Rechtbank wijst verzoek af om ISD-maatregel van veelpleger tussentijds te beëindigen — RBZWB:2026:9385
tussentijdse beoordeling ISD-maatregel
Eiser / verzoeker
veroordeelde (verzoeker)
Verweerder / gedaagde
officier van justitie (Openbaar Ministerie)
Verzoek tot tussentijdse opheffing afgewezen; de ISD-maatregel van twee jaar wordt voortgezet.
- Het verzoek om tussentijdse beoordeling is na zes maanden ingediend en dus ontvankelijk.
- De man ontwikkelde zich goed, maar de klinische behandeling is pas op 25 juni 2026 begonnen en nog niet afgerond.
- Bij beëindiging nu is de kans op herhaling hoog, met risico op onveiligheid, overlast en verloedering van het publieke domein.
- Trage voortgang door wachtlijsten maakt verdere behandeling niet zinloos; de maatregel wordt voortgezet.
Samenvatting
Een man, geboren in 1979, leefde naar eigen zeggen in uitzichtloze omstandigheden op straat, waar hij drugs nodig had om te overleven. Op 17 september 2025 legde de rechtbank Zeeland-West-Brabant hem de ISD-maatregel op voor twee jaar. Dat is een maatregel voor stelselmatige daders, bedoeld om de samenleving te beschermen en het steeds opnieuw plegen van strafbare feiten te doorbreken, meestal met behandeling. Op 23 oktober 2025 werd hij geplaatst op de ISD-afdeling van een penitentiaire inrichting.
Die periode verliep goed. Hij werkte mee aan een IQ-meting, doorliep een verslavingsgroep met positief resultaat en kon zelf goed aangeven wat hij nodig had. Op 24 maart 2026 kwam hij op de wachtlijst voor een klinische behandeling op een forensische psychiatrische afdeling, en op 25 juni 2026 begon die behandeling. Al eerder, op 26 mei 2026, had zijn advocaat de rechtbank gevraagd de maatregel tussentijds te beoordelen en op te heffen. De rechtbank behandelde dat verzoek op 14 september 2026, waar ook de casemanager van de inrichting als deskundige werd gehoord.
De verdediging hield het verzoek ondanks de opname in de kliniek vol. De man begreep dat er geduld van hem werd gevraagd, maar het traject ging volgens zijn raadsman zo langzaam dat zijn motivatie voor behandeling eronder leed. Omdat dat niet aan hem te wijten was, had verdere behandeling volgens de raadsman geen zin en kon de maatregel net zo goed worden opgeheven.
De inrichting adviseerde de maatregel voort te zetten. De man was pas net in de kliniek en leek voorzichtig aan te haken bij de behandeling. Hij volgde al een opnameprogramma en groepstherapie, er werd een woonprofiel opgesteld en gekeken naar individuele behandeling, waarvan de startdatum door wachtlijsten nog onbekend was. Het plan is om hem tijdens de klinische fase aan te melden voor begeleid wonen, waar hij ook na afloop van de maatregel kan blijven. Zonder voortzetting van de behandeling en goede nazorg werd het risico op herhaling onverminderd hoog ingeschat. Ook de officier van justitie wilde dat de maatregel doorliep, omdat de maatregel niet stillag en een opheffing het doel ervan zou ondermijnen.
De rechtbank stelde vast dat het verzoek op tijd was ingediend, meer dan zes maanden na het begin van de maatregel. Zij moest beoordelen of opheffing zou leiden tot onveiligheid, overlast of verloedering van de openbare ruimte, en of voortzetten zinloos was geworden door omstandigheden buiten de macht van de man. Uit de rapportage van de kliniek van 6 augustus 2026 bleek dat hij zich rustig, vriendelijk en correct gedroeg, steeds beter kon aangeven waar hij tegenaan liep en in concrete situaties ander gedrag liet zien. Wel waren er nog belangrijke aandachtspunten, zoals middelengebruik, het afbouwen van medicatie, impulscontrole, omgaan met frustratie en ervaren onrecht, beïnvloedbaarheid en zelfstandigheid.
De rechtbank begreep dat de man de klinische fase zo snel mogelijk wilde doorlopen. Zij vond dat hij zich binnen het traject bewonderingswaardig goed had ontwikkeld en dat het aan zijn eigen inzet lag dat de fase in de gevangenis zo snel was afgerond. Maar de behandeling was nog niet klaar, en bij beëindiging op dit moment werd de kans op nieuwe strafbare feiten hoog ingeschat. Juist door de klinische behandeling volledig te benutten, wordt volgens de rechtbank de kans kleiner dat hij terugvalt in zijn leven op straat. Een omstandigheid die vroegtijdige beëindiging rechtvaardigt, zag de rechtbank niet.
De rechtbank wees het verzoek tot opheffing af en besliste dat de ISD-maatregel moet worden voortgezet.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2025:10709, Rechtbank Amsterdam, 31-12-2025, 13/373120-24 (tussentijdse toetsing ISD-maatregel)
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:15434, Rechtbank Rotterdam, 03-12-2025, 10-242475-23
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:6208, Rechtbank Overijssel, 23-10-2025, 08.192420.23
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:10177, Rechtbank Noord-Holland, 14-08-2025, 15/291279-24
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
02-163081-25
Procedure
Op tegenspraak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.