Rechtbank houdt bpm-naheffing voor kampeerauto in stand — RBZWB:2026:7665
Bpm-naheffingsaanslag
Eiser / verzoeker
belanghebbende, eigenaar van een kampeerauto van het merk Dethleffs
Verweerder / gedaagde
de inspecteur van de Belastingdienst
Beroep tegen bpm-naheffingsaanslag van € 1.075 voor een kampeerauto ongegrond verklaard; wel € 1.500 schadevergoeding wegens trage procedure
- Beroep op de herleidingsmethode verworpen onder verwijzing naar een arrest van de Hoge Raad van juli 2025
- Taxatiemethode mocht wel worden toegepast omdat de kampeerauto niet op een gangbare koerslijst voorkomt
- Handelsinkoopwaarde en waardevermindering van 35% uit het taxatierapport onvoldoende onderbouwd
- Gestelde schade van ruim € 14.000 niet aannemelijk gemaakt tegenover de betwisting van de inspecteur
- Immateriële schadevergoeding van € 1.500 wegens overschrijding van de redelijke termijn met zeventien maanden, verdeeld tussen inspecteur en Staat
Samenvatting
De eigenaar van een kampeerauto van het merk Dethleffs moet een naheffingsaanslag van € 1.075 voor de belasting van personenauto's en motorrijwielen (bpm) toch betalen. De rechtbank Zeeland-West-Brabant vond dat de waarde van het voertuig niet lager was dan waarvan de inspecteur was uitgegaan, ook al mocht het taxatierapport wel worden gebruikt.
De eigenaar deed in april 2021 aangifte voor de registratie van de kampeerauto en betaalde € 5.622 aan bpm, op basis van een taxatierapport. De inspecteur van de Belastingdienst vond dat er formele en materiële gebreken kleefden aan dat rapport en berekende de verschuldigde bpm zelf op € 6.697 met de forfaitaire afschrijvingstabel, wat leidde tot de naheffingsaanslag.
Een beroep op de zogenoemde herleidingsmethode, een rekenmethode om de waarde van het voertuig vast te stellen, verwierp de rechtbank meteen onder verwijzing naar een arrest van de Hoge Raad van juli 2025. Over de taxatiemethode oordeelde de rechtbank wel in het voordeel van de eigenaar: omdat de kampeerauto niet voorkomt op een in de handel gebruikelijke koerslijst, mocht de taxatiemethode worden toegepast. Het ontbreken van de inkoopfactuur bij de aangifte, die pas in de beroepsfase alsnog werd overgelegd, en de overige bezwaren van de inspecteur waren voor de rechtbank geen reden om het taxatierapport helemaal terzijde te schuiven. Wel liet de rechtbank die bezwaren meewegen bij de waarde die aan het rapport werd toegekend.
Daar liep het voor de eigenaar mis. De taxateur had de handelsinkoopwaarde in onbeschadigde staat bepaald aan de hand van vier vergelijkbare voertuigen uit 2019 met een gemiddelde verkoopprijs van € 127.347, waarop een waardevermindering van 35% werd toegepast, uitkomend op € 82.776. De eigenaar voerde nog aan dat de gekozen referentievoertuigen campers waren die met een gewoon rijbewijs B mochten worden bestuurd, terwijl voor zijn kampeerauto een rijbewijs C nodig is, wat de groep potentiële kopers beperkt en de waarde dus juist zou moeten verlagen. De rechtbank vond echter dat het taxatierapport niet onderbouwde in hoeverre de referentievoertuigen wel vergelijkbaar waren en hoe rekening was gehouden met de verschillen, en dat ook de waardevermindering van 35% niet was onderbouwd. Daardoor was niet aannemelijk gemaakt dat de handelsinkoopwaarde niet hoger dan € 82.776 zou liggen; het vereiste rijbewijs C veranderde daar niets aan.
Ook de gestelde schade aan de kampeerauto, in het taxatierapport becijferd op ruim € 14.000 waarvan € 10.336 in mindering was gebracht op de waarde, hield geen stand. De bewijslast daarvoor ligt bij de eigenaar, en tegenover de gemotiveerde betwisting van de inspecteur bleek uit het taxatierapport en de foto's niet meer dan normale gebruiksschade, mede gezien dat de kampeerauto pas drie jaar oud was en 9.507 kilometer had gereden. Gelet op dit alles en op de daadwerkelijke inkoopprijs van € 122.000, was niet aannemelijk dat de handelsinkoopwaarde zo laag moest worden vastgesteld dat de bpm omlaag zou gaan. Ook tegen de gelijktijdig opgelegde belastingrente van € 8 waren geen zelfstandige bezwaren aangevoerd.
De eigenaar kreeg wel een schadevergoeding wegens de lange duur van de procedure. Tussen de ontvangst van het bezwaarschrift in april 2023 en de uitspraak in augustus 2026 zat meer tijd dan de redelijke termijn van twee jaar toestaat, een overschrijding van ongeveer zeventien maanden. Omdat de bezwaarfase zelf één maand te lang duurde, kwam een klein deel van de schadevergoeding, € 88,24, voor rekening van de inspecteur en de rest, € 1.411,76, voor rekening van de Staat, die ook ieder de helft van een kleine proceskostenvergoeding moesten betalen.
De rechtbank verklaarde het beroep tegen de naheffingsaanslag ongegrond, zodat het bedrag van € 1.075 verschuldigd blijft. De inspecteur en de Staat moeten samen € 1.500 aan immateriële schadevergoeding en € 233,50 aan proceskosten betalen.
Betrokken advocaten
mr. S.M. Bothof
belanghebbende
123BPM.NL
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2026:445, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/11087
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:446, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/12030
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:449, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/9553 en 23/9554
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:444, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-01-2026, 23/10768
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
23/11364
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.