Rechtbank schorst voorlopige hechtenis Afghaanse jongere voor uitzitten gevangenisstraf — RBZWB:2026:6785
schorsing voorlopige hechtenis voor uitzitten onherroepelijke gevangenisstraf
Eiser / verzoeker
Verdachte (Afghaanse jongere, geboren 2006)
Verweerder / gedaagde
Officier van justitie
De rechtbank schorst de voorlopige hechtenis met ingang van 23 juli 2026 voor de duur van de onherroepelijke gevangenisstraf van vier maanden, waarna de voorlopige hechtenis automatisch herleeft.
- Rechtbank hanteert de lijn 'schorsen, tenzij' bij verzoeken tot schorsing voorlopige hechtenis om een onherroepelijke gevangenisstraf uit te zitten, gebaseerd op het subsidiariteitsbeginsel van artikel 5 EVRM.
- De overheveling van executiebevoegdheid van het OM naar de Minister van Justitie in 2020 doet geen afbreuk aan de vrijheidsrechten van de verdachte en rechtvaardigt geen andere uitleg van het subsidiariteitsbeginsel.
- De executievolgorde van artikel 1:4 Regeling tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen is niet dwingend bij een schorsing van de voorlopige hechtenis, omdat bij schorsing geen sprake is van tenuitvoerlegging en dus ook niet van een volgorde.
- Het OM onderbouwt de gestelde praktische risico's niet met concrete voorbeelden, en erkent zelf dat dezelfde risico's aanvaardbaar zijn bij zwaarwegende persoonlijke belangen.
- De voorlopige hechtenis herleeft automatisch na ommekomst van de gevangenisstraf of bij tussentijdse feitelijke invrijheidsstelling.
Samenvatting
Een jongeman van Afghaanse afkomst, geboren in 2006, zat in voorlopige hechtenis in verband met een lopende strafzaak. Tegelijkertijd had hij nog een onherroepelijke gevangenisstraf van vier maanden openstaan in een andere zaak. Zijn advocaat verzocht de rechtbank de voorlopige hechtenis te schorsen, zodat de verdachte die straf kon gaan uitzitten.
De officier van justitie verzette zich hiertegen met een reeks argumenten. Zo wees het OM erop dat de executie van gevangenisstraffen sinds 2020 is overgeheveld van het Openbaar Ministerie naar de Minister van Justitie, waardoor het OM geen regie meer heeft over die fase. Ook beriep de officier zich op de wettelijke executievolgorde van de Regeling tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen en op praktische risico's bij het wisselen van detentietitels.
De rechtbank Zeeland-West-Brabant kiest bewust voor de lijn 'schorsen, tenzij' en wijst de bezwaren van het OM één voor één van de hand. Centraal staat het subsidiariteitsbeginsel uit artikel 5 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens: vrijheidsbeneming moet altijd op de minst ingrijpende wijze worden uitgevoerd. Dat beginsel staat boven nationale wetgeving en organisatiebesluiten van de Staat. De rechtbank stelt dat de interne reorganisatie waarbij executiebevoegdheid van het OM naar de minister is gegaan, niets afdoet aan de vrijheidsrechten van de verdachte.
Ook de executievolgorde van artikel 1:4 van de regeling, die voorlopige hechtenis prioriteit geeft boven gevangenisstraf, is volgens de rechtbank niet dwingend in de door het OM bedoelde zin. Als de voorlopige hechtenis wordt geschorst, wordt zij immers niet tenuitvoergelegd — en dan is er helemaal geen sprake van een volgorde. De rechtbank wijst er bovendien op dat de toelichting bij de regeling uitdrukkelijk stelt dat er geen wijziging is beoogd in de bestaande praktijk van schorsen.
De gestelde praktische risico's overtuigen de rechtbank evenmin. Het OM noemt geen concrete gevallen waarin het in het verleden misging toen hoven en rechtbanken jarenlang dergelijke schorsingen toelieten. Bovendien erkende de officier ter zitting zelf dat dezelfde risico's ook worden aanvaard wanneer er zwaarwegende persoonlijke belangen spelen — wat voor de rechtbank bevestigt dat de risico's hanteerbaar zijn. De rechtbank voegt daaraan toe dat de Staat niet kan worden gevolgd als hij zich beroept op risico's die hij zelf heeft gecreëerd door geen adequate werkprocessen in te richten na de overheveling van executiebevoegdheid.
De rechtbank schorst de voorlopige hechtenis met ingang van 23 juli 2026 voor de duur van de nog uit te zitten gevangenisstraf van vier maanden. Na ommekomst van die straf herleeft de voorlopige hechtenis automatisch. Ook bepaalt de rechtbank dat de hechtenis onmiddellijk herleeft als de verdachte om welke reden dan ook tussentijds feitelijk in vrijheid zou worden gesteld.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2026:43, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 06-01-2026, 02-800112-18
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:8513, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 03-12-2025, 02-232214-23
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:7887, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 11-11-2025, RK 25-017717
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:11721, Rechtbank Gelderland, 07-10-2025, 05/186721-24; 05/212449-24; 05/203492-24
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
02-175123-26
Procedure
Raadkamer
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.