Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBZWB:2026:5290Civiel Recht; Arbeidsrecht

Ontslag op staande voet van office manager vernietigd wegens ontbreken dringende reden — RBZWB:2026:5290

ontslag op staande voet / arbeidsovereenkomst

Eiser / verzoeker

werknemer (office manager)

VS

Verweerder / gedaagde

werkgever

Ontslag op staande voet ongeldig verklaard; werkgever veroordeeld tot betaling van € 23.576,58 bruto wegens onregelmatige opzegging en € 1.898,85 bruto transitievergoeding, billijke vergoeding vastgesteld op nihil.

  • Onaangekondigd bezoek aan kantoor levert geen dringende reden op omdat de HR-manager de werknemer niet de toegang weigerde en kennelijk geen bezwaar maakte.
  • Het meenemen van documenten met cliëntgegevens kon niet worden bewezen: noch de klachtbrief werd door getuigen gezien, noch stond vast dat het notitieblok nog privacygevoelige informatie bevatte.
  • Billijke vergoeding vastgesteld op nihil omdat de vergoeding wegens onregelmatige opzegging (vier maandsalarissen) de inkomensschade volledig dekt.
  • Transitievergoeding vastgesteld op € 1.898,85 bruto en vergoeding wegens onregelmatige opzegging op € 23.576,58 bruto.
  • Wettelijke verhoging van 25% toegewezen over restantsalaris, verlofsaldo en vakantiegeld; dwangsom op loonspecificatie afgewezen wegens onvoldoende onderbouwing.

Samenvatting

Een vrouw die als office manager werkte bij een zorgorganisatie werd op 4 maart 2026 op staande voet ontslagen. De werkgever stelde dat zij onaangekondigd op kantoor was verschenen terwijl zij was vrijgesteld van werkzaamheden, en dat zij vertrouwelijke documenten met cliëntgegevens had meegenomen. De kantonrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelde dat dit ontslag geen stand houdt.

De werkgever had de vrouw een dag eerder, op 26 februari 2026, een vaststellingsovereenkomst aangeboden. De volgende dag verscheen zij alsnog op kantoor. Volgens de werkgever was zij uitdrukkelijk te kennen gegeven dat zij thuis moest blijven, maar de vrouw verklaarde dat zij zich dat niet kon herinneren, mogelijk doordat zij tijdens het gesprek op 26 februari erg emotioneel was geweest.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Dat het bezoek aan kantoor een dringende reden zou opleveren, verwierp de kantonrechter. De manager Financiële Bedrijfsvoering en HR was ook aanwezig geweest bij het eerdere gesprek op 26 februari. Zij ontving de vrouw op kantoor en verzocht haar niet te vertrekken. Als het bezoek echt niet was toegestaan, had het op de weg van deze manager gelegen om de vrouw de toegang te weigeren. Dat zij dat niet deed, toonde aan dat het onaangekondigde bezoek kennelijk niet als onoverkomelijk bezwaarlijk werd ervaren.

Ook het tweede verwijt, het meenemen van documenten met cliëntgegevens, kon de kantonrechter niet als bewezen beschouwen. Niemand had de vrouw de gestelde klachtbrief zien meenemen. Over een notitieblok dat zij bij zich zou hebben gehad, verklaarde de vrouw dat de daarin genoteerde gegevens al waren vernietigd. De HR-manager bevestigde dat zij niet in het blokje had gekeken, zodat ook niet vaststond dat er nog privacygevoelige informatie in stond.

Omdat een dringende reden ontbrak, was het ontslag op staande voet onregelmatig. De vrouw had dan ook recht op een vergoeding wegens onregelmatige opzegging en op een transitievergoeding. De opzegtermijn bedroeg vier maanden, zodat de vergoeding wegens onregelmatige opzegging werd vastgesteld op € 23.576,58 bruto, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 4 maart 2026. De transitievergoeding werd berekend op € 1.898,85 bruto.

De vrouw vroeg ook een billijke vergoeding van ruim € 53.000. De kantonrechter stelde vast dat zij recht had op zo'n vergoeding, omdat de werkgever ernstig verwijtbaar had gehandeld. Bij een gewone ontbindingsprocedure had de arbeidsovereenkomst naar verwachting nog ongeveer vier maanden doorgelopen, wat neerkomt op vier maandsalarissen als inkomensschade. Omdat de vergoeding wegens onregelmatige opzegging al gelijk was aan vier maandsalarissen, leed de vrouw geen extra inkomensschade. De kantonrechter stelde de billijke vergoeding daarom vast op nihil. De werkgever werd verder veroordeeld tot het opmaken van een correcte eindafrekening inclusief restantsalaris, verlofsaldo en vakantiegeld, met een wettelijke verhoging van 25% over die bedragen, en tot het verstrekken van een deugdelijke loonspecificatie.

Betrokken advocaten

mr. drs. A.H. den Draak

eiser

ARAG SE

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

12175507 \ AZ VERZ 26-16 (E)

Procedure

Beschikking

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBZWB:2026:10858
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBZWB:2026:10961
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBZWB:2026:10862
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBZWB:2026:10787
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBZWB:2026:10471
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Civiel Recht; Arbeidsrecht