Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBZWB:2026:9224Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht

Dienst Toeslagen moet binnen twee weken op bezwaar over schadecompensatie beslissen, op straffe van dwangsom — RBZWB:2026:9224

beroep niet tijdig beslissen op bezwaar over aanvullende compensatie hersteloperatie toeslagen

Eiser / verzoeker

gedupeerde uit de toeslagenaffaire die bezwaar maakte tegen besluit over aanvullende compensatie

VS

Verweerder / gedaagde

Dienst Toeslagen

Beroep gegrond; Dienst Toeslagen moet binnen twee weken op het bezwaar beslissen op straffe van een dwangsom van € 250 per dag tot maximaal € 37.500, en € 54 griffierecht en € 467 proceskosten vergoeden

  • De beslistermijn op het bezwaar verliep op 13 maart 2025 en de ingebrekestelling van 15 april 2026 leverde geen besluit op
  • De rechtbank volgt de lijn van de Afdeling bestuursrechtspraak van 26 maart 2025: 60 weken extra, daarna het wettelijke uitgangspunt van twee weken
  • Omdat de 60 weken al verstreken zijn, krijgt de dienst twee weken en geldt een dwangsom van € 250 per dag tot maximaal € 37.500

Samenvatting

Een man die gedupeerd is door de toeslagenaffaire kreeg op 7 november 2024 een besluit van de Dienst Toeslagen over aanvullende compensatie voor zijn werkelijke schade. Die regeling uit de Wet hersteloperatie toeslagen is bedoeld voor gedupeerden die meer schade hebben geleden dan de vaste compensatie vergoedt. De man was het niet eens met het besluit en maakte op 18 december 2024 bezwaar. De dienst ontving dat bezwaar twee dagen later. Bijna anderhalf jaar later lag er nog steeds geen beslissing.

Volgens de rechtbank Zeeland-West-Brabant had de dienst zes weken om op het bezwaar te beslissen, gerekend vanaf zes weken na verzending van het besluit. Bij inschakeling van een adviescommissie zou dat twaalf weken zijn, maar uit de stukken bleek niet dat zo'n commissie was ingeschakeld. De dienst had de termijn met zes weken verlengd, zodat er uiterlijk op 13 maart 2025 een beslissing had moeten liggen. De man stelde de dienst op 15 april 2026 in gebreke, met een brief waarin hij eiste dat er binnen twee weken alsnog werd beslist. Ook die twee weken verstreken zonder besluit. Hij stelde daarop beroep in. Omdat zijn gelijk evident was, deed de rechtbank uitspraak zonder zitting.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In haar verweerschrift vroeg de Dienst Toeslagen om aan te sluiten bij een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 26 maart 2025. In die uitspraak heeft de hoogste bestuursrechter een vaste lijn uitgezet voor alle beroepen tegen het te laat beslissen op bezwaren in de hersteloperatie. Die lijn houdt in dat de dienst een extra termijn krijgt van 60 weken na het verstrijken van de wettelijke beslistermijn. Is die 60 weken op het moment van de uitspraak al voorbij, dan geldt het wettelijke uitgangspunt van twee weken na verzending van de uitspraak. Alleen met een zeer goede, onderbouwde reden kan de dienst daar meer tijd voor krijgen.

De rechtbank volgde die lijn. Sinds 13 maart 2025 waren al meer dan 60 weken verstreken. De dienst krijgt daarom nog twee weken. Een bijzondere reden om daarvan af te wijken zag de rechtbank niet. Omdat de termijn van 60 weken al was verlopen, verbond de rechtbank er volgens dezelfde uitspraak van de Afdeling ook een dwangsom aan: een bedrag dat de dienst aan de man moet betalen voor iedere dag dat zij te laat is.

De rechtbank verklaarde het beroep gegrond en vernietigde het niet tijdig beslissen. De Dienst Toeslagen moet binnen twee weken na verzending van de uitspraak alsnog een besluit op het bezwaar nemen. Lukt dat niet, dan betaalt zij de man € 250 per dag, tot een maximum van € 37.500. Daarnaast moet de dienst het griffierecht van € 54 terugbetalen en € 467 aan proceskosten vergoeden.

Betrokken advocaten

mr. I.M. van den Heuvel

eiser

Advocatenkantoor mr. I.M. van den Heuvel, ROOSENDAAL

558 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

BRE 26/2711

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr. S.A.M.L. van de Sande
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBZWB:2026:11001
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
RBZWB:2026:11002
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Burgemeester Geertruidenberg betaalt € 934 proceskosten na gedeeltelijke intrekking sluiting woning

Een echtpaar uit het Brabantse Geertruidenberg zag zijn woning en garagebox op 14 september 2026 door de burgemeester gesloten worden. De burgemeester besloot beide panden voor drie maanden te sluiten op grond van de Opiumwet. De bewoners maakten bezwaar en vroegen de voorzieningenrechter om een spoedmaatregel, een voorlopige voorziening, zodat de sluiting niet meteen zou ingaan zolang de bezwaarprocedure liep. Op 23 september 2026 trok de burgemeester het sluitingsbesluit gedeeltelijk in. De woning hoefde niet meer dicht, de garagebox bleef wel gesloten. Daarop trokken de bewoners hun verzoek om een voorlopige voorziening in. Bij die intrekking vroegen zij de rechter om de burgemeester te veroordelen in hun proceskosten. Zij gaven daarbij een bedrag van € 1.815 aan verschotten op. De burgemeester vond dat verzoek onvoldoende onderbouwd. Volgens hem ontbraken een opgave van de verrichte proceshandelingen, de bestede uren, de berekening van de kosten en bewijsstukken. Daardoor viel volgens hem niet te beoordelen of de kosten noodzakelijk, redelijk en daadwerkelijk gemaakt waren. De voorzieningenrechter besliste zonder zitting en volgde de burgemeester hierin niet. Trekt een bestuursorgaan een besluit gedeeltelijk in en komt het de indiener daarmee tegemoet, dan is dat in beginsel voldoende reden om de proceskosten te vergoeden. De bewoners hadden dan immers een reden om het verzoek in te dienen. Alleen bijzondere omstandigheden kunnen daarop een uitzondering maken, en die zag de rechter hier niet. Ook een gedeeltelijke tegemoetkoming, zoals het intrekken van de sluiting van de woning, telt mee. De rechter wees het door de burgemeester genoemde bezwaar over de onderbouwing af. Voor rechtsbijstand door een derde geldt in het bestuursrecht een vast systeem van punten per proceshandeling en een forfaitair bedrag. De gemachtigde hoeft daarvoor geen uren of gedetailleerde specificaties te overleggen. De gemachtigde van de bewoners verrichtte één proceshandeling, het indienen van het verzoekschrift. Dat levert één punt op met een waarde van € 934. Voor het gevraagde bedrag van € 1.815 vond de rechter geen grondslag. De voorzieningenrechter veroordeelt de burgemeester tot betaling van € 934 aan de bewoners. Het door hen betaalde griffierecht van € 200 valt buiten deze uitspraak. Daarvoor moeten zij zich rechtstreeks tot de burgemeester wenden, die dat bedrag kan vergoeden. Tegen de uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
RBZWB:2026:10780
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
RBZWB:2026:10519
Rechtbank Zeeland-West-Brabant·
Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht