ECLI:NL:RBZWB:2025:2399, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 17-04-2025, BRE 25/1633 — RBZWB:2025:2399
Samenvatting
Uitspraak voorlopige voorziening in beroepsprocedure naar aanleiding van de ongegrondverklaring van de bezwaren tegen een genomen verkeersbesluit. Kern van het verkeersbesluit van 29 juli 2024 is de plaatsing van een langzaamverkeersluis ter hoogte van het Klaverveld 43 en 45, waardoor gemotoriseerd verkeer enkel vanaf de Groenstraat de verbindingsweg (tussen de Groenstraat en het Klaverveld) op kan om zo de aan de verbindingsweg gelegen percelen te bereiken. Wel kunnen voetgangers en fietsers het Klaverveld bereiken. In de oude situatie waren op de verbindingsweg paaltjes geplaatst aan de zijde van de Groenstraat en was de verbindingsweg voor gemotoriseerd verkeer enkel vanaf het Klaverveld toegankelijk. De voorzieningenrechter twijfelt of het besluit van 29 juli 2024 in beroep stand zal houden. Enerzijds is er twijfel of de verkeersveiligheid en het gebruik van de verbindingsweg zo veel beter gediend wordt met de plaatsing van een langzaamverkeersluis specifiek op de in het besluit aangegeven plaats. Ook in de oude situatie waren er al verkeersmaatregelen genomen – namelijk de inmiddels verwijderde paaltjes – om ervoor te zorgen dat de verbindingsweg door gemotoriseerd slechts vanuit een kant ingereden kon worden. Het college had er ook voor kunnen kiezen om op de plaats van de paaltjes betonblokken of dergelijke terug te plaatsen. Dan zou de oude situatie hersteld zijn. Anderzijds is de twijfel gelegen in de wijze waarop de belangen van verzoekers in de besluitvorming zijn meegenomen. Op de verbindingsweg mag naar het oordeel van de voorzieningenrechter ook met de voertuigen van verzoekers worden gereden en verzoekers moeten hun perceel ook kunnen bereiken. Ter zitting heeft het college erkend dat er over het nemen van het verkeersbesluit geen voorafgaand overleg met verzoekers heeft plaatsgevonden. De belangenafweging is verder onder meer uitgewerkt in een theoretische benadering van het gebruik van het perceel door verzoekers. Daarvan is ter zitting gebleken dat de veronderstellingen van het college niet aansluiten bij de feitelijke situatie en het college heeft ook niet de moeite genomen om dat bij verzoekers te verifiëren. Schorsing verkeersbesluit en bestreden besluit tot de uitspraak in beroep.
Betrokken advocaten
mr. M.J.A. Knibbeler
verzoeker
B.P. van den Berg
verzoeker
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2022:3027, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 30-08-2022, 200.274.509_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht
ECLI:NL:RBOBR:2022:594, Rechtbank Oost-Brabant, 06-01-2022, C-01-376586 - KG ZA 21-679
Rechtbank Oost-Brabant · Civiel Recht
ECLI:NL:GHSHE:2021:2837, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 14-09-2021, 200.265.747_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht
ECLI:NL:RBAMS:2021:1324, Rechtbank Amsterdam, 24-03-2021, C/13/675542 / HA ZA 19-1220
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
BRE 25/1633
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een echtpaar uit het Brabantse Geertruidenberg zag zijn woning en garagebox op 14 september 2026 door de burgemeester gesloten worden. De burgemeester besloot beide panden voor drie maanden te sluiten op grond van de Opiumwet. De bewoners maakten bezwaar en vroegen de voorzieningenrechter om een spoedmaatregel, een voorlopige voorziening, zodat de sluiting niet meteen zou ingaan zolang de bezwaarprocedure liep. Op 23 september 2026 trok de burgemeester het sluitingsbesluit gedeeltelijk in. De woning hoefde niet meer dicht, de garagebox bleef wel gesloten. Daarop trokken de bewoners hun verzoek om een voorlopige voorziening in. Bij die intrekking vroegen zij de rechter om de burgemeester te veroordelen in hun proceskosten. Zij gaven daarbij een bedrag van € 1.815 aan verschotten op. De burgemeester vond dat verzoek onvoldoende onderbouwd. Volgens hem ontbraken een opgave van de verrichte proceshandelingen, de bestede uren, de berekening van de kosten en bewijsstukken. Daardoor viel volgens hem niet te beoordelen of de kosten noodzakelijk, redelijk en daadwerkelijk gemaakt waren. De voorzieningenrechter besliste zonder zitting en volgde de burgemeester hierin niet. Trekt een bestuursorgaan een besluit gedeeltelijk in en komt het de indiener daarmee tegemoet, dan is dat in beginsel voldoende reden om de proceskosten te vergoeden. De bewoners hadden dan immers een reden om het verzoek in te dienen. Alleen bijzondere omstandigheden kunnen daarop een uitzondering maken, en die zag de rechter hier niet. Ook een gedeeltelijke tegemoetkoming, zoals het intrekken van de sluiting van de woning, telt mee. De rechter wees het door de burgemeester genoemde bezwaar over de onderbouwing af. Voor rechtsbijstand door een derde geldt in het bestuursrecht een vast systeem van punten per proceshandeling en een forfaitair bedrag. De gemachtigde hoeft daarvoor geen uren of gedetailleerde specificaties te overleggen. De gemachtigde van de bewoners verrichtte één proceshandeling, het indienen van het verzoekschrift. Dat levert één punt op met een waarde van € 934. Voor het gevraagde bedrag van € 1.815 vond de rechter geen grondslag. De voorzieningenrechter veroordeelt de burgemeester tot betaling van € 934 aan de bewoners. Het door hen betaalde griffierecht van € 200 valt buiten deze uitspraak. Daarvoor moeten zij zich rechtstreeks tot de burgemeester wenden, die dat bedrag kan vergoeden. Tegen de uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.