Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBZWB:2026:1484Strafrecht

Tilburger veroordeeld voor laster na valse verkrachtingsbeschuldigingen — RBZWB:2026:1484

laster / smaad — valse beschuldigingen van aanranding en verkrachting aan derden

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

Verdachte

Verdachte veroordeeld voor laster tot een voorwaardelijke geldboete van €600 met een proeftijd van 2 jaar.

  • Civielrechtelijke aansprakelijkstelling en dwangsom door gemeente vormen geen vervolgingsbeletsel voor strafrechtelijke vervolging wegens laster.
  • Bij een reeks smadelijke uitlatingen vangt de klachttermijn van drie maanden aan na de laatste uiting; klacht van 7 april 2022 over periode tot 18 februari 2022 was tijdig.
  • Beschuldigingen van aanranding en verkrachting in telefoongesprekken met derden vormen 'tenlastelegging van een bepaald feit' in de zin van artikel 261 Sr.
  • Verdachte wist dat zijn beschuldigingen in strijd met de waarheid waren, mede gelet op uitkomsten van eerdere juridische procedures.
  • Overschrijding redelijke termijn (ruim twee jaar stilgelegen) leidde tot oplegging van voorwaardelijke geldboete in plaats van de gevorderde taakstraf.

Samenvatting

Een man uit Tilburg heeft jarenlang een ambtenaar beschuldigd van aanranding en verkrachting van zijn echtgenote. Die beschuldigingen deed hij in telefoongesprekken met medewerkers van twee bedrijven, terwijl hij wist dat ze niet op waarheid berustten. De rechtbank Zeeland-West-Brabant veroordeelde hem wegens laster.

De verdachte belde tussen juni 2021 en februari 2022 meerdere keren met medewerkers van de twee betrokken organisaties. In die gesprekken beschuldigde hij de aangever ervan zijn vrouw te hebben belaagd, aangerand en verkracht. Uit geen enkel gegeven bleek dat die aantijgingen enige grond van waarheid hadden — eerdere juridische procedures hadden juist het tegendeel aangetoond. De aangever werd door de beschuldigingen ernstig in zijn eer en goede naam aangetast en moest zich bij derden verdedigen tegen deze zware verwijten.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Voor de rechtbank voerde de verdediging aan dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk verklaard moest worden. Enerzijds omdat de verdachte ook civielrechtelijk was aangepakt — zowel door de aangever als door de gemeente, die hem een dwangsom had opgelegd. Dat zou vergelijkbaar zijn met het zogeheten una via-beginsel, waarbij een bestuursrechtelijke of civiele aanpak een strafvervolging in de weg staat. Anderzijds betoogde de verdediging dat de klacht van de aangever te laat was ingediend.

De rechtbank verwierp beide verweren. Strafrechtelijke vervolging dient een eigen doel — normhandhaving en preventie — dat niet wordt vervuld door een civiele procedure. Beide trajecten kunnen naast elkaar bestaan. Over de klachttermijn oordeelde de rechtbank dat bij een reeks van uitlatingen de termijn van drie maanden pas begint te lopen na de laatste smadelijke uiting. Omdat de aangever op 7 april 2022 aangifte deed en klaagde over gedragingen tot en met 18 februari 2022, was de klacht tijdig.

Inhoudelijk achtte de rechtbank bewezen dat de verdachte opzettelijk de eer en goede naam van de aangever heeft aangerand. De beschuldigingen van aanranding en verkrachting zijn duidelijk omschreven, concrete en als misdrijf te kwalificeren gedragingen. Het opzet bleek uit de inhoud en de vorm van de uitlatingen. De rechtbank stelde vast dat de periode van bewezenverklaarde laster loopt van 1 juni 2021 tot en met 18 februari 2022 — uitlatingen die waren gedaan in eerdere gerechtelijke procedures vielen buiten het bereik van de tenlastelegging.

Bij de straftoemeting hield de rechtbank rekening met de overschrijding van de redelijke termijn: de zaak had ruim twee jaar stilgelegen. Mede daardoor werd een lichtere straf opgelegd dan gevorderd. De officier van justitie had een taakstraf van zestig uur geëist. De rechtbank achtte toepassing van artikel 9a Sr — schuldigverklaring zonder straf — niet passend gezien de ernst van het feit, maar legde wel een volledig voorwaardelijke geldboete op van zeshonderd euro, met een proeftijd van twee jaar.

Betrokken advocaten

mr. I.A.C. Cools

verdachte

Möller en Cools Advocaten, TILBURG

206 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

02-062252-24

Procedure

Op tegenspraak

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. R. de Jong
  • dhr. mr.ing. J.P.E. Mullers
  • mw. mr. D.H. Hamburger
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBZWB:2026:11047
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Strafrecht
RBZWB:2026:11089
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Strafrecht
RBZWB:2026:11048
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Strafrecht
RBZWB:2026:11005
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Strafrecht
RBZWB:2026:11092
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Strafrecht