Marokkaanse derdelander mag opvanglocatie niet behouden via rechter — RBZWB:2026:2433
Beëindiging opvang derdelander na terugkeerbesluit
Eiser / verzoeker
Marokkaanse man (derdelander uit Oekraïne)
Verweerder / gedaagde
College van burgemeester en wethouders van de gemeente Tilburg
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af; de man moet de opvanglocatie verlaten.
- De brief van 9 maart 2026 is geen appellabel besluit in de zin van artikel 1:3 Awb, omdat de rechten en plichten van verzoeker al waren gewijzigd door het eerdere terugkeerbesluit.
- Op grond van artikel 72 lid 3 Vreemdelingenwet kan de man wel bij de bestuursrechter terecht, maar alleen om te klagen over de wijze van beëindiging van de opvang, niet over de beëindiging zelf.
- De bezwaren van verzoeker richten zich op de beëindiging van de opvang als zodanig, wat in deze procedure niet aan de orde kan komen.
- Verzoeker wordt vrijgesteld van griffierecht wegens betalingsonmacht.
- Het verzoek om voorlopige voorziening wordt afgewezen.
Samenvatting
Een Marokkaanse man die als derdelander vanuit Oekraïne in Nederland verbleef, probeerde via de rechter te voorkomen dat hij zijn opvanglocatie moest verlaten. De voorzieningenrechter in Middelburg wees zijn verzoek om een voorlopige voorziening af.
De man verblijft in een opvanglocatie in een Nederlandse gemeente en behoort tot de categorie 'derdelanders uit Oekraïne' — mensen zonder Oekraïense nationaliteit die vanwege de oorlog naar Nederland waren gevlucht. In augustus 2025 ontving hij een terugkeerbesluit van de minister van Asiel en Migratie, waarbij hem werd opgedragen binnen vier weken terug te keren naar zijn land van herkomst, Marokko. Zijn beroep daartegen werd in februari 2026 ongegrond verklaard.
In maart 2026 ontving de man een brief van de gemeente Tilburg met de mededeling dat hij de opvang uiterlijk op 7 april 2026 moest verlaten. Hij maakte bezwaar, met het argument dat er nog geen definitief besluit over zijn terugkeer zou zijn genomen en dat hij bij gedwongen vertrek dakloos zou worden, wat disproportionele en onomkeerbare gevolgen zou hebben voor zijn welzijn.
De voorzieningenrechter bekeek eerst of de brief van de gemeente überhaupt een besluit was waartegen bezwaar mogelijk is. Dat bleek niet het geval: de brief wijzigde de rechten en plichten van de man niet. Zijn recht op opvang was al vervallen op het moment dat het terugkeerbesluit was genomen. De brief informeerde hem slechts over de gevolgen van dat eerdere besluit.
Toch heeft de man, op grond van de Vreemdelingenwet, toegang tot de bestuursrechter. Feitelijke handelingen van een bestuursorgaan ten aanzien van een vreemdeling worden namelijk gelijkgesteld met een besluit. Dit biedt in principe ruimte om te klagen over de manier waarop de opvang wordt beëindigd — bijvoorbeeld als dat op een voor de betrokkene ongeschikt moment of op een onzorgvuldige wijze zou gebeuren.
Daar wringt echter de knoop in deze zaak. De bezwaren van de man richtten zich niet op de wijze van beëindiging, maar op de beëindiging zelf. En dat is nu juist een kwestie die al is beslist met het terugkeerbesluit, en in een kortgedingprocedure over de opvang niet opnieuw ter discussie kan worden gesteld.
Omdat de man geen andere opvang beschikbaar had, erkende de rechter wel dat er een spoedeisend belang bestond. Ook werd hem vrijstelling van griffierecht verleend omdat hij geen aantoonbaar inkomen had. Desondanks wees de voorzieningenrechter het verzoek om een voorlopige voorziening af: de bezwaren betroffen de kern van het terugkeerbesluit, en die ligt buiten het bereik van deze procedure.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
26/1878 BESLU
Procedure
Mondelinge uitspraak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.