Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBZWB:2026:5158Civiel Recht; Arbeidsrecht

Drie ex-werknemers betalen elk boetes voor concurrentie met voormalige werkgever in offshoresector — RBZWB:2026:5158

concurrentiebeding / geheimhoudingsbeding / onrechtmatig gebruik bedrijfsgeheimen

Eiser / verzoeker

werkgever in de offshore kabellegsector

VS

Verweerder / gedaagde

drie ex-werknemers en hun vennootschappen, waaronder een Amerikaanse LLC

Twee ex-werknemers worden ieder veroordeeld tot € 500.000 aan gematigde boetes, de derde ex-werknemer tot € 25.000, en alle gedaagden gezamenlijk tot € 55.438,33 aan onderzoekskosten; de nieuwe vennootschap moet aanvullende schade vergoeden via een schadestaatprocedure; verdergaande vorderingen zoals rectificatie en een tendersverbod tot 2032 worden afgewezen.

  • Het concurrentiebeding geldt ook voor concurrerende activiteiten tijdens het dienstverband; voorbereidende handelingen zonder bedrijfseconomische activiteit vallen er nog niet onder, maar activiteiten na het online gaan van de website van de concurrent (1 juni 2023) wel.
  • De kantonrechter matigt de contractuele boetes van ruim drie miljoen euro per persoon tot € 500.000 per hoofdrolspeler en € 25.000 voor de derde ex-werknemer, omdat de werkelijke schade niet concreet is onderbouwd en de boetes geen maximum kennen.
  • De nieuwe vennootschap is aansprakelijk wegens onrechtmatig profiteren van wanprestatie, omdat haar oprichters wetenschap hadden van de geschonden postcontractuele bedingen en vertrouwelijke documenten één-op-één zijn gekopieerd in tenderaanbiedingen.
  • Het verbod om in te schrijven op tenders tot 2032 wordt afgewezen als te verstrekkend; het verbod beperkt zich tot de specifieke tenders waarop de vennootschap zich al had ingeschreven.
  • De reconventiële vorderingen tot vernietiging van de beslagen bescheiden worden afgewezen, omdat de werkgever de informatie rechtmatig heeft verkregen en deze nodig heeft voor de onderbouwing van zijn vorderingen.

Samenvatting

Een offshore-bedrijf actief in onderzeese kabellegging voor windmolenparken daagde drie voormalige werknemers en verschillende vennootschappen voor de rechter. De werkgever stelde dat twee ex-projectmanagers en een oud-tendercoördinator tijdens en na hun dienstverband een concurrerend bedrijf hadden opgericht en daarvoor vertrouwelijke bedrijfsdocumenten hadden meegenomen en gebruikt.

Volgens het forensisch onderzoek dat de werkgever liet uitvoeren, begonnen de twee ex-werknemers al in 2021, dus tijdens hun dienstverband, met de voorbereiding van hun nieuwe onderneming. Ze hielden tweewekelijkse vergaderingen via Teams, benaderden relaties van de werkgever via hun zakelijke e-mailadressen, en nodigden klanten en investeerders uit om mee te werken aan plannen voor een eigen kabellegschip. Chatberichten tussen beiden toonden aan dat één van hen de ander vroeg om bij zijn vertrek bewust documenten mee te nemen: 'you may want to (carefully) take some documentation that may be useful for us.' De derde ex-werknemer werd ingeschakeld om, nog tijdens haar dienstverband, een tender in te dienen namens de concurrerende onderneming voor een project waaraan zij tegelijkertijd ook voor haar werkgever werkte.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De ex-werknemers voerden aan dat het nieuwe bedrijf slechts een idee was zonder activiteiten of klanten, dat zij zich richtten op de Amerikaanse markt waarop de voormalige werkgever vanwege de Jones Act nauwelijks actief kon zijn, en dat de meegenomen documenten verouderd en openbaar beschikbaar waren. Ook stelden zij dat de werkgever hen nooit had gesommeerd te stoppen, en dat het concurrentiebeding feitelijk nooit gehandhaafd zou worden, omdat een HR-medewerker dat bij aanvang van het dienstverband had gezegd.

De kantonrechter verwierp al deze verweren. De nieuwe onderneming was wel degelijk een concurrent: zij presenteerde zich op een vakbeurs, schreef in op dezelfde tenders als de voormalige werkgever, en was van plan een vergelijkbaar kabellegschip te laten bouwen. Het beroep op rechtsverwerking ging niet op, omdat de werkgever de ex-werknemers al in februari 2024 schriftelijk had gewaarschuwd dat hij de bedingen handhaafde. De beweerde mondelinge toezegging van de HR-medewerker was niet onderbouwd.

De kantonrechter stelde vast dat de ex-werknemers het concurrentiebeding, het nevenwerkzaamhedenbeding, het geheimhoudingsbeding en het beding over bedrijfseigendommen hadden overtreden. Op grond van de arbeidsovereenkomsten waren daarvoor forse boetes verschuldigd: in totaal liepen de berekende bedragen op tot meer dan drie miljoen euro per persoon voor de twee hoofdrolspelers. De kantonrechter matigde de boetes echter aanzienlijk, omdat de werkelijke schade voor de werkgever niet concreet was onderbouwd en de boetes geen maximum kenden en niet aansloten bij de salarissen van de betrokkenen. Wel wogen de opzet en de jarenlange schendingen zwaar mee.

De nieuwe vennootschap werd aansprakelijk gehouden omdat zij als oprichters de wanprestaties kenden en er direct van profiteerden. Een deel van de vorderingen, waaronder de eis tot rectificatie op websites en het verbod op alle nieuwe tenders tot 2032, werd afgewezen als te verstrekkend.

De kantonrechter veroordeelde de twee hoofdrolspelers ieder tot betaling van € 500.000 aan gematigde boetes, de derde ex-werknemer tot € 25.000. Alle gedaagden werden gezamenlijk veroordeeld tot betaling van € 55.438,33 als voorschot op onderzoekskosten. De nieuwe vennootschap moet aanvullende schade vergoeden, nader vast te stellen in een aparte procedure. Verder geldt voor allen een verbod om gebruik te maken van de meegenomen vertrouwelijke documenten, een gebod tot vernietiging ervan, en een verbod om deel te nemen aan de specifieke tenders waarop zij zich al hadden ingeschreven.

Betrokken advocaten

mr. S. Wouters

eiser

mr. M. Goorts

eiser

Winston Taylor N.V., EINDHOVEN

49 uitspraken
mr. K. van Laar

eiser

Winston Taylor N.V., EINDHOVEN

5 uitspraken
mr. M.M.M. de Jong

eiser

Winston Taylor N.V., EINDHOVEN

2 uitspraken
mr. C.A.B. Zeevenhooven

verweerder

Penrose, AMSTERDAM

13 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

11595439 CV EXPL 25-967 (E)

Procedure

Bodemzaak

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Kantonrechter: ontslag op staande voet van zieke werknemer ongeldig, werkgever betaalt € 5.805 en meer

Een allround medewerker uit de omgeving van Bergen op Zoom meldde zich op 5 mei 2026 ziek. Drie dagen later, op 8 mei 2026, kreeg hij een brief waarin zijn werkgever, een vennootschap onder firma, hem op staande voet ontsloeg. Als redenen noemde de werkgever onvoldoende functioneren, depressieve klachten die de werksfeer ernstig zouden verstoren en de vele gesprekken die geen verbetering hadden gebracht. De man werkte sinds 9 april 2024 bij het bedrijf, met een contract voor bepaalde tijd dat tot 9 april 2027 liep. De werknemer vroeg de kantonrechter vast te stellen dat het ontslag niet geldig was. Daarnaast wilde hij een vergoeding voor onregelmatige opzegging, een billijke vergoeding en een transitievergoeding. Ook vroeg hij uitbetaling van de inhoudingen op zijn eindafrekening, een wettelijke verhoging, rente en een gecorrigeerde eindafrekening met bruto/netto specificatie. De werkgever voerde verweer. Het ontslag op staande voet is volgens de kantonrechter niet rechtsgeldig. Voor zo'n ontslag is een dringende reden nodig, en die moet onverwijld en duidelijk worden medegedeeld. De werknemer stelde dat daar geen sprake van was, en de werkgever sprak dat niet tegen. De man berust zelf in het einde van het dienstverband, dat daarmee per 8 mei 2026 is geëindigd. Omdat het ontslag niet geldig is, is het een onregelmatige opzegging, waarvoor in principe het loon tot het einde van het contract moet worden betaald. De werkgever vroeg om matiging, onder meer omdat de man een ziektewetuitkering krijgt, het dienstverband kort was en het bedrijf klein is. De kantonrechter matigt de vergoeding tot het wettelijke minimum van drie maanden loon. Omdat de man bij ziekte recht had op 70 procent van zijn loon van € 2.764,30 bruto per maand, komt dat uit op € 5.805,03 bruto. Zijn ziektewetuitkering ligt € 234,49 per maand lager dan zijn loon zou zijn geweest, en dat verschil bedraagt tot april 2027 in totaal € 2.581,41. De overige argumenten van de werkgever leiden niet tot een lager bedrag. De transitievergoeding wijst de kantonrechter toe voor het gevraagde bedrag van € 1.919,65 bruto. De gevraagde billijke vergoeding van € 10.000 wijst hij af. Het inkomensverlies tot april 2027 is al gedekt door de vergoeding voor onregelmatige opzegging, en over andere schade, zoals de kwetsbare medische situatie, de onzekerheid over de uitkeringspositie, de druk door verrekening en het uitblijven van re-integratie, gaf de man geen toelichting. Ook de eindafrekening ging niet goed. De werkgever had 16 wachturen ingehouden (€ 470,72 bruto) en € 1.338,16 netto voor een lening. Dat de man met die inhoudingen had ingestemd door de ontslagbrief te ondertekenen, volgt volgens de kantonrechter niet uit die brief. Voor de wachturen vond hij in het contract geen grondslag, en het personeelshandboek was niet overgelegd. Voor de lening ontbrak een toelichting op hoe het bedrag van € 6.000 was opgebouwd, en de terugbetalingsregels uit de opleidingsovereenkomst gelden niet bij een ongeldig ontslag op staande voet. Over het ten onrechte ingehouden loon is een wettelijke verhoging verschuldigd, die de kantonrechter beperkt tot 25 procent, in totaal € 452,22. De gevraagde dwangsommen wijst hij af, omdat de werkgever vrijwillige medewerking toezegde. De werkgever moet de man de vergoeding voor onregelmatige opzegging van € 5.805,03 bruto en de transitievergoeding van € 1.919,65 bruto betalen. Daarnaast betaalt zij de inhoudingen van € 470,72 bruto en € 1.338,16 netto terug, plus € 452,22 wettelijke verhoging, alles met wettelijke rente vanaf veertien dagen na aanschrijving. Binnen veertien dagen na aanschrijving moet zij ook een correcte eindafrekening met bruto/netto specificatie verstrekken. Verder veroordeelt de kantonrechter haar in de proceskosten van € 1.102,00. De veroordelingen zijn uitvoerbaar bij voorraad. De billijke vergoeding en het overige verzochte zijn afgewezen.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBZWB:2026:10961
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBZWB:2026:10862
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBZWB:2026:10787
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBZWB:2026:10471
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht; Arbeidsrecht