Rechtbank dwingt Dienst Toeslagen tot besluit over compensatieaanvraag — RBZWB:2026:7604
niet tijdig beslissen op aanvraag toeslagencompensatie
Eiser / verzoeker
Man die aanvullende compensatie vraagt op grond van de Wet hersteloperatie toeslagen
Verweerder / gedaagde
Dienst Toeslagen
Rechtbank verklaart het beroep gegrond en draagt Dienst Toeslagen op binnen twee weken alsnog te beslissen.
- Dienst Toeslagen besliste niet binnen de wettelijke, al verlengde termijn op de compensatieaanvraag
- Beroep tegen het niet tijdig beslissen is kennelijk gegrond, uitspraak zonder zitting
- Rechtbank volgt de Afdeling: geen realistische langere beslistermijn vast te stellen, dus terugvallen op de wettelijke termijn van twee weken
- Dwangsom voor het geval opnieuw niet tijdig wordt beslist, blijft op nihil staan om capaciteit niet af te leiden van de inhoudelijke afhandeling
- Eerder toegekende bestuurlijke dwangsom van € 1.442 wegens te laat beslissen was terecht vastgesteld
Samenvatting
Een man die was getroffen door de toeslagenaffaire vroeg in februari 2025 aanvullende compensatie aan voor de werkelijke schade die hij daardoor had geleden. Die aanvraag valt onder de Wet hersteloperatie toeslagen. Een jaar later had Dienst Toeslagen daar nog altijd geen besluit over genomen, ook niet nadat de beslistermijn al met zes maanden was verlengd.
De man stelde de dienst formeel in gebreke en gaf daarmee nog twee weken de tijd om alsnog te beslissen. Ook die termijn verstreek zonder resultaat, waarna hij naar de rechtbank stapte met de klacht dat Dienst Toeslagen niet op tijd besliste. Omdat een dergelijk beroep al snel gegrond is als de wettelijke termijnen simpelweg zijn verstreken, deed de rechtbank uitspraak zonder zitting.
De rechtbank stelde vast dat de beslistermijn inderdaad al ruim was overschreden en dat het beroep daarom gegrond is. De vraag die overbleef, was binnen welke nieuwe termijn Dienst Toeslagen alsnog een besluit moet nemen, en of daar een dwangsom aan gekoppeld moet worden voor het geval de dienst opnieuw te laat is.
Dienst Toeslagen had zelf gevraagd om een veel langere termijn, verwijzend naar eerdere uitspraken waarin soms 60 weken werd gegund. De rechtbank volgde die wens niet. Zij sloot aan bij een recente uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, die had geoordeeld dat er bij de huidige stand van de besluitvorming over toeslagencompensatie geen goede manier is om een reële nadere termijn vast te stellen. Daarom moet in deze zaken worden teruggevallen op de gewone wettelijke termijn van twee weken na verzending van de uitspraak.
Over de dwangsom oordeelde de rechtbank eveneens in het spoor van de Afdeling. Een dwangsom opleggen zou volgens de Afdeling averechts werken, omdat de organisatie dan capaciteit kwijt is aan het afhandelen van dwangsomzaken in plaats van aan het daadwerkelijk beoordelen van compensatieaanvragen. De rechtbank stelde de dwangsom daarom op nihil.
Wel had de man al eerder een bestuurlijke dwangsom gekregen omdat Dienst Toeslagen niet op tijd had beslist: het wettelijke maximum van € 1.442 over 42 dagen. De rechtbank oordeelde dat de dienst dat bedrag terecht had vastgesteld.
De rechtbank verklaarde het beroep gegrond, stelde het niet tijdig beslissen gelijk aan een genomen besluit en droeg Dienst Toeslagen op binnen twee weken na verzending van de uitspraak alsnog een besluit te nemen op de aanvraag. De nadere dwangsom werd op nihil gesteld en Dienst Toeslagen moet het griffierecht van € 54 aan de man terugbetalen. Voor een proceskostenvergoeding was geen ruimte, omdat de man daarvoor geen kosten had gemaakt die op grond van de wet vergoed kunnen worden.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
BRE 26/2273
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.