Rechter stelt zelf dwangsom UWV vast wegens trage WIA-herbeoordeling — RBZWB:2026:7161
niet tijdig beslissen op aanvraag WIA-herbeoordeling
Eiser / verzoeker
eiseres
Verweerder / gedaagde
UWV
Rechtbank verklaart het beroep tegen het niet tijdig beslissen door het UWV gegrond, geeft het UWV vier maanden om alsnog te beslissen op straffe van een dwangsom, en stelt de al verschuldigde bestuurlijke dwangsom zelf vast op € 1.442.
- Beroep tegen het niet tijdig beslissen op een aanvraag om WIA-herbeoordeling is kennelijk gegrond, zonder zitting afgedaan
- UWV wijt de vertraging aan een groot tekort aan verzekeringsartsen en vraagt tevergeefs om 30 weken beslistermijn
- UWV krijgt vier maanden om alsnog te beslissen, met een dwangsom van € 100 per dag en een maximum van € 15.000 bij overschrijding
- Omdat het UWV de wettelijke bestuurlijke dwangsom nog niet zelf had vastgesteld, doet de rechtbank dat en komt uit op het maximum van € 1.442
- UWV moet griffierecht van € 54 en proceskosten van € 467 aan eiseres vergoeden
Samenvatting
Een vrouw heeft bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant met succes geklaagd dat het UWV niet op tijd besliste op haar aanvraag. Zij had op 21 december 2025 om een herbeoordeling in het kader van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen gevraagd, maar kreeg geen tijdig besluit. Uiteindelijk stapte zij naar de rechter.
Bij een te trage overheidsbeslissing geldt een vaste procedure. De aanvrager moet het bestuursorgaan eerst schriftelijk in gebreke stellen: een brief waarin staat dat er binnen twee weken alsnog een besluit moet komen. Pas als die termijn zonder resultaat verstrijkt, kan beroep worden ingesteld. De vrouw stelde het UWV op 21 april 2026 in gebreke; het UWV ontving die brief op 23 april 2026. Ook daarna volgde geen besluit.
Omdat niet in geschil was dat de beslistermijn was overschreden, kon de rechtbank de zaak zonder zitting afdoen: het beroep was kennelijk gegrond. De rechtbank moest vervolgens bepalen binnen welke termijn het UWV alsnog moet beslissen. Het UWV voerde in zijn verweerschrift aan dat het kampt met een groot tekort aan verzekeringsartsen en nog niet kon zeggen wanneer een beslissing zou volgen. Het vroeg de rechtbank om een termijn van 30 weken, gerekend vanaf de ontvangst van het beroepschrift, onder verwijzing naar eerdere uitspraken van de rechtbank Rotterdam. De rechtbank vond een termijn van twee weken te kort, gelet op het belang van een zorgvuldige besluitvorming, maar wees het verzoek om een langere termijn dan vier maanden af. Het UWV kreeg daarmee vier maanden de tijd om alsnog te beslissen, met een dwangsom van € 100 per dag bij overschrijding, tot een maximum van € 15.000.
Anders dan in vergelijkbare zaken had het UWV in dit geval nog geen eigen besluit genomen over de zogeheten bestuurlijke dwangsom: de wettelijke boete die een bestuursorgaan verschuldigd is als het te laat beslist op een aanvraag, oplopend van € 23 per dag in de eerste twee weken tot € 45 per dag in de laatste periode, over maximaal 42 dagen. Normaal stelt het bestuursorgaan die dwangsom zelf vast, binnen twee weken na de laatste dag waarover hij verschuldigd is. Omdat het UWV dat had nagelaten, berekende de rechtbank de dwangsom zelf. Zij stelde vast dat sinds twee weken na ontvangst van de ingebrekestelling al meer dan 42 dagen waren verstreken, zodat het UWV recht had op het maximale bedrag. De rechtbank stelde de door het UWV verschuldigde bestuurlijke dwangsom daarom vast op € 1.442.
Omdat het beroep gegrond is verklaard, moet het UWV daarnaast het griffierecht van € 54 aan de vrouw vergoeden en een proceskostenvergoeding van € 467 betalen, omdat haar gemachtigde alleen een beroepschrift heeft hoeven indienen in een zaak die uitsluitend over de termijnoverschrijding ging. De rechtbank verklaart het beroep gegrond, vernietigt het uitblijven van een tijdig besluit, draagt het UWV op binnen vier maanden alsnog te beslissen op straffe van een nieuwe dwangsom van € 100 per dag met een maximum van € 15.000, en stelt de al verschuldigde bestuurlijke dwangsom vast op € 1.442.
Betrokken advocaten
mr. T.H.M.M. Kusters
eiseres
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBOBR:2026:341, Rechtbank Oost-Brabant, 23-01-2026, 23/1456PKV
Rechtbank Oost-Brabant · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:5151, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 06-08-2025, 25/3061
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:CRVB:2025:1131, Centrale Raad van Beroep, 31-07-2025, 24/1218 WAO
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBZWB:2024:7645, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 05-11-2024, 24/4894
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
BRE 26/2775
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.