Zestienjarige uit Nieuwdorp mag eigen hoveniersbedrijf runnen na handlichting door kantonrechter — RBZWB:2026:9429
handlichting van een minderjarige voor het voeren van een eigen bedrijf
Eiser / verzoeker
zestienjarige verzoeker uit Nieuwdorp
Verweerder / gedaagde
de ouders (belanghebbenden)
Kantonrechter verleent handlichting: de zestienjarige mag namens zijn eenmanszaak overeenkomsten tot € 5.000 aangaan en betalingen tot € 5.000 per transactie doen.
- Een minderjarige van zestien jaar kan bij de kantonrechter handlichting vragen om bevoegdheden van een meerderjarige te krijgen.
- Handlichting wordt niet verleend tegen de wil van de ouders met gezag; hier stemden zij in en houden zij toezicht.
- De kantonrechter acht handlichting voor overeenkomsten en betalingen tot € 5.000 voor een eigen hoveniersbedrijf verantwoord en in het belang van de jongen.
- De handlichting geldt pas na publicatie in de Staatscourant en moet worden ingeschreven in het handelsregister.
Samenvatting
Een jongen uit Nieuwdorp in Zeeland, geboren in december 2009 en nu zestien jaar oud, wil voor zichzelf beginnen als hovenier. Hij start een eenmanszaak. Omdat hij minderjarig is, kan hij zonder hulp van zijn ouders niet zomaar overeenkomsten sluiten of betalingen doen namens zijn bedrijf. Daarom vroeg hij de kantonrechter in Middelburg om handlichting. Dat is een regeling waarmee een minderjarige vanaf zestien jaar bepaalde bevoegdheden van een volwassene kan krijgen.
Hij diende het verzoekschrift op 7 juli 2026 zelf in, zonder advocaat. Op de zitting van 15 september 2026 verscheen hij samen met zijn vader en moeder, die als belanghebbenden bij de zaak betrokken waren. Hij vroeg om twee concrete bevoegdheden: namens zijn eenmanszaak overeenkomsten aangaan die nodig zijn voor het bedrijf, tot een maximum van € 5.000, en betalingen doen van maximaal € 5.000 per transactie.
De wet stelt een paar voorwaarden. De minderjarige moet minstens zestien zijn, en de rechter verleent geen handlichting tegen de wil van de ouders als zij het gezag hebben. De kantonrechter stelde vast dat de jongen zestien is, dat zijn ouders met het verzoek instemmen en dat zij toezicht zullen houden op de manier waarop hij zijn nieuwe bevoegdheden gebruikt. Op basis van het verzoekschrift en de toelichting op de zitting vond de kantonrechter de handlichting in het belang van de jongen en verantwoord.
Aan de handlichting zijn wel formaliteiten verbonden. Volgens de wet moet een beschikking waarbij handlichting wordt verleend, bekend worden gemaakt in de Staatscourant, zodat zoveel mogelijk mensen ervan kunnen weten. Daarnaast publiceert de griffier de beschikking zonder anonimisering op rechtspraak.nl. De handlichting gaat pas in als die publicatie een feit is. De jongen moet er bovendien zelf voor zorgen dat de datum en de verleende bevoegdheden worden ingeschreven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel, met de datum en het nummer van de Staatscourant waarin de beschikking is verschenen.
De kantonrechter wijst het verzoek toe en verleent de jongen handlichting om namens zijn eenmanszaak overeenkomsten tot € 5.000 aan te gaan en betalingen tot € 5.000 per transactie te doen. De griffier zorgt voor publicatie in de Staatscourant en op rechtspraak.nl, en de jongen moet de handlichting laten inschrijven bij de Kamer van Koophandel.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
12305051 OV VERZ 26-2075
Procedure
Beschikking
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een huurster in Breda liet in haar woning een vaste trap naar de zolder plaatsen, zonder dat haar verhuurder daarvoor toestemming had gegeven. Daarvoor werd een opening in de betonnen zoldervloer gezaagd. Toen de verhuurder, vereniging Laurentius, daar op 12 juni 2025 achter kwam, vroeg zij de werkzaamheden direct te stoppen en liet de volgende dag stempels in de woning plaatsen. De trap was op dat moment nog niet af. Laurentius wil dat de trap verdwijnt en dat de woning in de oorspronkelijke staat wordt hersteld. Volgens de verhuurder is de betonvloer doorgezaagd, waardoor de constructieve veiligheid niet meer te controleren is. Omdat het om de draagconstructie gaat, wil zij het werk zelf door een professionele aannemer laten uitvoeren. De huurster moet dat toelaten en de kosten betalen. Laurentius raamt die kosten op € 13.322,64, op basis van een offerte van De Kok Bouwgroep. De huurster voerde verweer. Zij betwistte dat de vloer constructief was aangetast en wees erop dat de werkzaamheden nog niet klaar waren. Volgens haar was haar eerder verteld dat het herstel tussen € 4.000 en € 4.500 zou kosten. Ook vond zij het in strijd met het vertrouwensbeginsel en het gelijkheidsbeginsel, omdat de buren wel een vaste trap naar zolder zouden hebben. Zelf vroeg zij de rechter om Laurentius te veroordelen alsnog toestemming voor de trap te geven. De kantonrechter stelt vast dat vaststaat dat de huurster voor de trap toestemming nodig had en die niet heeft gevraagd. De huurovereenkomst en de wet geven de verhuurder dan het recht te eisen dat de verandering op kosten van de huurder ongedaan wordt gemaakt. Dat dit niet onevenredig is, ligt volgens de rechter voor de hand: het gaat om werk dat de constructie van het pand raakt en dus ook de veiligheid. Het beroep op de buren slaagt niet. Ter zitting bleek dat het niet om de directe buren ging maar om een andere woning in de wijk, en welke woning dat is, heeft de huurster niet duidelijk gemaakt. Ook haar eigen vordering strandt. De rechter leest die als een verzoek om een machtiging op grond van artikel 7:215 lid 3 van het Burgerlijk Wetboek. Zo'n machtiging kan niet worden verleend nadat de verandering al is aangebracht, en dat erkende de huurster op de zitting zelf. Zij is daarom niet-ontvankelijk in haar vordering. Over de kosten oordeelt de kantonrechter dat de offerte niet onredelijk is en dat de huurster die onvoldoende gemotiveerd heeft betwist. Zij moet de herstelkosten betalen tot maximaal € 13.322,64. De rechter gaat ervan uit dat Laurentius alleen de werkelijk gemaakte kosten in rekening brengt als die lager uitvallen. Een tweede punt betreft de tegelvloer, die Laurentius ook zonder toestemming geplaatst vond. Bij aanvang van de huur had de huurster een tegelvloer van de vorige huurder overgenomen, die zij later door laminaat had vervangen om daarna weer tegels te leggen. Laurentius heeft volgens de rechter niet aangetoond dat zij nu belang heeft bij herstel van de vloer, en niet duidelijk gemaakt wat de oorspronkelijke staat was. Die vordering wordt afgewezen. Weigert de huurster de werkzaamheden te gedogen, dan mag Laurentius de woning tijdelijk en gedeeltelijk laten ontruimen, voor zover dat voor het werk nodig is. Gezien haar eerdere houding begrijpt de rechter dat de verhuurder daar belang bij heeft: zo hoeft zij niet opnieuw te procederen. De huurster hoeft de woning niet te verlaten als zij het werk gedoogt of als het zonder ontruiming kan. De kantonrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Breda, veroordeelt de huurster op 4 november 2026 om het verwijderen van de trap en het herstel van de schade en de vlizotrap te gedogen. Voor het geval zij dat niet doet, moet zij het gehuurde tijdelijk en voor zover nodig ontruimen. Zij betaalt € 553,77 proceskosten, plus wettelijke rente als zij niet binnen veertien dagen betaalt. In reconventie wordt zij niet-ontvankelijk verklaard, zonder proceskosten. De vordering over de tegelvloer en het meer of anders gevorderde zijn afgewezen.