ECLI:NL:RBZWB:2025:7570, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 30-09-2025, 25/1656 — RBZWB:2025:7570
Samenvatting
Eiser heeft een verzoek ingediend op grond van de Wet open overheid (Woo). Dit verzoek is ongegrond verklaard vanwege de ruime omvang van het verzoek.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2026:613, Raad van State, 04-02-2026, 202403879/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RVS:2025:5060, Raad van State, 22-10-2025, 202206292/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RVS:2025:531, Raad van State, 12-02-2025, 202207209/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBDHA:2024:241, Rechtbank Den Haag, 12-01-2024, 23/1418
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
25/1656
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. I.M. Josten
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een echtpaar uit het Brabantse Geertruidenberg zag zijn woning en garagebox op 14 september 2026 door de burgemeester gesloten worden. De burgemeester besloot beide panden voor drie maanden te sluiten op grond van de Opiumwet. De bewoners maakten bezwaar en vroegen de voorzieningenrechter om een spoedmaatregel, een voorlopige voorziening, zodat de sluiting niet meteen zou ingaan zolang de bezwaarprocedure liep. Op 23 september 2026 trok de burgemeester het sluitingsbesluit gedeeltelijk in. De woning hoefde niet meer dicht, de garagebox bleef wel gesloten. Daarop trokken de bewoners hun verzoek om een voorlopige voorziening in. Bij die intrekking vroegen zij de rechter om de burgemeester te veroordelen in hun proceskosten. Zij gaven daarbij een bedrag van € 1.815 aan verschotten op. De burgemeester vond dat verzoek onvoldoende onderbouwd. Volgens hem ontbraken een opgave van de verrichte proceshandelingen, de bestede uren, de berekening van de kosten en bewijsstukken. Daardoor viel volgens hem niet te beoordelen of de kosten noodzakelijk, redelijk en daadwerkelijk gemaakt waren. De voorzieningenrechter besliste zonder zitting en volgde de burgemeester hierin niet. Trekt een bestuursorgaan een besluit gedeeltelijk in en komt het de indiener daarmee tegemoet, dan is dat in beginsel voldoende reden om de proceskosten te vergoeden. De bewoners hadden dan immers een reden om het verzoek in te dienen. Alleen bijzondere omstandigheden kunnen daarop een uitzondering maken, en die zag de rechter hier niet. Ook een gedeeltelijke tegemoetkoming, zoals het intrekken van de sluiting van de woning, telt mee. De rechter wees het door de burgemeester genoemde bezwaar over de onderbouwing af. Voor rechtsbijstand door een derde geldt in het bestuursrecht een vast systeem van punten per proceshandeling en een forfaitair bedrag. De gemachtigde hoeft daarvoor geen uren of gedetailleerde specificaties te overleggen. De gemachtigde van de bewoners verrichtte één proceshandeling, het indienen van het verzoekschrift. Dat levert één punt op met een waarde van € 934. Voor het gevraagde bedrag van € 1.815 vond de rechter geen grondslag. De voorzieningenrechter veroordeelt de burgemeester tot betaling van € 934 aan de bewoners. Het door hen betaalde griffierecht van € 200 valt buiten deze uitspraak. Daarvoor moeten zij zich rechtstreeks tot de burgemeester wenden, die dat bedrag kan vergoeden. Tegen de uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.