Rechtbank verlengt tbs met verpleging met twee jaar — RBZWB:2026:7002
verlenging van de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege
Eiser / verzoeker
het Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
betrokkene
Rechtbank verlengt de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege met twee jaar, in lijn met de vordering van het Openbaar Ministerie en het advies van de tbs-instelling.
- Betrokkene werd in 2013 veroordeeld voor afpersing, diefstal met geweld en bedreiging en kreeg naast gevangenisstraf tbs met voorwaarden opgelegd, later omgezet in tbs met dwangverpleging
- Bij betrokkene is sprake van een persoonlijkheidsstoornis met antisociale, narcistische en borderline kenmerken, zwakbegaafdheid en hardnekkige cannabisverslaving
- Tbs-instelling adviseert verlenging met twee jaar, externe psychiater en psycholoog achten twee jaar ook het meest realistisch maar adviseren één jaar voor een extra toetsmoment
- Rechtbank hanteert als uitgangspunt dat twee jaar wordt verlengd als de resocialisatie meer tijd kost dan bij een verlenging van één jaar zou resteren
- Rechtbank verlengt de tbs met verpleging van overheidswege met twee jaar, in lijn met de vordering van het Openbaar Ministerie
Samenvatting
Een man die in 2013 werd veroordeeld voor afpersing, diefstal met geweld en bedreiging, blijft langer onder dwangverpleging. De rechtbank Zeeland-West-Brabant verlengt zijn terbeschikkingstelling met twee jaar, ondanks een advies van externe deskundigen om de maatregel maar met één jaar te verlengen.
De man werd in februari 2013 veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf en terbeschikkingstelling met voorwaarden. In 2014 werd die maatregel omgezet in terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege, de zwaarste vorm van tbs, waarbij iemand gedwongen wordt opgenomen en behandeld in een forensisch psychiatrisch centrum. De maatregel is sindsdien meermaals verlengd, laatst in 2024 met twee jaar. Nu de termijn opnieuw afliep, vorderde het Openbaar Ministerie verlenging met nog eens twee jaar.
Uit de rapportages van de tbs-instelling en de externe gedragsdeskundigen komt een consistent beeld naar voren. Bij de man is sprake van een zwakbegaafd niveau van functioneren in combinatie met een persoonlijkheidsstoornis met antisociale, narcistische en borderline kenmerken, en van een hardnekkige verslavingsproblematiek, met name aan cannabis. Zolang hij sterk afhankelijk is van externe structuur en toezicht om zijn risicofactoren onder controle te houden, wordt het recidivegevaar bij het wegvallen van dat kader ingeschat als hoog. Wel is er de laatste tijd een positieve ontwikkeling zichtbaar: de man kan zijn eigen problematiek goed benoemen en reflecteert daar rationeel op, al blijkt het voor hem lastig om dat inzicht ook daadwerkelijk in ander gedrag om te zetten.
De tbs-instelling adviseerde de maatregel met twee jaar te verlengen, met als doel de man verder te laten doorstromen naar een pre-resocialisatieafdeling en zijn onbegeleide verlof uit te breiden. De psychiater en de psycholoog die de man onafhankelijk beoordeelden, kwamen tot een iets andere conclusie: beiden achtten een verlenging van twee jaar weliswaar het meest realistisch gezien de nog te zetten stappen in de resocialisatie, maar adviseerden toch een verlenging van slechts één jaar, zodat er over een jaar een extra toetsmoment zou zijn om de voortgang van het traject te beoordelen. Zij benadrukten daarbij dat volledige abstinentie van cannabisgebruik niet als doel op zich moet worden nagestreefd, zolang het gebruik niet tot agressief gedrag leidt en de man zich verder aan zijn afspraken houdt.
De officier van justitie bleef bij de vordering tot verlenging met twee jaar. De raadsman van de man bepleitte namens hem verlenging met één jaar, al gaf de man zelf aan zich bij beide termijnen te kunnen neerleggen, zolang de instelling de gemaakte afspraken nakomt.
De rechtbank stelt voorop dat de tbs alleen kan worden verlengd als de veiligheid van anderen dat nog vereist en het recidivegevaar voortvloeit uit een psychische stoornis of gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens. Aan die voorwaarden is volgens de rechtbank nog steeds voldaan. Voor de duur van de verlenging hanteert de rechtbank als uitgangspunt dat twee jaar moet worden verlengd als de behandeling en resocialisatie meer tijd zullen kosten dan er bij een verlenging van één jaar zou resteren. Omdat de tbs-instelling heeft aangegeven dat er nog zeker twee jaar nodig is, en ook de externe deskundigen die termijn zelf als het meest realistisch bestempelen, ziet de rechtbank geen reden om de verlenging te beperken tot één jaar enkel om een extra toetsmoment te creëren. Te meer omdat de instelling inmiddels al maatwerk toepast naar aanleiding van eerdere adviezen, wat tot een positieve ontwikkeling heeft geleid.
De rechtbank volgt daarom het advies van de tbs-instelling en verlengt de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege met twee jaar.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNNE:2026:288, Rechtbank Noord-Nederland, 05-02-2026, 18/274200-25
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:608, Rechtbank Amsterdam, 28-01-2026, 13-227656-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:119, Rechtbank Amsterdam, 14-01-2026, 13/284652-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:10801, Rechtbank Amsterdam, 30-12-2025, 13/281498-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
12-715227-10
Procedure
Op tegenspraak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.