Rechtbank verwerpt beroep tegen btw-naheffing wegens onbewezen ondernemerschap — RBZWB:2024:6405
ondernemerschap voor de omzetbelasting en teruggaaf/naheffing btw
Eiser / verzoeker
belanghebbende (softwarebedrijf)
Verweerder / gedaagde
de inspecteur van de Belastingdienst
De rechtbank verklaart alle beroepen ongegrond, zodat de naheffingsaanslagen omzetbelasting in stand blijven en geen teruggaaf wordt verleend.
- Kort voor de zitting ingediend verdagingsverzoek voor onbepaalde tijd wees de rechtbank af wegens gebrek aan tijdigheid en onderbouwing
- Twee wrakingsverzoeken werden afgewezen respectievelijk deels niet-ontvankelijk en deels ongegrond verklaard; het onderzoek werd niet heropend
- Geen schending van de hoorplicht, omdat belanghebbende zelf nooit had aangegeven gehoord te willen worden
- Belanghebbende maakte niet aannemelijk dat zij in de betreffende jaren nog economische activiteiten verrichtte, waardoor geen recht bestond op teruggaaf van omzetbelasting
- Naheffingsaanslagen over 2022 bleven in stand; het beroep op het vertrouwensbeginsel faalde omdat de eerdere teruggaven geautomatiseerd en zonder onderzoek waren verleend
- Verzoek om schadevergoeding afgewezen wegens gebrek aan onderbouwing
Samenvatting
Een bedrijf dat volgens de Kamer van Koophandel actief is in softwareontwikkeling en technische advisering, kreeg te maken met de Belastingdienst nadat de inspecteur het btw-nummer had ingetrokken. De reden: al sinds 2012 had het bedrijf geen omzet meer aangegeven en uitsluitend voorbelasting teruggevraagd. Toen het bedrijf alsnog teruggaaf van omzetbelasting claimde over de periode november 2017 tot en met maart 2022, wees de inspecteur dat af. Ook over het tweede en derde kwartaal van 2022 liep het mis: eerst kreeg het bedrijf automatisch een teruggaaf van 300 en 1.054 euro, maar daarna volgden naheffingsaanslagen voor diezelfde bedragen. Tegen al deze beslissingen ging het bedrijf in beroep bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant.
Voordat de rechtbank aan de inhoud toekwam, moest zij eerst twee procedurele hobbels nemen. Vlak voor de zitting van 12 juli 2024 vroeg de gemachtigde van het bedrijf om de behandeling voor onbepaalde tijd uit te stellen, met de stelling dat instrumentele collusie tussen rechtspraak en Belastingdienst zijn elementaire rechten had geschonden. De rechtbank wees dat verzoek af: het kwam te laat, was niet onderbouwd en een uitstel zonder einddatum zou een doelmatige behandeling in de weg staan. Vervolgens gold de brief ook als wrakingsverzoek, en later kwam er nog een aanvulling die laat op de avond voor de zitting werd verstuurd. Zowel de wrakingskamer als de rechtbank oordeelden dat dit verzoek niet op tijd de behandelend rechter kon bereiken en dat hem daarvan geen verwijt trof; het onderzoek werd daarom niet heropend.
Ook inhoudelijk kreeg het bedrijf ongelijk. Eerst de klacht dat de inspecteur de hoorplicht had geschonden: die faalde, omdat het bedrijf in de bezwaarschriften zelf nooit had aangegeven gehoord te willen worden en ook niet reageerde op de uitnodigingen van de inspecteur daartoe. De kern van de zaak draaide om de vraag of het bedrijf in de betreffende jaren nog ondernemer was voor de omzetbelasting. Volgens vaste rechtspraak is daarvoor vereist dat iemand zelfstandig een economische activiteit verricht die is gericht op duurzame opbrengst. De rechtbank stelde vast dat het bedrijf, ondanks herhaalde verzoeken van de inspecteur, geen enkel stuk had overgelegd waaruit die activiteiten bleken. De enkele mededeling tijdens een boekenonderzoek dat er aan een insectenval werd gewerkt, zonder verdere onderbouwing, was onvoldoende.
Omdat het bedrijf niet aannemelijk had gemaakt dat het ondernemer was, had de inspecteur volgens de rechtbank terecht geen teruggaaf van omzetbelasting verleend over de periode 2017 tot en met maart 2022. De eerder wel verleende teruggaven over het tweede en derde kwartaal van 2022 waren dan ook ten onrechte gegeven, zodat de naheffingsaanslagen terecht volgden. Het beroep op het vertrouwensbeginsel hielp niet: die teruggaven waren zonder enig inhoudelijk onderzoek geautomatiseerd verwerkt, waaraan het bedrijf geen gerechtvaardigd vertrouwen kon ontlenen. Ook het verzoek om schadevergoeding, waaronder proceskosten en immateriële schade, wees de rechtbank af omdat het bedrijf de gestelde schade niet had geconcretiseerd.
De rechtbank verklaarde alle beroepen ongegrond: de naheffingsaanslagen blijven in stand, het bedrijf krijgt geen teruggaaf van omzetbelasting over de betwiste periode, en het griffierecht en de proceskosten komen niet voor vergoeding in aanmerking.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:OGEAA:2018:165, Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba, 29-03-2018, BBZ nr. AUA201701160
Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:OGEAC:2018:38, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 06-03-2018, BBZ nrs. CUR201400006, CUR201400008 t/m CUR20140010 en CUR201400515
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:OGEAC:2018:32, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 06-03-2018, BBZ nr. CUR201600760
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:OGEAC:2017:185, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 12-12-2017, BBZ nrs. CUR201500356 en CUR201500357
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
BRE 22/1201, 22/1205, 22/5351 en 22/5352
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr.drs. M.M. de Werd
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.