Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBZWB:2026:7654Bestuursrecht; Belastingrecht

Rechtbank houdt BPM-naheffing van € 4.251 in stand, wel schadevergoeding — RBZWB:2026:7654

BPM-naheffingsaanslag en overschrijding redelijke termijn

Eiser / verzoeker

bedrijf dat de auto kocht (belanghebbende)

VS

Verweerder / gedaagde

inspecteur van de Belastingdienst

De rechtbank houdt de BPM-naheffingsaanslag van € 4.251 in stand, maar kent wel € 2.000 schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

  • Het taxatierapport wordt niet volledig terzijde geschoven ondanks een fout over uitgeklapte airbags, omdat die fout meteen zelf is gemeld
  • Er is meer dan normale gebruiksschade vastgesteld, maar de gestelde handelsinkoopwaarde van € 12.269 is niet aannemelijk gemaakt
  • De naheffingsaanslag van € 4.251 blijft in stand omdat de bewijslast voor de waardevermindering bij belanghebbende ligt
  • De redelijke termijn is met twintig maanden overschreden, wat leidt tot € 2.000 schadevergoeding, verdeeld tussen de inspecteur en de Staat
  • Voor het schadevergoedingsverzoek krijgt belanghebbende een proceskostenvergoeding van de inspecteur en de Staat samen

Samenvatting

Een bedrijf kocht in juli 2022 een Mazda CX-5 voor € 28.750 inclusief btw en deed daarvoor aangifte voor de belasting van personenauto's en motorrijwielen (BPM). Op basis van een eigen taxatierapport, waarin schade aan de auto was verwerkt, betaalde het bedrijf € 2.811 aan BPM. De Belastingdienst accepteerde dat taxatierapport niet en berekende de verschuldigde BPM zelf op € 7.062, wat resulteerde in een naheffingsaanslag van € 4.251. Het bezwaar van het bedrijf daartegen werd ongegrond verklaard, waarna het bedrijf naar de rechtbank Zeeland-West-Brabant stapte.

De kern van het geschil ging over de vraag of de schade aan de auto een lagere waarde, en dus een lagere BPM, rechtvaardigde. Het taxatierapport van het bedrijf vermeldde onder meer uitgeklapte airbags, wat een essentieel gebrek zou zijn geweest. Bij de keuring van de RDW bleek dat gebrek echter niet meer aanwezig: het was al gerepareerd voordat de auto werd goedgekeurd, en het bedrijf had dit direct na de naheffingsaanslag ook zelf aan de inspecteur gemeld als een vergissing in het rapport. Om die reden zag de rechtbank geen aanleiding om het hele taxatierapport terzijde te schuiven.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Wel bevestigde de RDW dat er schaafschade aan de auto was, wat ook op de foto's in het taxatierapport te zien was. De rechtbank erkende dat dit meer was dan normale gebruiksschade. Toch kon het bedrijf niet aannemelijk maken dat de door hem berekende handelsinkoopwaarde van € 12.269 klopte: dat bedrag week zo sterk af van de inkoopprijs van € 28.750 dat de rechtbank het niet geloofwaardig vond. Omdat het bedrijf de bewijslast draagt voor de omvang van zo'n waardevermindering, en daarin niet slaagde, bleef de naheffingsaanslag in stand.

Het bedrijf kreeg wel gelijk op een ander punt: de procedure had te lang geduurd. Vanaf de ontvangst van het bezwaarschrift op 10 januari 2023 tot de uitspraak van de rechtbank op 13 augustus 2026 was de redelijke termijn van twee jaar met ongeveer twintig maanden overschreden, wat recht geeft op een schadevergoeding van € 2.000. Omdat de vertraging in de bezwaarfase ongeveer vijf maanden bedroeg en de rest in de beroepsfase, komt € 500 van dat bedrag voor rekening van de inspecteur en € 1.500 voor rekening van de Staat.

Voor het indienen van dit specifieke verzoek om schadevergoeding kreeg het bedrijf ook een proceskostenvergoeding, berekend op € 233,50, die de inspecteur en de Staat ieder voor de helft moeten betalen. Het griffierecht kreeg het bedrijf niet terug, omdat het verzoek weliswaar was ingediend voordat de Hoge Raad op 31 mei 2024 een relevant arrest wees, maar de redelijke termijn op dat moment nog niet was overschreden.

De rechtbank verklaart het beroep tegen de naheffingsaanslag ongegrond, zodat het bedrag van € 4.251 in stand blijft, en veroordeelt de inspecteur en de Staat samen tot € 2.000 immateriële schadevergoeding en elk € 116,75 aan proceskosten.

Betrokken advocaten

mr. M.U. Sahin

belanghebbende

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

BRE 23/11884

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBZWB:2026:10954
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10945
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10782
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10784
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10757
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht