Rechtbank legt taakstraf en korte celstraf op voor bezit van kinderporno — RBZWB:2026:8742
bezit en verwerven van kinderpornografisch materiaal
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte deels vrijgesproken van het tenlastegelegde kinderpornobezit, maar veroordeeld tot 90 dagen gevangenisstraf waarvan 89 dagen voorwaardelijk en 80 uur taakstraf voor het bewezen deel.
- Van 163 aangetroffen kinderpornografische bestanden kon slechts van twee worden vastgesteld dat ze binnen de tenlastegelegde periode zijn benaderd
- Bewezen periode ingekort tot 8 maart tot en met 13 november 2024 wegens ontbrekende aanmaak- of toegangsdata
- Rechtbank acht verdachte verminderd, maar niet volledig, toerekeningsvatbaar ondanks eerdere afdoening zonder straf door de politierechter
- Taakstrafverbod dwingt tot een symbolisch onvoorwaardelijk strafdeel van één dag naast de taakstraf en voorwaardelijke celstraf
- Straf lager dan de eis van het OM vanwege de beperktere bewezenverklaring en de verminderde toerekeningsvatbaarheid
Samenvatting
De rechtbank Zeeland-West-Brabant veroordeelde een man voor het bezitten en zich toegang verschaffen tot kinderpornografisch materiaal, maar sprak hem gedeeltelijk vrij omdat het bewijs voor het merendeel van het aangetroffen materiaal niet aan een specifieke periode kon worden gekoppeld. De politie doorzocht op 13 november 2024 de woning van de man naar aanleiding van meldingen dat er vanaf een bij zijn vader geregistreerd IP-adres, met een gebruikersnaam op naam van de verdachte, kinderpornografische afbeeldingen waren verspreid.
Op de in beslag genomen telefoon en laptop van de man trof de politie in totaal 163 kinderpornografische bestanden aan, 144 foto's en 19 video's. De man erkende dat hij het materiaal had opgezocht en opgeslagen en dat alleen hij de apparaten gebruikte. De rechtbank moest echter per bestand beoordelen of kon worden vastgesteld dat de handelingen binnen de ten laste gelegde periode waren verricht. Voor het overgrote deel van het materiaal ontbrak informatie over de aanmaakdatum of het tijdstip waarop het voor het laatst was benaderd, zodat de rechtbank de man voor dat deel vrijsprak. Alleen van twee specifieke bestanden, aangetroffen in de cache van een software-applicatie met een vaststelbare aanmaakdatum, kon wettig en overtuigend worden bewezen dat de man zich daartoe binnen de tenlastegelegde periode toegang had verschaft.
Op basis daarvan stelde de rechtbank de bewezen periode vast van 8 maart 2024 tot en met 13 november 2024, korter dan de oorspronkelijk tenlastegelegde periode vanaf januari 2024. De verdediging voerde aan dat de man, gelet op zijn ontwikkelingsniveau, volledig ontoerekeningsvatbaar moest worden geacht, en wees op een eerdere beslissing van de politierechter van 8 mei 2024 waarin de man voor een feit uit dezelfde periode schuldig was verklaard zonder strafoplegging, vanwege zijn functioneren op het niveau van een kind van 9 tot 12 jaar. De rechtbank volgde dit niet volledig: zij achtte de man verminderd toerekeningsvatbaar, maar niet volledig ontoerekeningsvatbaar, en achtte een schuldigverklaring zonder straf onvoldoende recht doen aan vergelding en generale preventie.
Een reclasseringsrapport liet zien dat bij de man sprake is van niet-aangeboren hersenletsel en een licht verstandelijke beperking. Sinds 2019 had hij al behandeling gevolgd bij Forensische Zorg Zeeland en stond hij onder toezicht van de reclassering, zonder dat dit nieuw grensoverschrijdend gedrag kon voorkomen. Volgens de reclassering ontbreekt het de man aan probleeminzicht, raakt hij naar eigen zeggen opgewonden van kinderpornografisch materiaal en gaf hij geen openheid over zijn fetisj voor kindervoeten of zijn internetgebruik. Het recidiverisico werd hoog ingeschat, en zowel de man als zijn vader zagen geen noodzaak voor verdere behandeling. De reclassering achtte bijzondere voorwaarden niet effectief genoeg en adviseerde een straf zonder zulke voorwaarden.
De officier van justitie eiste een taakstraf van 180 uur en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van acht maanden met een proeftijd van drie jaar. Omdat de rechtbank aanzienlijk minder bewezen achtte dan het Openbaar Ministerie had gevorderd, en rekening hield met de verminderde toerekeningsvatbaarheid, legde zij een lagere straf op. Vanwege het wettelijke verbod om een taakstraf te combineren met een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf bij dit soort feiten, moest de rechtbank een deel van de gevangenisstraf onvoorwaardelijk opleggen; zij beperkte dat onvoorwaardelijke deel tot één dag.
De rechtbank veroordeelde de man uiteindelijk tot een gevangenisstraf van 90 dagen, waarvan 89 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar, en een taakstraf van 80 uur, te vervangen door 40 dagen hechtenis als de taakstraf niet naar behoren wordt verricht.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2025:4242, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 04-07-2025, C/02/436274 / JE RK 25-1030
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:4013, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 12-06-2025, C/02/435810 / FA RK 25-2686
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:4014, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 12-06-2025, C/02/435651 / FA RK 25-2617
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:94, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 06-01-2025, C/02/429948 / FA RK 24-5930
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
02-063913-26
Procedure
Op tegenspraak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.