Aannemer krijgt deels gelijk over meerwerk deurdrangers — RBZWB:2026:2215
meerwerk aanneming van werk / uitleg overeenkomst
Eiser / verzoeker
Aannemer (eisende partij, handelsnaam niet vermeld)
Verweerder / gedaagde
Opdrachtgever B.V. (gedaagde partij)
Gedaagde veroordeeld tot betaling van €2.563,02 inclusief btw voor meerwerk aan 9 deurdrangers, plus €381,30 incassokosten en €1.395,35 proceskosten; vordering voor twee deuren afgewezen.
- Offerte aannemer maakt onderdeel uit van de overeenkomst, nu opdrachtgever destijds niet protesteerde en de aanneemsom overeenkwam met het offertebedrag.
- Meerwerk voor 11 deurdrangers deels toegewezen: slechts 9 stuks komen voor vergoeding in aanmerking omdat 2 al in de oorspronkelijke offerte waren opgenomen.
- Vordering voor twee binnendeuren afgewezen wegens onvoldoende onderbouwing dat dit meerwerk betrof; e-mailberichten wezen juist op opname in de hoofdopdracht.
- E-mail opdrachtgever van oktober 2024 geldt als instemming met meerwerk en prijsverhoging voor deurdrangers, ondanks ontbreken van een formeel voorafgaand akkoord.
- Buitengerechtelijke incassokosten van €381,30 toegewezen; proceskosten komen voor rekening van de opdrachtgever als grotendeels in het ongelijk gestelde partij.
Samenvatting
Een aannemer en een opdrachtgever raakten verwikkeld in een conflict over de vraag of werkzaamheden aan deurdrangers en deuren extra betaald moesten worden of al in de oorspronkelijke aannemingsovereenkomst waren inbegrepen. De aannemer had in 2021 een contract gesloten voor de levering en montage van deuren op een bouwproject, voor een bedrag van ruim 41.500 euro exclusief btw. Twee jaar later, in september 2022, werden op verzoek van de uitvoerder van de opdrachtgever nog elf deurdrangers geplaatst op voorportaaldeuren van toiletten, alsmede twee binnendeuren gemonteerd.
De aannemer ontdekte in september 2024 dat hij nooit een prestatiebon had ontvangen en dus ook nooit een factuur had verstuurd voor dit werk. Toen hij alsnog om een bon vroeg, reageerde de opdrachtgever dat de meerwerkopdracht onderdeel was van een lopend geschil met een derde partij en vroeg om geduld. In november 2024 stuurde de aannemer alsnog een factuur van ruim 4.100 euro inclusief btw voor de elf deurdrangers en twee deuren. De opdrachtgever weigerde te betalen en stelde dat de werkzaamheden al onderdeel waren van de oorspronkelijke overeenkomst.
Centraal in de procedure stond de vraag welke documenten de inhoud van de overeenkomst bepaalden. De opdrachtgever betoogde dat alleen de ondertekende opdrachtbevestiging bindend was en dat de offerte van de aannemer nooit was geaccepteerd. De aannemer stelde juist dat zijn offerte wél onderdeel was van de overeenkomst en dat daaruit bleek welke deurdrangers en deuren waren inbegrepen.
De kantonrechter gaf de aannemer op dit punt gelijk. Uit de stukken bleek dat in de opdrachtbevestiging was verwezen naar diverse documenten én dat de aannemer bij retournering van de getekende overeenkomst uitdrukkelijk had vermeld dat de offerte onderdeel uitmaakt van de overeenkomst. De opdrachtgever had daartegen destijds geen bezwaar gemaakt. Bovendien had de opdrachtgever in de procedure aanvankelijk zelf erkend dat de offerte onderdeel was van de overeenkomst, maar was hij daar later op teruggekomen — wat de rechter bevreemdde, temeer omdat de opdrachtgever zelf de versie met die zinsnede in het geding had gebracht.
Voor de deurdrangers oordeelde de kantonrechter dat voldoende was aangetoond dat het meerwerk betrof. Uit de offerte bleek dat was voorzien in 38 deurdrangers, maar slechts 36 waren aanvankelijk besteld en geleverd. De later geplaatste 11 extra exemplaren correspondeerden met een plattegrond waarop de uitvoerder had aangegeven welke deuren nog moesten worden voorzien van deurdrangers. Echter: per saldo waren er 2 al in de oorspronkelijke offerte begrepen maar nog niet besteld, zodat het meerwerk slechts 9 stuks bedroeg en niet de gefactureerde 11.
Voor de twee deuren lag dat anders. Uit de e-mailberichten kon de rechter niet afleiden dat het om deuren ging die buiten de oorspronkelijke opdracht vielen. De uitvoerder schreef juist dat een van de deuren 'bij u in opdracht zit' en dat een andere 'door u wel is ingemeten'. Dat wees er eerder op dat de deuren al waren inbegrepen.
De kantonrechter veroordeelde de opdrachtgever tot betaling van 2.563,02 euro inclusief btw voor het meerwerk van 9 deurdrangers, vermeerderd met wettelijke rente, en 381,30 euro aan buitengerechtelijke incassokosten. De vordering voor de twee deuren werd afgewezen. De opdrachtgever werd daarnaast veroordeeld in de proceskosten van 1.395,35 euro.
Betrokken advocaten
LegalSteps B.V.
eiser
DAS Rechtsbijstand Amsterdam
verweerder
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Civiel Recht; VerbintenissenrechtZaaknummer
11798826 CV EXPL 25-3636
Procedure
Bodemzaak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.