Gemeente Breda moet sleepkosten terugbetalen aan zieke automobiliste — RBZWB:2026:8129
kostenverhaal bij wegslepen van een auto (bestuursdwang)
Eiser / verzoeker
eigenaar van een weggesleepte auto
Verweerder / gedaagde
college van burgemeester en wethouders van Breda
Rechtbank vernietigt het besluit voor zover het de kosten van het wegslepen betreft en bepaalt dat de gemeente die kosten aan de vrouw moet terugbetalen; het wegslepen zelf blijft rechtmatig.
- Auto van de vrouw stond in strijd met een tijdelijk parkeerverbod voor een evenement; het college mocht de auto terecht met spoed laten wegslepen
- Toen zij haar auto voor het laatst parkeerde, gold het verbod nog niet en was het nog niet aangekondigd
- Doordat zij net in de periode waarin ze de situatie had moeten controleren ziek werd en niemand anders kon inschakelen, treft haar geen verwijt
- Bij afwezigheid van verwijtbaarheid kan het onredelijk zijn om de kosten van bestuursdwang op de eigenaar te verhalen; dat is hier het geval
- Gemeente moet de sleepkosten terugbetalen en het griffierecht van € 194 vergoeden; de rechtmatigheid van het wegslepen zelf blijft in stand
Samenvatting
Een vrouw kreeg de kosten voor het wegslepen van haar auto terug van de gemeente Breda, nadat de rechtbank oordeelde dat haar door ziekte niet kon worden verweten dat ze een tijdelijk parkeerverbod had gemist. Haar auto stond geparkeerd op een plein in Breda toen het college van burgemeester en wethouders die op 14 juni 2025 met spoed liet wegslepen vanwege een parkeerverbod dat gold in verband met de opbouw van een evenement. De kosten voor het wegslepen en stallen van de auto werden op de vrouw verhaald.
De rechtbank stelde eerst vast dat de auto inderdaad in strijd met het geldende parkeerverbod stond, en dat het college in zo'n geval in beginsel verplicht is om handhavend op te treden. Omdat het college de vrouw niet snel genoeg kon bereiken om haar te vragen de auto te verplaatsen, en het evenement doorgang moest kunnen vinden, was het wegslepen op zichzelf terecht.
De vraag die overbleef, was of de kosten daarvan ook terecht op de vrouw waren verhaald. Normaal gesproken komen die kosten voor rekening van de eigenaar van het voertuig, tenzij die niets te verwijten valt en het onevenredig zou zijn om de kosten toch bij hem of haar neer te leggen. De rechtbank onderzocht daarom wanneer de vrouw voor het laatst bij haar auto was geweest en of zij de kans had gehad om het parkeerverbod op te merken.
Toen zij haar auto op 4 juni 2026 voor het laatst parkeerde, gold het verbod nog niet en was het ook nog niet aangekondigd. Pas op 5 juni 2026 werd de bebording geplaatst. Volgens de rechtbank mag van een autobezitter worden verwacht dat hij binnen ongeveer een week na het parkeren controleert of de situatie ter plaatse nog hetzelfde is, omdat die kan veranderen door bijvoorbeeld een evenement. Voor de vrouw betekende dat dat zij uiterlijk op 11 juni 2026 had moeten kijken. Op die datum werd zij echter ziek, en op 14 juni 2026, de dag van het wegslepen, was zij nog niet hersteld. Dat werd door het college niet betwist.
De rechtbank vond dat de vrouw onder die omstandigheden ook niet kon worden verweten dat zij niemand anders had ingeschakeld om de auto te controleren. Zij woont alleen, heeft geen familie in Nederland, haar vriendin verbleef op dat moment in Hongarije en haar overige kennissen wonen elders in het land. Van haar kon niet gevraagd worden dat zij iemand speciaal liet reizen om een parkeerterrein te controleren. Daarmee was sprake van bijzondere omstandigheden waardoor haar geen verwijt trof, en vond de rechtbank het niet redelijk om de kosten van het wegslepen alsnog op haar te verhalen.
De rechtbank verklaart het beroep in zoverre gegrond en vernietigt het besluit voor zover het de kosten van het wegslepen betreft. Zij herroept het oorspronkelijke besluit op dat punt en bepaalt dat het college het bedrag dat de vrouw voor het wegslepen heeft betaald, aan haar moet terugbetalen. Voor het overige, de vraag of het wegslepen zelf terecht was, is het beroep ongegrond. Het college moet wel het griffierecht van € 194 aan de vrouw vergoeden.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
BRE 25/5537
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.