Kantonrechter wijst ontslag docent scheikunde af en laat college € 8.211 advocaatkosten vergoeden — RBZWB:2026:9396
ontbinding arbeidsovereenkomst wegens bedrijfseconomische redenen en vergoeding buitengerechtelijke kosten
Eiser / verzoeker
werkgever (onderwijsinstelling voor bacheloronderwijs)
Verweerder / gedaagde
werknemer (docent scheikunde)
Ontbindingsverzoek afgewezen; de werkgever betaalt de docent € 8.211,06 aan buitengerechtelijke kosten met wettelijke rente en € 1.875 aan proceskosten.
- Geen bedrijfseconomische noodzaak voor het vervallen van de arbeidsplaats: tevredenheid, instroom, organisatie, financiën en onderwijslandschap zijn onvoldoende onderbouwd.
- De werkgever schond herhaaldelijk de waarheids- en volledigheidsplicht van artikel 21 Rv, onder meer door een relevante pagina uit het jaarverslag weg te laten.
- Het achterhouden van relevante informatie vóór de procedure is in strijd met goed werkgeverschap (artikel 7:611 BW) en rechtvaardigt vergoeding van de werkelijke buitengerechtelijke kosten van € 8.211,06.
- Het salaris gemachtigde wordt wegens de schending van artikel 21 Rv met factor 1,5 verhoogd.
- De voorwaardelijke tegenverzoeken, waaronder een billijke vergoeding van € 325.000, komen niet aan de orde.
Samenvatting
Een kleine onderwijsinstelling in Zeeland, die alleen een bacheloropleiding verzorgt en weinig onderzoek doet, reorganiseerde per september 2025. Het onderwijsprogramma ging van 35 tracks naar 6 thematische clusters, en de discipline scheikunde verdween helemaal. Daarmee verviel ook de arbeidsplaats van de docent scheikunde. Het UWV weigerde op 24 februari 2026 toestemming om hem om bedrijfseconomische redenen te ontslaan, waarna de werkgever de kantonrechter in Middelburg vroeg om de arbeidsovereenkomst te ontbinden. De docent verzette zich. Voor het geval de rechter toch zou ontbinden, vroeg hij onder meer een billijke vergoeding van € 325.000 bruto. Daarnaast wilde hij in elk geval € 8.211,06 aan advocaatkosten van vóór de procedure vergoed krijgen.
Voor ontbinding om bedrijfseconomische redenen moet de werkgever aantonen dat de arbeidsplaats noodzakelijk vervalt voor een doelmatige bedrijfsvoering. De werkgever noemde vier redenen: dalende studententevredenheid en instroom, een onevenwichtige organisatie, financiële druk vanaf 2028 en een veranderend onderwijslandschap. De kantonrechter laat een werkgever ruimte voor beleidskeuzes, maar vindt geen van de redenen aangetoond.
De werkgever stelde dat de tevredenheid sterk was gedaald. Uit de cijfers van de Nationale Studenten Enquête blijkt echter een constante score van 3,7 tot 3,8 op een schaal van 5 in de jaren 2023 tot en met 2026, en de Keuzegids 2026 kende de opleiding het predicaat topopleiding toe. De instroomcijfers waren onvolledig: de werkgever zei dat ook voorjaarsinschrijvingen waren meegeteld, maar het eigen jaarverslag laat zien dat in 2022 niet 208 maar 242 studenten instroomden. Het uitvalpercentage van ongeveer 22 procent bleek volgens het jaarverslag tussen 2 en 7 procent te liggen. Een stuk over de herziening van het curriculum, zonder datum en auteur, bleek pas na de afwijzing door het UWV te zijn opgesteld.
Ook de financiële onderbouwing hield geen stand. Het verwachte tekort van € 1.016.007 in 2028 ging uit van nul subsidie, terwijl er tot en met 2027 jaarlijks zo'n € 978.000 binnenkomt en nieuwe aanvragen lopen. Tussen twee versies van hetzelfde rapport zat een onverklaard verschil van bijna € 2.700.000 in de kaspositie. In het overgelegde jaarverslag 2025 ontbrak precies de pagina waarop staat dat de liquiditeit duidelijk boven de sectornorm ligt en de instelling een mogelijk bovenmatig eigen vermogen van € 4.649.524 heeft. Een jaarlijks resultaat van zo'n € 400.000 buiten de gewone bedrijfsvoering was weggelaten. De Wet Internationalisering in Balans levert de instelling volgens de onweersproken docent zelfs mogelijk voordeel op, omdat zij een vrijstelling heeft.
De kantonrechter stelt vast dat de werkgever herhaaldelijk onvolledig of onjuist procedeerde, in strijd met de plicht om feiten volledig en naar waarheid aan te voeren, en noemt het kwalijk dat zij rechter en docent op het verkeerde been zette. Ook vóór de procedure hield zij informatie over tevredenheid en instroom voor de docent achter. Daarmee handelde zij niet als goed werkgever. De docent moest daardoor alles wat de werkgever aanvoerde minutieus controleren. Zijn 37,3 uur aan rechtsbijstand tegen € 180 en € 190 per uur vindt de rechter redelijk, en die kosten komen daarom voor rekening van de werkgever. Om dezelfde reden verhoogt de rechter de kostenvergoeding voor de gemachtigde met de helft. Aan de vergoedingen voor het geval van ontbinding komt de rechter niet toe.
De kantonrechter wijst het ontbindingsverzoek af, zodat de docent in dienst blijft. De werkgever moet hem € 8.211,06 aan buitengerechtelijke kosten betalen, met wettelijke rente, en daarnaast € 1.875 aan proceskosten.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2025:3258, Gerechtshof Amsterdam, 09-12-2025, 200.345.741
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2025:11373, Rechtbank Rotterdam, 24-09-2025, 11746662 HA VERZ 25-36
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Arbeidsrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:5306, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 01-09-2025, 200.353.678/01
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht
ECLI:NL:RBZWB:2025:3640, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 11-06-2025, 11519086 AZ VERZ 25-7 (E)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Arbeidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Civiel Recht; ArbeidsrechtZaaknummer
12202301 AZ VERZ 26-31 (E)
Procedure
Beschikking
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.