Kantonrechter kent bewindvoerder vergoeding toe voor ontruiming woning — RBZWB:2026:8441
beloning bewindvoerder bij verhuizing
Eiser / verzoeker
bewindvoerder
Verweerder / gedaagde
betrokkene, persoon onder bewind en mentorschap
Kantonrechter kent de bewindvoerder een aanvullende forfaitaire vergoeding van € 478,00 toe voor het ontruimen van de woning.
- De mentor had voor de verhuizing zelf al eerder een vaste vergoeding ontvangen
- De vaste beloningsregeling laat in beginsel geen ruimte voor een extra vergoeding aan de bewindvoerder als er al een mentor is
- Een extra vergoeding kan alleen bij werkzaamheden die specifiek zien op het ontruimen van de woning
- De bewindvoerder regelde zelf welke spullen mee konden, verkocht of afgevoerd moesten worden, en had contact met de woningbouwvereniging
- De kantonrechter kent de aanvullende vergoeding van € 478,00 toe voor de ontruiming
Samenvatting
De kantonrechter in Tilburg heeft een bewindvoerder een extra vergoeding van € 478,00 toegekend voor het ontruimen van de woning van iemand die onder bewind staat. Een bewindvoerder beheert de financiën van iemand die dat zelf niet kan, bijvoorbeeld door een lichamelijke of geestelijke beperking, en krijgt daarvoor normaal gesproken een vaste jaarlijkse vergoeding.
De betrokken persoon staat sinds 2022 onder bewind vanwege zijn lichamelijke of geestelijke toestand. Sinds 2023 heeft hij ook een mentor, die beslissingen over zijn verzorging, verpleging, behandeling en begeleiding voor hem neemt. In januari 2026 verhuisde de man naar een instelling. Voor die verhuizing zelf had de kantonrechter de mentor al eerder, bij een beschikking van 16 februari 2026, een vaste vergoeding toegekend.
De bewindvoerder vroeg de kantonrechter nu om een aanvullende vergoeding voor haar eigen werkzaamheden rond die verhuizing. Volgens haar toelichting verliep het proces moeizaam: de man kon zelf op geen enkele manier iets regelen en had geen contact met zijn kinderen. Samen met de mentor pakte de bewindvoerder de praktische kant van de verhuizing op. Ze voelde zich verantwoordelijk voor zijn spullen en moest beslissen welke spullen mee konden naar de instelling, welke verkocht konden worden en welke moesten worden afgevoerd. Ook onderhield ze contact met de woningbouwvereniging over bezichtigingen door mogelijke nieuwe huurders, terwijl de man de woning nog huurde. Op de zitting bevestigde de mentor dat de bewindvoerder daadwerkelijk veel werk had verzet, en dat het niet ging om alleen administratieve taken.
De kantonrechter moest beoordelen of daarvoor ruimte bestond binnen het wettelijke vergoedingensysteem. Sinds 2015 geldt de Regeling beloning curatoren, bewindvoerders en mentoren, die werkt met vaste bedragen voor bepaalde situaties. Voor de verkoop of ontruiming van een woning, of bij een verhuizing als er geen mentor is, geldt een vast bedrag van € 478,00 in 2026. Omdat er in dit geval wél een mentor is en die voor de verhuizing zelf al de vaste vergoeding had ontvangen, was er volgens de kantonrechter in beginsel geen ruimte meer om ook de bewindvoerder daarvoor te belonen. Een extra vergoeding zou alleen kunnen bij uitzonderlijke omstandigheden.
De kantonrechter wees daarbij op de landelijke Aanbevelingen meerderjarigenbewind, waarin staat dat een bewindvoerder recht heeft op de vergoeding voor het ontruimen van een woning als hij daarvoor zelf werkzaamheden heeft moeten verrichten omdat de betrokkene, zijn omgeving of zijn mentor dat niet zelf konden regelen. Te denken valt aan het inschakelen van een ontruimingsbedrijf, het aanwezig zijn in de woning om te bepalen welke spullen wel en niet worden afgevoerd, en het regelen van opslag.
Op basis van de toelichting tijdens de zitting oordeelde de kantonrechter dat het grootste deel van het werk van de bewindvoerder juist op die ontruiming zag, en dat zij dit op verzoek van de mentor had gedaan. Om die reden kende de kantonrechter de bewindvoerder alsnog de aanvullende forfaitaire vergoeding van € 478,00 toe voor het ontruimen van de woning, en wees zij het meer of anders verzochte af.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
NL:TZ:0000490257:B001 (E)
Procedure
Beschikking
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een jongere uit Brabant heeft toestemming gekregen om zijn spaargeld vrij te maken. Het geld stond op een geblokkeerde bankrekening bij ABN AMRO, een vermogensspaarrekening die in het verleden voor hem was geopend toen hij nog minderjarig was. Nu hij 18 is, wil hij het saldo overzetten naar een andere spaar- of depositorekening. De blokkade op zo'n rekening heet een BEM-clausule. Het gaat om een geblokkeerde bankrekening op naam van een kind jonger dan 18 jaar. De wettelijke vertegenwoordiger van het kind kan alleen met toestemming van de kantonrechter geld opnemen. Bij de meeste banken eindigt de clausule vanzelf als het kind 18 wordt, en wordt het kind dan eigenaar van het geld. Bij ABN AMRO werkt dat anders, zo wist de kantonrechter ambtshalve, dus uit eigen kennis van het gerecht. Daar vervalt de clausule niet automatisch en moet een verzoek worden ingediend. Dat gebeurde in deze zaak. De jongere en zijn moeder of vertegenwoordiger vroegen de kantonrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Tilburg, in een verzoek dat op 28 september 2026 binnenkwam om de clausule op te heffen. Uit het dossier bleek dat gelden die de jongere destijds toekwamen op deze rekening waren gestort. Met de bank was overeengekomen dat het vermogen tot zijn 18e verjaardag onder bewind zou blijven staan. De jongere werd op 19 augustus 2026 18 jaar. De kantonrechter hield geen mondelinge behandeling, omdat de zaak daar niet om vroeg. De kantonrechter oordeelde dat het verzoek op de wet gegrond was en dus kon worden toegewezen. Door het bereiken van de meerderjarigheid was de reden voor de blokkade vervallen, en alleen de bank zelf had nog een formele stap nodig voordat de jongere over zijn eigen geld kon beschikken. De kantonrechter wees het verzoek toe en heft daarmee de BEM-clausule op de ABN AMRO-spaarrekening op. De jongere kan het geld daardoor zelf beheren en naar een andere spaarrekening overzetten. Tegen de beschikking kan alleen via een advocaat hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof 's-Hertogenbosch, binnen drie maanden.