Rechter bevestigt afwijzing van gefinancierde rechtsbijstand — RVS:2001:AB1860
afwijzing van gefinancierde rechtsbijstand wegens een kansloze vordering
Eiser / verzoeker
appellant, aanvrager van gefinancierde rechtsbijstand
Verweerder / gedaagde
raad voor rechtsbijstand te 's-Hertogenbosch
De Afdeling bestuursrechtspraak bevestigt dat de aanvraag voor gefinancierde rechtsbijstand terecht is afgewezen, omdat de onderliggende vordering van de man kennelijk kansloos is.
- De man vroeg gefinancierde rechtsbijstand aan om te laten vaststellen dat hij niets verschuldigd was aan zijn wederpartij uit een verstekvonnis van 1994
- Tegen dat verstekvonnis, waarbij hij tot betaling van fl. 14.028,69 werd veroordeeld, had de man nooit een rechtsmiddel aangewend
- De Afdeling oordeelt dat zijn vordering om voor recht te verklaren niets verschuldigd te zijn geen kans van slagen heeft, en dat de man het tegendeel niet aannemelijk heeft gemaakt
- Omdat het verzoek kennelijk van elke grond is ontbloot, mag op grond van de Wet op de rechtsbijstand geen rechtsbijstand worden verleend
- De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het hoger beroep ongegrond, zonder proceskostenveroordeling
Samenvatting
Een man die gratis rechtsbijstand wilde om een oude schuld aan te vechten, vangt bot bij de hoogste bestuursrechter. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State bevestigt dat de raad voor rechtsbijstand in 's-Hertogenbosch zijn aanvraag terecht heeft afgewezen, omdat zijn zaak geen enkele kans van slagen heeft.
De man was in 1994 bij verstek veroordeeld door het gerechtshof Den Haag tot betaling van fl. 14.028,69 aan zijn wederpartij. Een veroordeling bij verstek betekent dat hij niet bij de zitting aanwezig was en zich dus niet heeft verweerd, en hij liet ook na om daarna alsnog in verzet te gaan tegen dat arrest. Jaren later wilde hij alsnog laten vaststellen dat hij niets aan die wederpartij verschuldigd was, en vroeg hij daarvoor een toevoeging aan: gefinancierde rechtsbijstand op grond van de Wet op de rechtsbijstand, bedoeld voor mensen die de kosten van een advocaat niet zelf kunnen dragen.
Het bureau rechtsbijstandvoorziening van de raad voor rechtsbijstand wees die aanvraag in februari 1999 af. Na bezwaar van de man bleef de raad voor rechtsbijstand bij die afwijzing. De man stapte daarop naar de rechtbank, die zijn beroep gegrond verklaarde en het besluit van de raad vernietigde, maar tegelijk bepaalde dat de gevolgen van dat besluit toch in stand bleven: met andere woorden, de afwijzing van de toevoeging bleef in de praktijk gewoon gelden, ook al was de onderliggende beslissing formeel vernietigd.
Tegen die uitkomst kwam de man in hoger beroep bij de Raad van State. Hij vond dat de rechtbank de gevolgen van het vernietigde besluit ten onrechte in stand had gelaten. De Afdeling bestuursrechtspraak volgt hem daarin niet. Zij overweegt dat een nieuw besluit van de raad voor rechtsbijstand toch tot dezelfde uitkomst zou leiden, en dus geen zin heeft.
De reden daarvoor is dat de man, gelet op het onherroepelijke verstekvonnis waartegen hij nooit iets had ondernomen, geen enkele kans maakte met een vordering om te laten vaststellen dat hij niets verschuldigd was. De Afdeling gaat ervan uit dat zo'n vordering kansloos is, en de man heeft niet aannemelijk gemaakt dat die inschatting onjuist zou zijn. Daarmee is sprake van een verzoek dat, in de woorden van de wet, kennelijk van elke grond is ontbloot. Voor zulke verzoeken bepaalt de Wet op de rechtsbijstand uitdrukkelijk dat geen rechtsbijstand wordt verleend. Het verzoek van de man zou dus, ook na een nieuw besluit van de raad, opnieuw moeten worden afgewezen.
Omdat een nieuwe beslissing niets zou veranderen aan de uitkomst, oordeelt de Afdeling dat de rechtbank terecht bepaalde dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand konden blijven. Het hoger beroep van de man is daarmee ongegrond, en de Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. Voor een proceskostenveroordeling ziet zij geen aanleiding.
Betrokken advocaten
mr. R.B. van Dijken
appellant
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBOBR:2013:BZ0233, Rechtbank Oost-Brabant, 30-01-2013, Awb 12 / 633
Rechtbank Oost-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBSHE:2012:BX2048, Rechtbank 's-Hertogenbosch, 16-07-2012, AWB 11/3505
Rechtbank Oost-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBSHE:2011:BU5788, Rechtbank 's-Hertogenbosch, 18-11-2011, AWB 10/3245 en 10/3246
Rechtbank Oost-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBSHE:2010:BL3763, Rechtbank 's-Hertogenbosch, 04-02-2010, AWB 09-521
Rechtbank Oost-Brabant · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Raad van StateRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
200002820/1
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.