lopende klachtenprocedure.
- Eiseres heeft haar stelling dat zij tien uur per week kon werken niet met medische stukken onderbouwd.
- Verzoek om benoeming van een onafhankelijke deskundige afgewezen: geen twijfel over conclusies verzekeringsarts en eiseres had zelf geen contra-expertise overgelegd.
Samenvatting
Een vrouw die in maart 2019 volledig ziek uitviel bij haar werkgever, een overheidsorganisatie waarvoor ze verdeeld over drie vestigingen werkte als hoger veiligheidskundige, stapte naar de rechter omdat ze het niet eens was met de conclusie van het UWV. Dat oordeelde dat haar werkgever voldoende re-integratie-inspanningen had verricht. De vrouw leed aan PTSS en heupdysplasie, en er was ook sprake van een ernstig arbeidsconflict dat haar herstel compliceerde.
Tijdens de ziekteperiode begeleidde een bedrijfsarts de vrouw intensief. Hij vroeg informatie op bij haar huisarts en psycholoog, legde in november 2019 zelfs een contactverbod op tussen haar en de werkgever vanwege de schadelijke invloed van die contacten op haar gezondheid, en hief dat verbod later weer op na overleg. Desondanks liep het arbeidsconflict na de opheffing van het verbod opnieuw hoog op, waardoor behandeling en herstel in een impasse raakten. Eind 2020 vroeg de vrouw een WIA-uitkering aan.
Bij de beoordeling van de WIA-aanvraag concludeerde het UWV dat de vrouw geen benutbare arbeidsmogelijkheden had. De verzekeringsarts bevestigde dit en oordeelde dat de bedrijfsarts adequaat had gehandeld. Het UWV legde de werkgever geen loonsanctie op. De vrouw ging in bezwaar en later in beroep: zij vond dat de werkgever in de eerste drie maanden na haar ziekmelding kansen op re-integratie had laten liggen. Ze stelde dat ze destijds zo'n tien uur per week had kunnen werken bij de andere vestigingen.
De rechtbank ging daar niet in mee. Uit de gespreksverslagen van de bedrijfsarts bleek dat de vrouw al bij het eerste gesprek ernstige klachten meldde, dat de interne klachtenprocedure nog liep en dat zij zelf had aangegeven geen gesprekken met de werkgever aan te kunnen. De bedrijfsarts had er in die omstandigheden redelijkerwijs voor kunnen kiezen om eerst te focussen op het voorkomen van verergering en het oplossen van het conflict, in plaats van direct te sturen op werkhervatting. Bovendien had de vrouw haar stelling dat ze tien uur kon werken niet met medische stukken onderbouwd.
De vrouw voerde ook aan dat de procesgang oneerlijk was verlopen: het dossier zou onvolledig zijn en de zitting zou te eenzijdig zijn geweest omdat zij veel meer vragen had moeten beantwoorden dan het UWV. De rechtbank verwierp die bezwaren. Het dossier was compleet, en op de zitting was hoor en wederhoor toegepast. Dat partijen na de schorsing geen schikking bereikten, was geen reden om de procedure als oneerlijk te bestempelen.
Ten slotte vroeg de vrouw de rechtbank een onafhankelijke deskundige te benoemen. Ook dat verzoek wees de rechter af: de vrouw had zelf de keuze gemaakt om geen medische contra-expertise in te dienen, en de verzekeringsarts bezwaar en beroep had alle beschikbare medische informatie aantoonbaar en inzichtelijk meegewogen in zijn beoordeling.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. Het besluit van het UWV blijft daarmee in stand: de vrouw ontvangt haar WIA-uitkering, maar de werkgever wordt niet alsnog aangesproken op tekortschietende re-integratie-inspanningen. De vrouw krijgt het griffierecht niet terug en heeft geen recht op vergoeding van haar proceskosten.
Betrokken advocaten
mr. H.M. van Gent
verweerder
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2025:577, Gerechtshof Amsterdam, 04-03-2025, 200.343.468/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHAMS:2024:1444, Gerechtshof Amsterdam, 28-05-2024, 200.334.402/01 en 200.335.887/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHAMS:2024:1256, Gerechtshof Amsterdam, 07-05-2024, 200.333.582/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBZWB:2024:1935, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 23-02-2024, C/02/418959 / JE RK 24-234
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
AWB- 22_1511
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.