Zorgkantoor mocht pgb intrekken na jarenlang overschrijden van 40 uur per week — RBZWB:2026:7005
intrekking persoonsgebonden budget Wlz
Eiser / verzoeker
de pgb-houder
Verweerder / gedaagde
het Zorgkantoor
Rechtbank verklaart het beroep ongegrond: het Zorgkantoor mocht het persoonsgebonden budget per 1 januari 2025 intrekken wegens geschonden pgb-verplichtingen.
- Zorgverleners op wie het Arbeidstijdenbesluit niet van toepassing is, mogen niet meer dan 40 uur per week per persoon declareren
- Ondanks herhaalde waarschuwingen sinds 2022 werd structureel meer dan 40 uur per week per zorgverlener gedeclareerd
- Geen gedetailleerd weekschema of verklaring overgelegd ondanks meerdere verzoeken van het Zorgkantoor
- Inlichtingenplicht geschonden door onvoldoende toelichting op hoge declaraties
- Belangenafweging van het Zorgkantoor houdt stand; lichter middel dan intrekking niet passend bij pgb-systematiek
Samenvatting
Een man ontving sinds eind 2021 een persoonsgebonden budget, een pgb, op grond van de Wet langdurige zorg. Met dat budget betaalde hij onder meer zijn stiefvader en zijn zus, die hem zorg verleenden. Al vanaf mei 2022 kreeg hij van het Zorgkantoor te horen dat een individuele zorgverlener niet meer dan veertig uur per week zorg voor hem mag declareren, nadat de Sociale Verzekeringsbank had gemeld dat zijn stiefvader dat aantal structureel overschreed.
De waarschuwingen bleven daarna terugkomen. Bij een huisbezoek in 2023 stelde het Zorgkantoor opnieuw vast dat er soms meer dan veertig uur per week per zorgverlener werd gedeclareerd, waardoor het budget elk jaar eerder op was: in 2022 al in november, in 2023 in oktober en in 2024 zelfs al in augustus. Bij een volgend contact in 2024 vond het Zorgkantoor het bovendien niet aannemelijk dat de man de gedeclareerde tien uur persoonlijke verzorging per dag echt nodig had, en bleek uit een gesprek met zijn gewaarborgde hulp dat die declaraties niet klopten. Ook kwam naar voren dat twee zorgverleners soms tegelijk begeleiding gaven, terwijl dat niet doelmatig is, en dat de man daarnaast nog 4,5 dag per week naar school ging.
Het Zorgkantoor vroeg de man herhaaldelijk om een gedetailleerd weekschema en een schriftelijke toelichting op de hoge declaraties, met een reeks brieven tussen augustus en oktober 2024. Toen die informatie uitbleef, trok het Zorgkantoor in december 2024 de verleningsbeschikking van het pgb in met ingang van 1 januari 2025, omdat de man zijn inlichtingenplicht had geschonden en zijn zorgverleners structureel te veel uren hadden gedeclareerd. Zijn bezwaar daartegen werd in juni 2025 ongegrond verklaard.
Bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant voerde de man aan dat de intrekking te ver ging. Hij vond dat hij de inlichtingenplicht niet had geschonden, omdat zijn gewaarborgde hulp al uitgebreide verklaringen had gegeven, en dat er geen sprake was van structurele overschrijding van de zorguren. Ook vond hij het besluit onvoldoende gemotiveerd en de belangenafweging onevenredig in zijn nadeel, en beriep hij zich op het recht op ongestoord genot van eigendom uit het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.
De rechtbank volgde dat betoog niet. Uit de declaratieoverzichten bleek dat er meermalen fors meer dan veertig uur per week per zorgverlener was gedeclareerd, met pieken tot 160 uur in een enkele week rond de overgang van de ene naar de andere maand, ondanks herhaalde waarschuwingen sinds 2022. De man had voor die uitschieters geen andere verklaring gegeven dan een vermoede systeemfout, die hij niet had onderbouwd. Ook op het punt van de doelmatige en verantwoorde zorg oordeelde de rechtbank dat de man, ondanks herhaalde verzoeken, nooit de gevraagde gedetailleerde verklaring of weekschema's had overgelegd om duidelijkheid te scheppen over wie welke zorg had verleend. Daarmee stond voor de rechtbank vast dat hij meerdere aan het pgb verbonden verplichtingen had geschonden.
Ook de belangenafweging van het Zorgkantoor hield stand. De rechtbank vond het invoelbaar dat het Zorgkantoor zwaar liet wegen dat het om een langdurige schending van meerdere verplichtingen ging, dat de man herhaaldelijk de kans had gekregen om dit recht te zetten, en dat hij niet aannemelijk had gemaakt dat zorg in natura voor hem geen optie zou zijn. Een lichter middel, zoals het maximeren van het budget, paste volgens de rechtbank niet bij het uitgangspunt van eigen regie dat bij een pgb hoort. Van een onevenredige belangenafweging of een schending van het eigendomsrecht was daarom geen sprake.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond: het Zorgkantoor mocht het pgb van de man vanaf 1 januari 2025 intrekken. Omdat de man in het ongelijk werd gesteld, was er geen reden voor een proceskostenveroordeling.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CRVB:2026:97, Centrale Raad van Beroep, 21-01-2026, 24/2839 WW
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:502, Rechtbank Den Haag, 15-01-2026, SGR 24/10017
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht
ECLI:NL:RVS:2026:189, Raad van State, 14-01-2026, 202405804/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:9, Rechtbank Den Haag, 09-01-2026, 11778852 RP VERZ 25-50509
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
25/3650 WLZ
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.