Rechtbank houdt bpm-naheffing voor Audi RS6 van € 4.158 in stand — RBZWB:2026:7662
Bpm-naheffingsaanslag
Eiser / verzoeker
belanghebbende, eigenaar van een Audi A6 Avant RS6 TFSI quattro
Verweerder / gedaagde
de inspecteur van de Belastingdienst
Beroep tegen bpm-naheffingsaanslag van € 4.158 ongegrond verklaard; wel € 1.500 schadevergoeding wegens trage procedure
- Beroep op de herleidingsmethode verworpen onder verwijzing naar een arrest van de Hoge Raad van juli 2025
- Taxatierapport kon niet dienen omdat de fysieke opname één dag na de RDW-keuring plaatsvond
- Discussie over de juiste koerslijst kon in het midden blijven: bij beide koerslijsten was de aanslag niet te hoog
- Naheffingsaanslag van € 4.158 blijft volledig in stand
- Immateriële schadevergoeding van € 1.500 wegens overschrijding van de redelijke termijn met veertien maanden, volledig voor rekening van de Staat
Samenvatting
Iemand die een Audi A6 Avant RS6 TFSI quattro liet inschrijven, moet een naheffingsaanslag van € 4.158 voor de belasting van personenauto's en motorrijwielen (bpm) toch betalen. De rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelde dat het taxatierapport niet kon dienen omdat de auto één dag te laat was geschouwd. Wel kreeg de eigenaar een schadevergoeding wegens de lange duur van de procedure.
De eigenaar deed in oktober 2022 aangifte voor de inschrijving van de auto en betaalde € 21.626 aan bpm, op basis van de taxatiemethode. Het taxatierapport was gedateerd op 3 oktober 2022, maar de fysieke opname van de auto door de taxateur had al op 29 september 2022 plaatsgevonden. De RDW had de auto echter al een dag eerder, op 28 september 2022, gekeurd. De inspecteur van de Belastingdienst vond dat de taxatiemethode daardoor niet kon worden toegepast en berekende de verschuldigde bpm op basis van een koerslijst van Xray op € 25.784, wat leidde tot de naheffingsaanslag.
Een beroep op de zogenoemde herleidingsmethode, een rekenmethode om de waarde van de auto vast te stellen, verwierp de rechtbank meteen onder verwijzing naar een arrest van de Hoge Raad van juli 2025. Vervolgens ging de rechtbank in op de vraag of het taxatierapport, ondanks de schouw één dag na de RDW-keuring, toch gebruikt mocht worden. De eigenaar beriep zich daarbij op een arrest van de Hoge Raad van oktober 2025 en betoogde dat een uitleg van de regels die dit verbiedt, in strijd zou komen met de bedoeling van de wetgever en met het evenredigheidsbeginsel. De rechtbank volgde dat betoog niet. De regeling bepaalt dat de fysieke opname uiterlijk een maand vóór het afschrijvingsmoment, de keuringsdatum bij de RDW, moet plaatsvinden, en de toelichting op die regeling maakt duidelijk dat de staat van de auto in het taxatierapport moet overeenkomen met de staat ten tijde van de RDW-keuring. Een taxatierapport dat is opgesteld ná die keuring, kan daarom niet worden gebruikt, ook niet als het verschil maar één dag is. Volgens de rechtbank druist die uitleg ook niet in tegen enig rechtsbeginsel.
Omdat de taxatiemethode niet kon worden toegepast, hoefde de rechtbank niet meer in te gaan op de discussie tussen partijen over welke koerslijst het meest juist zou zijn. Zowel bij de koerslijst die bij de aangifte was gebruikt als bij de koerslijst die de inspecteur had overgelegd, bleek de naheffingsaanslag namelijk niet te hoog te zijn vastgesteld. Ook tegen de gelijktijdig opgelegde belastingrente van € 30 had de eigenaar geen zelfstandige bezwaren aangevoerd, zodat ook die in stand bleef.
De eigenaar kreeg wel een schadevergoeding wegens de lange duur van de procedure. Tussen de ontvangst van het bezwaarschrift in juni 2023 en de uitspraak in augustus 2026 zat meer tijd dan de redelijke termijn van twee jaar toestaat, een overschrijding van ongeveer veertien maanden. Omdat die vertraging volledig aan de rechtbank zelf te wijten was, komt de schadevergoeding volledig voor rekening van de Staat. Voor het indienen van dat verzoek kreeg de eigenaar ook een kleine proceskostenvergoeding. Het griffierecht kreeg de eigenaar niet terug, omdat de redelijke termijn op het moment van het verzoek volgens de destijds geldende rechtspraak van de Hoge Raad nog niet was overschreden.
De rechtbank verklaarde het beroep tegen de naheffingsaanslag ongegrond, zodat het bedrag van € 4.158 verschuldigd blijft. De Staat moet € 1.500 aan immateriële schadevergoeding en € 233,50 aan proceskosten betalen.
Betrokken advocaten
mr. S.M. Bothof
belanghebbende
123BPM.NL
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2026:445, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/11087
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:446, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/12030
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:449, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/9553 en 23/9554
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:444, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/10768
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
23/11475
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.