Rechtbank laat BPM-naheffing in stand, wel schadevergoeding voor trage zaak — RBZWB:2026:7651
BPM-naheffingsaanslag en overschrijding redelijke termijn
Eiser / verzoeker
koper van de auto (belanghebbende)
Verweerder / gedaagde
inspecteur van de Belastingdienst
De rechtbank laat de BPM-naheffingsaanslag van € 4.586 in stand, maar kent wel € 1.500 schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.
- Het beroep tegen het niet tijdig beslissen is niet-ontvankelijk omdat de verzending van de ingebrekestelling niet aannemelijk is gemaakt
- Het taxatierapport kan niet dienen omdat de fysieke schouw na het afschrijvingsmoment bij de RDW heeft plaatsgevonden
- De naheffingsaanslag van € 4.586, gebaseerd op de forfaitaire tabel, blijft in stand omdat deze niet te hoog is vastgesteld
- De redelijke termijn is met ongeveer veertien maanden overschreden, wat aan de beroepsfase wordt toegerekend
- De Staat moet € 1.500 immateriële schadevergoeding en € 233,50 proceskosten aan belanghebbende betalen
Samenvatting
Een automobilist kocht in november 2022 een Mercedes-Benz Vito Tourer voor bijna € 40.000 en deed een maand later aangifte voor de belasting van personenauto's en motorrijwielen (BPM), de belasting die bij de eerste registratie van een auto in Nederland wordt geheven. Bij de aangifte voegde hij een taxatierapport waarmee hij een lager BPM-bedrag berekende dan de standaardtabel voorschrijft. Hij betaalde op basis daarvan € 5.480 aan BPM.
De Belastingdienst was het daar niet mee eens. Volgens de inspecteur was de auto door de taxateur pas geschouwd nadat de auto al bij de RDW was goedgekeurd, terwijl de wet vereist dat die schouw uiterlijk een maand vóór dat afschrijvingsmoment plaatsvindt. Daardoor kon het taxatierapport niet worden gebruikt en berekende de inspecteur de verschuldigde BPM opnieuw aan de hand van de forfaitaire afschrijvingstabel, op € 10.066. Het verschil met het al betaalde bedrag, € 4.586, vorderde de inspecteur na via een naheffingsaanslag. Het bezwaar van de automobilist daartegen werd ongegrond verklaard.
Omdat de inspecteur lang op het bezwaar had laten wachten, ging de automobilist eerst in beroep tegen het niet tijdig beslissen en vroeg hij om een dwangsom. Daarvoor moet iemand het bestuursorgaan eerst schriftelijk in gebreke stellen en twee weken de tijd geven om alsnog te beslissen. De automobilist stelde dat hij op 13 oktober 2023 zo'n ingebrekestelling had verstuurd, maar de inspecteur betwistte dat en de automobilist kon geen bewijs van verzending overleggen. Omdat hij niet aannemelijk kon maken dat hij de inspecteur daadwerkelijk in gebreke had gesteld, verklaarde de rechtbank dit onderdeel van het beroep niet-ontvankelijk en wees zij het verzoek om een dwangsom af.
Over de kern van de zaak, het gebruik van het taxatierapport, ging het geschil vooral over de precieze keuringsdatum bij de RDW. De automobilist beriep zich op een datum van 20 december 2022 die op de website van de RDW stond als 'registratie datum goedkeuring'. De inspecteur legde echter uit dat deze datum in het verleden kan worden overschreven zodra een voertuig een nieuwe keuring krijgt, bijvoorbeeld na een ongeval, en dat de eigenlijke keuringsdatum voor de BPM in dit geval 5 december 2022 was, gevolgd door de inschrijving op 16 december 2022. De rechtbank volgde deze uitleg van de inspecteur en oordeelde dat de taxateur de auto pas na dat afschrijvingsmoment had geschouwd, zodat het taxatierapport niet kon dienen. Bovendien week de door het rapport berekende handelsinkoopwaarde van € 15.440 sterk af van de inkoopprijs van bijna € 40.000, wat de rechtbank evenmin overtuigde. Omdat de inspecteur de naheffingsaanslag had gebaseerd op de voor de automobilist gunstigere forfaitaire tabel in plaats van op een ingebrachte taxatie van Eurotax, achtte de rechtbank het bedrag niet te hoog vastgesteld.
Wel kreeg de automobilist gelijk op een ander punt: de behandeling van zijn zaak had te lang geduurd. Vanaf de ontvangst van het bezwaarschrift op 18 juli 2023 tot de uitspraak van de rechtbank op 13 augustus 2026 was de redelijke termijn van twee jaar met ongeveer veertien maanden overschreden. Omdat die vertraging in de beroepsfase optrad, moet niet de Belastingdienst maar de Staat daarvoor opdraaien. De rechtbank kende de automobilist een schadevergoeding van € 1.500 toe, plus een vergoeding van € 233,50 voor de proceskosten van dit specifieke verzoek.
De rechtbank verklaart het beroep tegen het niet tijdig beslissen niet-ontvankelijk, wijst de dwangsom af, verklaart het beroep tegen de naheffingsaanslag voor het overige ongegrond, en veroordeelt de Staat tot het betalen van € 1.500 immateriële schadevergoeding en € 233,50 aan proceskosten.
Betrokken advocaten
mr. M.U. Sahin
belanghebbende
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2026:446, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/12030
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:445, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/11087
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:449, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/9553 en 23/9554
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:444, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/10768
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
BRE 23/10701
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.