Bredanaar veroordeeld voor opzetaanranding ex-partner: taakstraf en voorwaardelijke cel — RBZWB:2026:2668
opzetaanranding / seksueel grensoverschrijdend gedrag / huisvredebreuk
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
Verdachte
Verdachte veroordeeld tot 200 uur taakstraf en 6 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf, plus 120 uur taakstraf ter vervanging van eerdere voorwaardelijke straf en 1.500 euro schadevergoeding aan het slachtoffer.
- Verdachte schuldig bevonden aan opzetaanranding en huisvredebreuk na bekennende verklaring bij politie.
- Taakstrafverbod niet van toepassing: inbreuk op lichamelijke integriteit niet als 'ernstig' gekwalificeerd in juridische zin.
- Rechtbank wijkt af van onvoorwaardelijke gevangenisstraf vanwege stabilisering verdachtes leven en wens van het slachtoffer.
- Schadevergoeding slachtoffer gematigd van gevorderde 5.000 euro naar 1.500 euro wegens summiere onderbouwing.
- Eerder opgelegde voorwaardelijke gevangenisstraf van vier weken omgezet in taakstraf van 120 uur.
Samenvatting
Een man uit Breda is door de rechtbank Zeeland-West-Brabant veroordeeld voor opzetaanranding en huisvredebreuk. Op 14 augustus 2024 drong hij via een raam de woning van zijn ex-partner binnen — de moeder van zijn kind — trok haar mee naar de slaapkamer, ontkleedde haar en zichzelf, en pleegde seksuele handelingen terwijl zij duidelijk protesteerde. De verdachte heeft de feiten bekend.
De rechtbank stond voor de vraag welke straf passend was. De officier van justitie eiste negen maanden gevangenisstraf, waarvan drie voorwaardelijk. De verdediging vroeg om geen onvoorwaardelijke celstraf, maar een forse taakstraf en voorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank erkende de ernst van de feiten — seksueel grensoverschrijdend gedrag heeft ernstige en langdurige gevolgen, zeker wanneer het plaatsvindt in de slaapkamer van het slachtoffer — maar zag in de bijzondere omstandigheden van dit geval aanleiding om af te wijken van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
Uit het rapport van Reclassering Nederland bleek dat de verdachte tijdens een eerder reclasseringstoezicht aanzienlijke vooruitgang had geboekt: hij heeft een huurwoning, een inkomen en loopt schuldsanering. Een gevangenisstraf zou deze opbouw doorkruisen. Daarbij speelde mee dat de moeder van hun kind, tevens het slachtoffer, uitdrukkelijk heeft laten weten dat zij geen gevangenisstraf voor de verdachte wil, omdat dit de onderlinge verhoudingen en de situatie voor hun zoon zou schaden. De reclassering wees op agressieregulatieproblematiek, middelengebruik en een vermoedelijk verminderd cognitief vermogen als bijdragende factoren.
De rechtbank boog zich ook over de vraag of het zogenoemde taakstrafverbod van toepassing was. Dat verbod geldt bij misdrijven met een strafbedreiging van zes jaar of meer én bij een ernstige inbreuk op de lichamelijke integriteit. Hoewel verdachte de lichamelijke integriteit van het slachtoffer heeft geschonden, oordeelde de rechtbank dat deze inbreuk — zonder afbreuk te doen aan de ernst — in juridische zin niet als 'ernstig' kan worden aangemerkt. Het taakstrafverbod gold dus niet.
Het slachtoffer had als benadeelde partij een schadevergoeding gevorderd van vijfduizend euro voor immateriële schade. De onderbouwing was echter summier; aangetoond werd dat zij EMDR-therapie had gevolgd, maar zonder nadere stukken. De rechtbank erkende wel dat sprake was van een aantasting van de persoon en kende op basis van billijkheid een bedrag van 1.500 euro toe. De verdachte had bovendien eerder een voorwaardelijke straf gekregen voor mishandeling en huisvredebreuk; omdat hij opnieuw in de fout ging, werd ook die oude straf omgezet — niet in gevangenisstraf, maar in een aanvullende taakstraf.
Uiteindelijk veroordeelde de rechtbank de verdachte tot een taakstraf van 200 uur, een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden met een proeftijd van twee jaar en bijzondere voorwaarden zoals reclasseringstoezicht en behandeling gericht op agressiebeheersing en seksueel grensoverschrijdend gedrag. Voor de eerder opgelegde voorwaardelijke straf werd een extra taakstraf van 120 uur gelast. Aan het slachtoffer moet hij 1.500 euro immateriële schadevergoeding betalen, vermeerderd met wettelijke rente.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2026:502, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 29-01-2026, 02-403604-24
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:12587, Rechtbank Limburg, 19-12-2025, 03.659257.17
Rechtbank Limburg · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:22357, Rechtbank Den Haag, 27-11-2025, 09/767415-19
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:6535, Rechtbank Overijssel, 10-11-2025, 71.008610.22 (P)
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
02-162885-25; 02-299605-20
Procedure
Op tegenspraak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.