Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBZWB:2026:10288Bestuursrecht; Belastingrecht

Rechtbank: aanslag inkomstenbelasting blijft na twee werkgevers, beroep ongegrond — RBZWB:2026:10288

aanslag inkomstenbelasting bij meerdere werkgevers

Eiser / verzoeker

Belanghebbende (belastingplichtige uit [woonplaats])

VS

Verweerder / gedaagde

De inspecteur van de Belastingdienst

Beroep ongegrond: de aanslag inkomstenbelasting 2023 (€ 10.991 te betalen) en € 405 belastingrente blijven in stand, zonder griffierecht- of proceskostenvergoeding.

  • De aanslag inkomstenbelasting 2023 is terecht en naar het juiste bedrag opgelegd: door het samenvoegen van de inkomsten van twee werkgevers viel een deel van het loon in de derde schijf, zodat de ingehouden loonheffing te laag was.
  • Of er sprake is van een bewuste fout van belanghebbende is niet relevant, omdat de belastingschuld rechtstreeks uit de wet voortvloeit en de aanslag binnen drie jaar is opgelegd.
  • Het evenredigheidsbeginsel is niet geschonden: er zijn geen bijzondere of onvoorziene omstandigheden en belanghebbende had zelf een nadere voorlopige aanslag kunnen aanvragen.
  • De uitspraak op bezwaar is voldoende gemotiveerd en de belastingrente van € 405 volgt het bedrag van de aanslag.
  • Het verzoek om uitstel van de zitting is afgewezen omdat het pas vijf weken na de uitnodiging is gedaan, terwijl het verblijf in het buitenland al in mei 2026 was geboekt.

Samenvatting

Een man uit Breda e.o. kreeg voor 2023 een aanslag inkomstenbelasting van € 10.991 te betalen, nadat bleek dat hij dat jaar bij twee gemeenten werkte. In zijn aangifte had hij alleen het loon van de ene gemeente opgegeven: € 69.229. Volgens de loongegevens van zijn werkgevers ontving hij in totaal € 118.217, waarvan € 48.988 van de tweede gemeente.

De Belastingdienst week daarom af van de aangifte en legde de aanslag op naar een belastbaar inkomen van € 114.682. Dat leidde tot een bedrag aan verschuldigde belasting dat hoger lag dan de loonheffing die beide werkgevers al hadden ingehouden. Beide werkgevers hielden loonheffing in tegen het tarief van 36,93%. Omdat de twee inkomsten bij elkaar werden geteld, viel een deel van het inkomen ook in de derde schijf van het progressieve tarief. Het bedrag aan ingehouden loonheffing was daardoor te laag. Het verschil moest hij bijbetalen. Daarnaast kreeg hij € 405 belastingrente in rekening gebracht. Zijn bezwaar werd op 25 februari 2025 ongegrond verklaard.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In beroep voerde de man meerdere gronden aan. Hij vond dat de aanslag niet mocht worden opgelegd omdat hij geen bewuste fout had gemaakt, dat de aanslag in strijd was met het evenredigheidsbeginsel en dat de uitspraak op bezwaar onvoldoende was gemotiveerd.

De rechtbank oordeelt dat de aanslag terecht en naar het juiste bedrag is opgelegd. Dat de werkgevers het lagere tarief en de loonheffingskorting toepasten, was niet onjuist: zij wisten niet dat de man meerdere werkgevers had. Het lagere tarief zorgt er alleen voor dat een deel van de belasting later wordt betaald, bij de aanslag. In totaal betaalt hij niet meer dan wanneer de werkgevers meteen tegen het hogere tarief hadden ingehouden. Of er sprake was van een bewuste fout is niet relevant, want de belastingschuld vloeit rechtstreeks uit de wet voort. De aanslag is bovendien binnen drie jaar na het belastingjaar opgelegd. Het door de man genoemde arrest van het gerechtshof 's-Hertogenbosch van 18 september 2024 helpt hem niet, omdat de werkgevers in zijn geval de loonheffingen juist hebben ingehouden.

Ook het beroep op het evenredigheidsbeginsel slaagt niet. De wet is toegepast zoals de wetgever bedoeld heeft en er zijn geen bijzondere of onvoorziene omstandigheden. De man had bovendien zelf een nadere voorlopige aanslag kunnen aanvragen, zodat hij de voorlopige teruggave van € 1.549 eerder had kunnen terugbetalen. Over de motivering van de uitspraak op bezwaar oordeelt de rechtbank dat daarin voldoende specifiek staat waarom de aanslag is gehandhaafd. Dat de man het daar niet mee eens is, maakt de motivering niet onvoldoende. Tegen de belastingrente voerde hij geen zelfstandige gronden aan; die volgt het bedrag van de aanslag.

De rechtbank wees ook het verzoek om uitstel van de zitting af. De man vroeg dat pas vijf weken nadat hij de uitnodiging had gekregen, terwijl zijn verblijf in het buitenland al in mei 2026 was geboekt. De zaak is op 11 september 2026 behandeld zonder dat partijen aanwezig waren.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. De aanslag van € 10.991 en de belastingrente van € 405 blijven in stand. De man krijgt zijn griffierecht niet terug en ook geen vergoeding van proceskosten.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

BRE 25/1616

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBZWB:2026:10954
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10945
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10782
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10784
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10757
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht