Huurder moet woning verlaten ondanks gebreken, maar krijgt wel huurprijskorting van 60% — RBZWB:2026:6239
huurontbinding wegens huurachterstand en huurprijsvermindering wegens gebreken
Eiser / verzoeker
verhuurder (naam geanonimiseerd)
Verweerder / gedaagde
huurder (naam geanonimiseerd)
Huurovereenkomst ontbonden, huurder veroordeeld tot ontruiming en betaling van € 7.012,37 huurschuld; huurprijsvermindering van 60% toegewezen met ingang van 24 juni 2025.
- Gebrekkige verwarming erkend als gebrek (categorie C2), overige gebreken zoals schimmel en scheuren afgewezen wegens onvoldoende onderbouwing
- Huurprijsvermindering van 60% van de kale huur toegewezen vanaf 24 juni 2025, niet eerder vanwege overschrijding van de zes-maandentermijn
- All-in huurprijs gesplitst in kale huur (55%, € 383,90) en servicekosten (25%, € 174,50) conform de wettelijke 55/25-regel
- Huurovereenkomst ontbonden ondanks erkend gebrek: volledig niets betalen staat buiten verhouding tot het gebrek en rechtvaardigt ontbinding na 16 maanden achterstand
- Huurverhogingsbeding in contract als oneerlijk aangemerkt wegens ontbreken van datum, waarna verhuurder de vordering over huurprijsverhoging introk
Samenvatting
Een huurder weigerde ruim een jaar lang huur te betalen omdat zijn verhuurder de gebreken in de woning niet herstelde. Dat standpunt kostte hem uiteindelijk zijn woning: de kantonrechter ontbond de huurovereenkomst en beval de huurder het pand te verlaten.
De huurder huurde de woning al sinds september 2023 voor € 698,00 per maand. Vanaf februari 2025 stopte hij met betalen. Zijn reden: de verwarming functioneerde niet naar behoren, er was schimmelvorming in de douche, het toilet werkte slecht en er zaten scheuren in muren en vloer. De verhuurder, die op zijn beurt eiste dat de huurder de woning verliet vanwege de oplopende huurschuld, betwistte de meeste gebreken en stelde dat de huurder herhaaldelijk medewerking had geweigerd aan reparaties.
De kantonrechter erkende één gebrek als vaststaand: de verwarming functioneerde inderdaad niet naar behoren. Dat de huurder hierover klaagde, stond vast op basis van e-mail- en WhatsApp-berichten. Voor de overige gebreken, zoals de schimmel, het toilet en de scheuren, vond de rechter de onderbouwing te mager. De huurder had geen foto's of rapporten van deskundigen overgelegd, terwijl dat wel op zijn weg had gelegen.
Dat de verhuurder een beding in het huurcontract hanteerde waarmee de huurprijs kon worden aangepast, bleek bij nadere toetsing oneerlijk. Het beding vermeldde niet wanneer de huurprijs kon worden aangepast, waardoor het als oneerlijk voor de consument-huurder werd aangemerkt. De verhuurder trok daarop zijn vordering over de huurprijsverhoging in.
Omdat de overeengekomen huurprijs een zogeheten all-in prijs was, inclusief servicekosten, moest de rechter die eerst splitsen voordat zij de huurprijsvermindering kon berekenen. Volgens de wettelijke regels werd de kale huurprijs vastgesteld op 55% van € 698,00, dus € 383,90 per maand. De servicekosten bedroegen 25%, neerkomend op € 174,50 per maand.
De huurder had recht op huurprijsvermindering wegens de gebrekkige verwarming, maar niet zo ver terug als hij wilde. Voor huurprijsvermindering geldt dat de huurder binnen zes maanden na melding van het gebrek een vordering moet instellen. Omdat de huurder pas in december 2025 een vordering indiende en het gebrek al in augustus 2024 was gemeld, kon de korting alleen gelden vanaf zes maanden vóór december 2025: dus vanaf 24 juni 2025. Vanaf die datum werd de kale huur verlaagd tot 40% van € 383,90, ofwel € 153,56 per maand.
De totale huurschuld berekende de rechter op € 7.012,37. Over de periode vóór 24 juni 2025 gold de volledige huurprijs van € 698,00 per maand. Daarna gold de verlaagde prijs van € 328,06 per maand, inclusief servicekosten. Dat de huurachterstand door de korting lager uitviel dan de verhuurder had gevorderd, deed niets af aan de ernst ervan: de huurder had 16 maanden lang niets betaald. De rechter oordeelde dat helemaal niets betalen buiten verhouding staat tot het gebrek, en dat de achterstand de ontbinding van de huurovereenkomst rechtvaardigde.
De kantonrechter ontbond de huurovereenkomst, veroordeelde de huurder tot ontruiming van de woning binnen veertien dagen na betekening van het vonnis, en stelde de huurschuld vast op € 7.012,37, vermeerderd met wettelijke rente. Zolang de huurder de woning niet verlaat, is hij maandelijks € 328,06 verschuldigd als gebruiksvergoeding. De huurprijsvermindering van 60% van de kale huur gold met terugwerkende kracht vanaf 24 juni 2025.
Betrokken advocaten
Constant & Van den Heuvel
eiser
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Civiel Recht; VerbintenissenrechtZaaknummer
11980336 CV EXPL 25-5917 (E)
Procedure
Bodemzaak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.