ECLI:NL:RBZWB:2025:4703, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 16-07-2025, 11024900 \ CV EXPL 24-1071 (E) — RBZWB:2025:4703
Samenvatting
Eiser huurde van gedaagden een bedrijfsruimte. In deze bedrijfsruimte had eiser haar winkel waarbij ze kleding, modeaccessoires, sieraden en leren tassen verkocht. In augustus 2022 maakt eiser een eerste melding van lekkage. In juni 2023 maakt eiser opnieuw melding van lekkage. In oktober 2023 stelt eiser verhuurders in verzuim omdat er nog steeds lekkage is. In december 2023 deelt de verzekeraar van eiser aan haar mede dat de waterschade aan haar spullen niet vergoed worden, omdat het gehuurde in een zeer matige staat van onderhoud verkeert. Op 22 januari 2024 ontbindt eiser de huurovereenkomst. Eiser wil onder andere schadevergoeding. Verhuurder is het hier niet mee eens en vordert betaling van achterstallig huur en boete omdat de huur niet is betaald. Ook stellen verhuurders de gemeente in vrijwaring aansprakelijk. In december 2023 heeft de gemeente volgens verhuurders ten onrechte gesteld dat er sprake is van instortings- en brandgevaar. Naar aanleiding van deze mededeling zou eiser de huurovereenkomst hebben ontbonden. De kantonrechter stelt verhuurders in het ongelijk. Het dak van het gehuurde was in slechte staat. Verhuurders wisten dit maar hebben telkens gekozen voor tijdelijke oplossingen. Uiteindelijk was het gehuurde niet meer bruikbaar door de enorme lekkage en schimmelvorming.
Betrokken advocaten
mr. L.M. Bult-Zomer
eiser
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2025:4820, Rechtbank Rotterdam, 16-04-2025, C/10/675111 / HA ZA 24-209
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2023:10596, Rechtbank Den Haag, 19-07-2023, C/09/632353 / HA ZA 22-591
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2023:10598, Rechtbank Den Haag, 19-07-2023, C/09/627064 / HA ZA 22-278
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBZWB:2023:1871, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 16-02-2023, C/02/405079 / KG ZA 23-10 (E)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Civiel Recht; VerbintenissenrechtZaaknummer
11024900 \ CV EXPL 24-1071 (E)
Procedure
Bodemzaak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een Nigeriaanse man met een verblijfsvergunning moet het asielzoekerscentrum in een plaats in Noord-Brabant verlaten, omdat hij een aangeboden woning in Tilburg weigerde. Dat oordeelde de voorzieningenrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Breda, op 11 november 2026 in een kort geding van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA). De man kreeg na zijn verblijfsvergunning een aankondiging dat zijn opvang zou eindigen. Hij werd gekoppeld aan de gemeente Tilburg, die hem een eenkamerstudio van 24 vierkante meter met eigen sanitair en keuken aanbood. Hij bezichtigde de woning op 14 augustus 2026 en weigerde haar. Zijn reden: hij lijdt aan PTSS en daardoor aan claustrofobie, en heeft een woning met een aparte slaapkamer nodig. In twee gesprekken (26 augustus en 2 september 2026) legde het COA hem uit wat een weigering betekent. Het COA vond de weigering onterecht en gaf hem 24 uur om de woning alsnog te accepteren. Daarna beëindigde het COA de opvang. Omdat de man bleef zitten en ook een sommatie van 14 september 2026 negeerde, vorderde het COA ontruiming. De voorzieningenrechter vond de zaak spoedeisend: de man dreigt zijn huisvesting te verliezen en het COA heeft te maken met de algemeen bekende druk op de opvangcapaciteit. Inhoudelijk keek hij of het COA zorgvuldig had gehandeld. Dat was zo. Bij het huisvestingsgesprek van 2 oktober 2025 had de man op het formulier aangegeven dat hij niet was aangewezen op een woning met bijzondere eisen. Hij vroeg alleen om plaatsing in het noorden van Noord-Brabant. Het COA kan medische gegevens niet controleren bij het toewijzen van een woning en hoeft dat ook niet. Het medisch dossier hielp de man niet. Daarin staat dat er geen psychiatrisch verleden was en melden aantekeningen uit 2022 slecht slapen en nachtmerries. Een diagnose claustrofobie ontbreekt. Pas in een aantekening van 13 oktober 2026 staat dat hij claustrofobisch werd van het aangeboden appartement, en dat is een mededeling van de man zelf, gedaan nadat hij de woning had gezien. De voorzieningenrechter achtte PTSS wel aannemelijk, omdat de man Nigeria moest ontvluchten vanwege zijn seksuele geaardheid. Maar dat betekent niet dat er bijzondere eisen aan zijn woning horen te gelden. Een verband tussen zijn klachten en het wonen in 24 vierkante meter met alle voorzieningen maakte hij niet aannemelijk. De rechter wees er ook op dat hogere eisen aan woonruimte de druk op de opvangcapaciteit zouden vergroten. Bij de belangenafweging woog zwaar dat de man zijn eigen weigering heeft veroorzaakt, dat hij een netwerk heeft en elders kan verblijven, en dat het COA de plek nodig heeft voor andere asielzoekers. De reconventionele vorderingen van de man wees de rechter af. Een langere ontruimingstermijn tot hij een geschikte woning heeft gevonden zou voor onbepaalde tijd gelden, en het COA hoeft geen medisch onderzoek te starten. De man moet de ruimte in het AZC binnen drie dagen na betekening van het vonnis ontruimen en ontruimd houden. Hij moet ook de proceskosten van € 2.254,01 betalen. De uitspraak is uitvoerbaar bij voorraad verklaard.