Rechtbank schrapt belastingrente over bpm-naheffing, naheffing blijft staan — RBZWB:2026:7661
Bpm-naheffingsaanslag
Eiser / verzoeker
belanghebbende, eigenaar van een Mercedes V-Klasse 250d 4-MATIC
Verweerder / gedaagde
de inspecteur van de Belastingdienst
Belastingrentebeschikking vernietigd, maar bpm-naheffingsaanslag van € 6.589 blijft in stand
- Beroep op de herleidingsmethode verworpen onder verwijzing naar een arrest van de Hoge Raad van juli 2025
- Taxatierapport kon niet dienen omdat de fysieke opname niet binnen een maand vóór de RDW-keuring plaatsvond
- Naheffingsaanslag van € 6.589, berekend met de forfaitaire afschrijvingstabel, blijft in stand
- Belastingrentebeschikking vernietigd omdat het belastbare feit, de inschrijving, pas na afloop van het aangiftejaar plaatsvond
- Immateriële schadevergoeding van € 1.500 wegens overschrijding van de redelijke termijn met dertien maanden
Samenvatting
De eigenaar van een Mercedes V-Klasse 250d 4-MATIC krijgt gelijk over de belastingrente die de Belastingdienst had geheven bij een naheffingsaanslag voor de belasting van personenauto's en motorrijwielen (bpm), maar de naheffingsaanslag zelf van € 6.589 blijft overeind, zo oordeelde de rechtbank Zeeland-West-Brabant.
De eigenaar deed in december 2022 aangifte voor de inschrijving van de auto en berekende zelf een verschuldigd bedrag van € 2.917 aan bpm, dat hij niet betaalde. Hij deed daarbij een beroep op de taxatiemethode en voegde een taxatierapport bij van 13 december 2022, waarvoor de fysieke opname van de auto al op 7 december 2022 had plaatsgevonden. De RDW keurde de auto pas op 24 januari 2023, ruim na die opname. De inspecteur van de Belastingdienst vond dat de taxatiemethode daardoor niet kon worden toegepast, omdat de fysieke opname niet binnen een maand vóór de keuring had plaatsgevonden. Hij berekende de verschuldigde bpm met de forfaitaire afschrijvingstabel op € 6.589 en legde de naheffingsaanslag op.
Een beroep op de zogenoemde herleidingsmethode, een rekenmethode om de waarde van de auto vast te stellen, verwierp de rechtbank meteen onder verwijzing naar een arrest van de Hoge Raad van juli 2025. Ook het argument dat het taxatierapport toch bruikbaar zou moeten zijn, ondanks de opname ruim voor de keuringsdatum, hield geen stand. De regeling schrijft voor dat de fysieke opname uiterlijk een maand vóór het afschrijvingsmoment, de keuringsdatum bij de RDW, moet plaatsvinden en dat de staat van de auto in het rapport overeen moet komen met de staat op het moment van de keuring. De rechtbank zag daarin geen strijd met het evenredigheidsbeginsel en oordeelde dat het taxatierapport niet gebruikt kon worden. Omdat de eigenaar de beroepsgrond over de koerslijstmethode ter zitting had ingetrokken, bleef de forfaitaire afschrijvingstabel het uitgangspunt en was de naheffingsaanslag van € 6.589 terecht en niet te hoog.
Over de gelijktijdig opgelegde belastingrente van € 55 kreeg de eigenaar wel gelijk. Hij wees erop dat de auto volgens het kentekenregister pas op 24 januari 2023 was ingeschreven. De inspecteur had de belastingrente echter berekend vanaf de datum van ontvangst van de aangifte, 15 december 2022. De rechtbank volgde de inspecteur daarin niet: voor de bpm is het belastbare feit sinds 2022 de inschrijving van het motorrijtuig in het kentekenregister, en omdat die inschrijving pas na afloop van het jaar van de aangifte plaatsvond, was er geen wettelijke grondslag om al vanaf december 2022 belastingrente te berekenen. De belastingrentebeschikking werd daarom vernietigd.
De eigenaar kreeg verder een schadevergoeding wegens de lange duur van de procedure. Tussen de ontvangst van het bezwaarschrift in juli 2023 en de uitspraak in augustus 2026 zat meer tijd dan de redelijke termijn van twee jaar toestaat, een overschrijding van ongeveer dertien maanden, volledig te wijten aan de rechtbank en dus voor rekening van de Staat. Omdat de eigenaar maar op een klein onderdeel in het gelijk werd gesteld, paste de rechtbank bij de proceskostenvergoeding een verlaagde wegingsfactor toe.
De rechtbank verklaarde het beroep gegrond voor zover het de belastingrente betrof en vernietigde die beschikking, maar verklaarde het beroep voor het overige ongegrond, zodat de naheffingsaanslag van € 6.589 in stand blijft. De Staat moet € 1.500 aan immateriële schadevergoeding betalen, de inspecteur moet € 1.600 aan proceskosten en € 184 aan griffierecht vergoeden.
Betrokken advocaten
mr. S.M. Bothof
belanghebbende
123BPM.NL
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2026:445, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/11087
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:446, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/12030
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:449, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/9553 en 23/9554
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:444, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/10768
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
23/11399
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.