Rechter laat WOZ-waarde van 1,7 miljoen euro voor villa in Sluis in stand — RBZWB:2026:8013
WOZ-waardering van een woning
Eiser / verzoeker
eigenaar van de woning (belanghebbende)
Verweerder / gedaagde
de heffingsambtenaar van SaBeWa Zeeland
Rechtbank verklaart het beroep ongegrond, waardoor de WOZ-waarde van € 1.731.000 en de aanslag OZB in stand blijven.
- Verweerschrift tien dagen voor de zitting ingediend is niet tardief en het motiveringsbeginsel is niet geschonden
- Heffingsambtenaar mag in bezwaar en beroep een nieuwe taxatie met andere referentiewoningen gebruiken zonder het zorgvuldigheidsbeginsel te schenden
- Gebruiksoppervlakte volgens BAG-registratie aangehouden, kelder buiten beschouwing gelaten omdat de heffingsambtenaar daarover geen duidelijkheid kon geven
- Correctie van € 78.720 voor de ligging van de woning geacht toereikend, ook gelet op toekomstige nieuwbouw die op de peildatum nog niet bestond
- Beroep ongegrond: WOZ-waarde van € 1.731.000 en aanslag OZB blijven gehandhaafd, geen proceskostenvergoeding of teruggave griffierecht
Samenvatting
Een woningeigenaar in de gemeente Sluis kreeg voor zijn vrijstaande woning uit 2013, met een grondoppervlakte van 656 vierkante meter, een WOZ-waarde van € 1.731.000 op de peildatum 1 januari 2023. Op basis daarvan legde SaBeWa Zeeland, dat de belastingen int voor de gemeente Sluis, ook de aanslag onroerendezaakbelasting voor 2024 op. Nadat zijn bezwaar ongegrond was verklaard, stapte hij naar de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zonder daarbij zelf een concrete waarde te noemen die hij wel juist zou vinden.
De man voerde eerst een aantal procedurele bezwaren aan. Zo zou het verweerschrift van de heffingsambtenaar te laat zijn ingediend om er nog adequaat op te kunnen reageren. De rechtbank stelde vast dat het verweerschrift tien dagen voor de zitting was ontvangen en dus binnen de wettelijke termijn, zodat van een te late indiening geen sprake was. Ook het argument dat de uitspraak op bezwaar onvoldoende was gemotiveerd, verwierp de rechtbank: een uitspraak op bezwaar hoeft niet op elk argument afzonderlijk in te gaan, zolang zij maar voldoende inzicht geeft in de reden voor de beslissing, en daaraan was hier voldaan.
De man klaagde verder dat de heffingsambtenaar onzorgvuldig had gehandeld door in de beroepsfase een andere referentiewoning te gebruiken dan eerder. De rechtbank oordeelde dat dit juist is toegestaan: het staat de heffingsambtenaar vrij om gedurende bezwaar en beroep een nieuwe taxatie met andere referentiewoningen uit te voeren.
Ook over de kenmerken van zijn eigen woning ontstond discussie. De man betwistte dat zijn woning een kelder had en een gebruiksoppervlakte van 256 vierkante meter. Voor de oppervlakte hield de rechtbank de registratie in de Basisregistratie Adressen en Gebouwen aan, omdat er geen reden was om aan de juistheid daarvan te twijfelen. Over de kelder kon de heffingsambtenaar geen duidelijkheid verschaffen, waarna de rechtbank de kelder buiten beschouwing liet bij de verdere beoordeling. Zonder de kelder kwam de taxatiematrix uit op een waarde van € 1.769.805, nog altijd hoger dan de vastgestelde € 1.731.000.
De rechtbank vond de door de heffingsambtenaar in beroep gebruikte referentiewoningen wat betreft uitstraling, ligging, bouwjaar en type voldoende vergelijkbaar en voldoende dicht bij de waardepeildatum verkocht. Voor verschillen in grondoppervlakte, bijgebouwen en ligging had de heffingsambtenaar volgens de rechtbank voldoende correcties toegepast, onder meer een correctie van € 78.720 voor de ligging van de woning. Dat de man naar eigen zeggen hinder ondervindt van schaduwvorming door een naastgelegen nieuwbouwproject, deed daar niet aan af, omdat dat project op de waardepeildatum nog niet in aanbouw was. Discussie over de exacte gebruiksoppervlakte van twee referentiewoningen leidde evenmin tot een lagere waarde, omdat zelfs bij de door de man voorgestane cijfers de gemiddelde prijs per vierkante meter niet zo veel lager zou uitvallen dat de uitkomst onder de vastgestelde waarde zou zakken.
De rechtbank concludeerde dat de heffingsambtenaar aannemelijk had gemaakt dat de waarde niet te hoog was vastgesteld. Het beroep werd ongegrond verklaard, waardoor de WOZ-beschikking van € 1.731.000 en de daarop gebaseerde aanslag onroerendezaakbelasting in stand bleven. De man krijgt hierdoor geen vergoeding van zijn proceskosten en ook het griffierecht wordt hem niet terugbetaald.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
BRE 24/8370
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.