Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBZWB:2026:8035Bestuursrecht; Belastingrecht

Rechtbank houdt WOZ-waarde sportterrein op € 360.000 — RBZWB:2026:8035

WOZ-waardering van een sportterrein

Eiser / verzoeker

eigenaar van het sportterrein

VS

Verweerder / gedaagde

heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking West-Brabant

Rechtbank houdt de WOZ-waarde van € 360.000 in stand en verklaart het beroep alleen gegrond voor een afrondingsfout van twee cent in de bezwaarkostenvergoeding.

  • Kern van het geschil is de vraag of de waarde moest worden bepaald via de huurwaardekapitalisatiemethode of de gecorrigeerde vervangingswaarde
  • Rechtbank volgt de heffingsambtenaar omdat te weinig bruikbare transacties beschikbaar zijn voor de huurwaardekapitalisatiemethode
  • Onderbouwing van de grondwaarde via de Taxatiewijzer Sport houdt stand, ondanks kritiek op de gebruikte grondprijsnota's
  • Beroep is alleen gegrond vanwege een afrondingsfout van twee cent in de kostenvergoeding voor de bezwaarfase
  • Geen proceskostenvergoeding voor de beroepsfase toegekend omdat het beroep slechts op dit kleine punt slaagde

Samenvatting

De eigenaar van een sportcomplex in De Moer krijgt geen gelijk in zijn poging om de WOZ-waarde van zijn terrein verder omlaag te krijgen. De rechtbank Zeeland-West-Brabant vindt dat de heffingsambtenaar de waarde van € 360.000 voldoende heeft onderbouwd. Wel moet de heffingsambtenaar een afrondingsfoutje van twee cent in de vergoeding van bezwaarkosten herstellen.

Het gaat om een terrein van bijna drie hectare met twee voetbalvelden, veertien lichtmasten en een strook extra grond. De heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking West-Brabant had de waarde van het object op de peildatum 1 januari 2024 aanvankelijk vastgesteld op € 460.000, wat ook de aanslag onroerendezaakbelasting van de gemeente Loon op Zand bepaalde. Na bezwaar verlaagde de heffingsambtenaar die waarde al naar € 360.000, maar de eigenaar vond ook dat bedrag nog te hoog en stapte naar de rechter.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De kern van het geschil ging over de gebruikte waarderingsmethode. De eigenaar vond dat de waarde had moeten worden bepaald aan de hand van de huurwaardekapitalisatiemethode, waarbij wordt gekeken naar huurprijzen van vergelijkbare objecten. De heffingsambtenaar hield vast aan de methode van de gecorrigeerde vervangingswaarde, die uitgaat van de kosten om een vergelijkbaar object opnieuw te bouwen, minus veroudering. Volgens de heffingsambtenaar waren er nauwelijks bruikbare verhuurtransacties van sportterreinen beschikbaar om de huurwaardemethode toe te passen, en bood het eigen huurcontract van het terrein onvoldoende basis.

De rechtbank volgde de heffingsambtenaar in deze keuze. Omdat te weinig vergelijkbare transacties voorhanden waren, kon de huurwaardekapitalisatiemethode niet worden toegepast en was de gecorrigeerde vervangingswaarde de aangewezen methode. Ook de manier waarop de grondwaarde binnen die methode was bepaald, hield stand: de heffingsambtenaar baseerde zich op de Taxatiewijzer Sport en gebruikte grondprijsnota's van de gemeente slechts ter illustratie, met een prijs die juist lager lag dan de officiële uitgifteprijzen. Tegen de overige onderdelen van de berekening had de eigenaar geen concrete bezwaren aangevoerd.

Wel kreeg de eigenaar gelijk op een klein punt. Hij had erop gewezen dat de heffingsambtenaar bij de kostenvergoeding voor de bezwaarfase een afrondingsfout had gemaakt: € 161,74 in plaats van € 161,76. De heffingsambtenaar erkende dat zelf ook. De rechtbank stelde de vergoeding daarom vast op het juiste bedrag, maar zag geen aanleiding om ook de gehanteerde vermenigvuldigingsfactor voor die vergoeding aan te passen, omdat de eigenaar niet had onderbouwd dat sprake was van een bijzonder geval dat een hogere factor zou rechtvaardigen.

Omdat het beroep alleen vanwege dit afrondingsverschil van twee cent gedeeltelijk gegrond is, zag de rechtbank geen aanleiding om ook een proceskostenvergoeding voor de beroepsfase toe te kennen.

De rechtbank verklaart het beroep alleen gegrond voor wat betreft de kostenvergoeding in bezwaar, stelt die vast op € 161,76, verklaart het beroep voor het overige ongegrond en bepaalt dat de heffingsambtenaar het griffierecht van € 54 aan de eigenaar moet vergoeden.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

BRE 26/655

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBZWB:2026:10954
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10945
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10782
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10784
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBZWB:2026:10757
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Belastingrecht