Gemeente Breda moet dwangsom en proceskosten betalen na trage bezwaarbeslissing — RBZWB:2026:8029
dwangsom en kostenvergoeding bij te late beslissing op bezwaar
Eiser / verzoeker
automobilist wiens naheffingsaanslag parkeerbelasting al in bezwaar was vernietigd
Verweerder / gedaagde
heffingsambtenaar van de gemeente Breda
Rechtbank verklaart de beroepen gegrond, kent alsnog € 666 kostenvergoeding voor de bezwaarfase toe en stelt een dwangsom van € 1.127 vast wegens de te late beslissing op bezwaar.
- Heffingsambtenaar had de naheffingsaanslag parkeerbelasting van € 55,05 al in bezwaar vernietigd, maar weigerde een proceskostenvergoeding
- Heffingsambtenaar diende ondanks herhaalde verzoeken geen verweerschrift of dossierstukken in, waardoor de rechtbank alleen op de stukken van belanghebbende kon afgaan
- Rechtbank oordeelt dat de naheffingsaanslag is vernietigd wegens een aan de heffingsambtenaar te wijten fout en kent alsnog € 666 kostenvergoeding toe voor de bezwaarfase
- Een brief met als onderwerp 'aanvullende gronden' wordt alsnog als geldige ingebrekestelling aangemerkt vanwege de inhoud ervan
- Heffingsambtenaar moet een dwangsom van € 1.127 betalen wegens de te late beslissing op bezwaar, plus in totaal € 1.133 aan proceskosten en het griffierecht
Samenvatting
Een automobilist uit Breda kreeg gelijk over zijn naheffingsaanslag parkeerbelasting van € 55,05, maar moest daarna alsnog naar de rechter voor een vergoeding van zijn kosten en een dwangsom wegens de trage afhandeling van zijn bezwaar. De naheffingsaanslag was opgelegd nadat een scanauto op 24 november 2023 had geconstateerd dat voor de auto aan de Mauritsstraat in Breda geen parkeerbelasting was voldaan.
De heffingsambtenaar van de gemeente Breda vernietigde de naheffingsaanslag zelf al bij de uitspraak op bezwaar van 6 mei 2024, maar weigerde daarbij een vergoeding van de proceskosten in de bezwaarfase. Volgens de heffingsambtenaar was de aanslag niet vernietigd vanwege een fout die aan hem te wijten was, en bestond er daarom geen recht op een kostenvergoeding.
De man ging in beroep tegen die weigering en vroeg de rechtbank bovendien om een dwangsom vast te stellen, omdat de heffingsambtenaar niet op tijd op zijn bezwaar had beslist. Ondanks herhaalde verzoeken van de rechtbank, eerst bij brief en later bij een rappel, diende de heffingsambtenaar geen verweerschrift en geen dossierstukken in. Daardoor kon de rechtbank de zaak niet volledig beoordelen aan de hand van het eigen dossier van de gemeente en moest zij afgaan op de door de man overgelegde stukken.
Omdat de heffingsambtenaar niets had aangevoerd om zijn standpunt te onderbouwen, volgde de rechtbank het onweersproken standpunt van de man dat de naheffingsaanslag wel degelijk was vernietigd vanwege een fout van de heffingsambtenaar zelf. Dat betekende dat de weigering van een kostenvergoeding onterecht was. De rechtbank kende voor de bezwaarfase alsnog € 666 toe, berekend volgens de vaste tarieven voor het indienen van een bezwaarschrift en het verschijnen op de hoorzitting.
Ook over de dwangsom kreeg de man gelijk. Hij had op 27 december 2023 bezwaar gemaakt, waarna de heffingsambtenaar binnen zes weken had moeten beslissen, dus uiterlijk op 7 februari 2024. Pas op 6 mei 2024 volgde de uitspraak op bezwaar. Tussentijds had de man op 18 maart 2024 een brief gestuurd met als onderwerp 'aanvullende gronden', waarin hij expliciet stelde dat niet op tijd was beslist en aandrong op een besluit binnen twee weken. De heffingsambtenaar betwistte dat deze brief als officiële ingebrekestelling kon gelden, maar de rechtbank oordeelde van wel: de brief maakte voldoende duidelijk om welke zaak het ging en welk verzuim werd aangekaart, en dat de administratie van de gemeente de brief verkeerd had verwerkt, komt voor haar eigen rekening.
Omdat de heffingsambtenaar de hoogte van de dwangsom nooit zelf had vastgesteld, deed de rechtbank dat alsnog. Voor elke dag te laat tot een maximum van 42 dagen geldt een oplopend bedrag: € 23 per dag voor de eerste twee weken, € 35 voor de tweede twee weken en € 45 daarna. Over de periode na 1 april 2024 tot de beslissing kwam de rechtbank uit op een dwangsom van € 1.127.
De rechtbank verklaart de beroepen gegrond, vernietigt de uitspraak op bezwaar voor zover die de kostenvergoeding betreft, en stelt de door de heffingsambtenaar te betalen dwangsom vast op € 1.127. De gemeente moet verder het griffierecht van € 51 vergoeden en in totaal € 1.133 aan proceskosten voor de bezwaar- en beroepsfase betalen.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
BRE 24/4866 en 24/4868
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.