Rechtbank vernietigt vergunning voor dakopbouw wegens verkeerde toetsing — RBZWB:2026:7015
omgevingsvergunning voor dakopbouw
Eiser / verzoeker
de twee omwonenden die beroep instelden
Verweerder / gedaagde
het college van burgemeester en wethouders van Tilburg
Rechtbank verklaart het beroep gegrond, vernietigt de vergunning voor de dakopbouw en draagt de gemeente op opnieuw te beslissen en het griffierecht van € 194 te vergoeden.
- Kwalificatie van het bouwplan als aan- of uitbouw versus uitbreiding van het hoofdgebouw bepaalt welke bouwregels gelden
- Uitbreiding onderscheidt zich qua materiaal, hoogte, ligging en omvang duidelijk van het hoofdgebouw
- Vergroten van woonruimte op de verdieping maakt iets nog geen uitbreiding van het hoofdgebouw
- Bouwplan voldoet niet aan de regels voor aan- en uitbouwen: meer dan een bouwlaag en hoger dan 4,5 meter
- Omgevingsvergunning vernietigd; gemeente moet opnieuw beslissen en griffierecht vergoeden
Samenvatting
Twee buren in Tilburg kwamen in verzet tegen een omgevingsvergunning die de gemeente aan hun buurvrouw had verleend voor het plaatsen van een dakopbouw. De aanvraag voor die vergunning was in oktober 2024 ingediend en in december van dat jaar al toegewezen. Nadat de buren daartegen bezwaar hadden gemaakt, hield de gemeente in mei 2025 vast aan de vergunning, met een aangevulde motivering.
De buren waren het daar niet mee eens en stapten naar de rechtbank Zeeland-West-Brabant. Hun belangrijkste bezwaar ging over de manier waarop de gemeente het bouwplan had beoordeeld. Volgens hen wilde de buurvrouw eigenlijk een aan- of uitbouw realiseren, en had de gemeente die daarom moeten toetsen aan de bouwregels die voor aan- en uitbouwen gelden. De gemeente vond echter dat het ging om een uitbreiding van het hoofdgebouw zelf, met bijbehorende, ruimere bouwregels. Daarnaast voerden de buren aan dat hun privacy en de hoeveelheid dag- en zonlicht in hun woning onvoldoende waren meegewogen, dat er bouwtechnische bezwaren waren, en dat het bouwplan in strijd zou zijn met de wettelijke regeling voor het bouwen dicht bij de erfgrens.
De rechtbank concentreerde zich op de vraag hoe het bouwplan juridisch moest worden gekwalificeerd, omdat daarvan afhing welke bouwregels van toepassing waren. Volgens het bestemmingsplan, dat na de invoering van de Omgevingswet in 2024 als tijdelijk onderdeel van het omgevingsplan bleef gelden, is een aan- of uitbouw een gebouw dat qua vorm te onderscheiden is van het hoofdgebouw en daaraan architectonisch ondergeschikt is. Voor beide geldt bovendien dezelfde, strengere bouwregeling dan voor het hoofdgebouw zelf: maximaal een bouwlaag en een maximale hoogte van 4,5 meter.
De rechtbank stelde vast dat de voorgestelde uitbreiding zich duidelijk onderscheidde van de bestaande woning: ze bestond uit ander materiaal, was eenvoudiger uitgevoerd, had een lagere bouwhoogte, lag verder terug en was kleiner in oppervlakte en volume dan het hoofdgebouw. Dat de buurvrouw met het plan de woonruimte op de verdieping wilde vergroten, maakte volgens de rechtbank nog geen uitbreiding van het hoofdgebouw, want ook een uitbouw is per definitie een vergroting van een bestaande ruimte. Het verweer van de gemeente dat er geen sprake kon zijn van een aan- of uitbouw omdat een directe en duurzame verbinding met de grond zou ontbreken, verwierp de rechtbank: die redenering zou er immers toe leiden dat de uitbreiding helemaal geen bouwwerk zou zijn, wat niet de bedoeling kan zijn.
De rechtbank concludeerde daarom dat de gemeente het bouwplan ten onrechte had getoetst aan de bouwregels voor hoofdgebouwen, terwijl de strengere regels voor aan- en uitbouwen van toepassing waren. Aan die regels voldeed het plan niet, omdat de uitbreiding uit meer dan een bouwlaag bestond en hoger was dan de toegestane 4,5 meter. Daarmee was het bouwplan in strijd met het omgevingsplan, en kon de omgevingsvergunning niet worden verleend. Omdat het beroep al op deze grond slaagde, liet de rechtbank de overige bezwaren, zoals die over privacy, lichtinval en de burenrechtelijke regels, onbesproken.
De rechtbank verklaarde het beroep van de buren gegrond en vernietigde het besluit op bezwaar. Zij droeg de gemeente op om opnieuw op het bezwaar te beslissen, met inachtneming van dit oordeel, en om het door de buren betaalde griffierecht van € 194 aan hen te vergoeden.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
BRE 25/3386
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.