Rechter wijst herhaald wrakingsverzoek af en sluit nieuwe verzoeken uit — RBZWB:2026:2369
wraking / rechterlijke onpartijdigheid / strafprocesrecht
Eiser / verzoeker
verzoeker (verdachte in strafzaak)
Verweerder / gedaagde
mr. Kok (gewraakte rechter)
Het wrakingsverzoek is kennelijk ongegrond verklaard en toekomstige wrakingsverzoeken van verzoeker in dezelfde strafzaak worden niet meer in behandeling genomen.
- Een rechter weigeren te verschonen is geen grond voor wraking: verschoning is uitsluitend een instrument dat rechters zelf kunnen inzetten.
- Het niet uitlaten over een onjuist proces-verbaal tijdens een wrakingszitting levert geen zwaarwegende aanwijzing van vooringenomenheid op, zeker niet omdat de rechter de fout al eerder had erkend en rectificatie had toegezegd.
- Het wrakingsverzoek is kennelijk ongegrond verklaard zonder mondelinge behandeling, op grond van het wrakingsprotocol van de rechtbank.
- De wrakingskamer heeft bepaald dat toekomstige wrakingsverzoeken van verzoeker in deze strafzaak niet in behandeling worden genomen, omdat hij het instrument misbruikt om de procedure te vertragen.
Samenvatting
Een verdachte in een strafzaak bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant heeft voor de tweede keer geprobeerd een rechter te wraken. De wrakingskamer verklaarde het verzoek kennelijk ongegrond en besloot bovendien dat toekomstige wrakingsverzoeken in dezelfde zaak niet meer in behandeling worden genomen.
De verdachte richtte zijn wrakingsverzoek tegen mr. Kok, voorzitter van de meervoudige strafkamer die zijn strafzaak behandelt. Al eerder, op 5 maart 2026, had hij drie rechters gewraakt omdat zij een getuige niet wilden horen. Die poging strandde: procesbeslissingen zoals het al dan niet horen van een getuige kunnen nooit een grond voor wraking vormen.
Na die eerste afwijzing ontdekte de verdachte dat een deel van het verkorte proces-verbaal van de zitting van 5 maart niet klopte. De rechter erkende dit al op 9 maart en liet weten dat de fout bij het uitwerken van het volledige proces-verbaal zou worden gecorrigeerd. Toch verzocht de verdachte de rechter op 21 maart om zichzelf te verschonen. Toen de rechter dat weigerde, diende hij opnieuw een wrakingsverzoek in.
De verdachte stelde dat de rechter door haar houding blijk gaf van vooringenomenheid. Ze had zich tijdens de eerdere wrakingszitting niet willen uitlaten over de onjuistheid van het proces-verbaal, en weigerde daarna ook een verschoningsverzoek in te dienen. Dat vond de verdachte gevaarzettend, omdat de onjuiste passage in het openbaar was uitgesproken.
De wrakingskamer veegde beide argumenten van tafel. Ten eerste is het instrument van verschoning uitsluitend bedoeld voor rechters zelf: zij kunnen zich terugtrekken als zij zelf menen dat hun onpartijdigheid in het geding is. Een partij kan een rechter daar niet toe verzoeken. Ten tweede had de rechter de fout in het proces-verbaal al erkend en toegezegd die te corrigeren — dat is nu juist geen aanwijzing voor vooringenomenheid, maar eerder het tegendeel.
Omdat de rechter van haar aanstelling wordt vermoed onpartijdig te zijn, is voor wraking een zwaarwegende aanwijzing van vooringenomenheid nodig. Aan die drempel werd bij lange na niet voldaan.
De wrakingskamer concludeerde dat het verzoek zo duidelijk kansloos was dat zelfs een mondelinge behandeling achterwege kon blijven. Bovendien trok ze een harde grens: de verdachte heeft nu twee keer een wrakingsverzoek ingediend op gronden die evident onvoldoende zijn. Dat wijst erop dat hij het wrakingsinstrument gebruikt voor een ander doel dan waarvoor het is bedoeld, namelijk om de voortgang van zijn strafzaak te vertragen. De rechtbank verklaarde het wrakingsverzoek kennelijk ongegrond, gelastte dat de strafzaak gewoon wordt voortgezet, en bepaalde dat verdere wrakingsverzoeken in deze zaak — tegen welke rechter dan ook — niet meer in behandeling worden genomen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2025:10143, Rechtbank Amsterdam, 17-12-2025, 13-260860-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Internationaal Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:6064, Rechtbank Midden-Nederland, 11-11-2025, 16/289457-24
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2022:7709, Rechtbank Amsterdam, 22-12-2022, C/13/725438 / KG ZA 22-959
Rechtbank Amsterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBAMS:2021:3707, Rechtbank Amsterdam, 16-07-2021, 13/997057-19
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
C/02/446449 HA RK 26-58 (E)
Procedure
Wraking
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.