Raad van State keurt afwijzing asielaanvraag koptische christen uit Egypte alsnog goed — RVS:2015:1123
afwijzing asielaanvraag wegens beschikbare bescherming van herkomstland
Eiser / verzoeker
Koptisch-christelijke vreemdeling uit Egypte
Verweerder / gedaagde
staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
Raad van State verklaart het hoger beroep van de staatssecretaris gegrond en verklaart het oorspronkelijke beroep tegen de afwijzing van de asielaanvraag alsnog ongegrond.
- Asielaanvraag werd afgewezen omdat de man bescherming kon krijgen van de Egyptische autoriteiten
- Rechtbank vond deze motivering ondeugdelijk en vernietigde het besluit
- Raad van State oordeelt dat de eerdere effectieve hulp van de Egyptische politie de man onderscheidt van andere koptische christenen
- Telefonische melding bij één politieagent is onvoldoende om aan te tonen dat geen bescherming kon worden verkregen
- Oorspronkelijke beroep tegen de afwijzing van de asielaanvraag wordt alsnog ongegrond verklaard
Samenvatting
Een koptisch-christelijke man uit Egypte vroeg in Nederland een verblijfsvergunning asiel aan. Hij voerde aan dat hij was mishandeld vanwege zijn geloof en later opnieuw was bedreigd, en dat hij daarom niet veilig kon terugkeren naar zijn land van herkomst. De staatssecretaris van Veiligheid en Justitie wees de aanvraag af, met als belangrijkste argument dat de man voor bescherming tegen deze bedreigingen terecht kon bij de Egyptische autoriteiten.
De man ging in beroep bij de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam. De rechtbank stelde hem in het gelijk: volgens de rechtbank had de staatssecretaris onvoldoende gemotiveerd waarom de man bescherming van de Egyptische autoriteiten kon krijgen. Het besluit werd vernietigd en de staatssecretaris moest een nieuw besluit nemen.
De staatssecretaris liet het daar niet bij zitten en stelde hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, de hoogste bestuursrechter in dit soort zaken. Volgens de staatssecretaris had de rechtbank ten onrechte geoordeeld dat de motivering ondeugdelijk was. De man had zelf verklaard dat de Egyptische politie, nadat hij eerder aangifte had gedaan van de mishandeling, daadwerkelijk naar de dader op zoek was gegaan. Daarnaast had de man na de latere bedreigingen niet in persoon aangifte gedaan, maar zich slechts telefonisch tot de politie gewend, waarbij hij door één enkele agent te horen had gekregen dat deze hem niet kon helpen.
De Afdeling volgt de staatssecretaris hierin. Uit de eigen verklaringen van de man bleek dat de politie eerder wél serieus werk had gemaakt van zijn aangifte, wat hem volgens de Afdeling onderscheidt van andere koptische christenen in Egypte die geen enkele hulp krijgen. Dat hij van de latere bedreigingen, die dezelfde achtergrond hadden als de eerdere mishandeling, geen aangifte in persoon deed, kon hij niet goed verklaren, terwijl zijn eerdere ervaringen met de politie juist reden gaven om dat wel te doen. Met de mededeling van één enkele politieagent dat deze hem niet kon helpen, had de man onvoldoende aannemelijk gemaakt dat hij geen bescherming van de Egyptische autoriteiten kon krijgen. De Afdeling verwijst hierbij naar eerdere, vergelijkbare uitspraken over dit onderwerp.
Omdat deze grief van de staatssecretaris al slaagt, oordeelt de Afdeling dat het hoger beroep kennelijk gegrond is en dat de uitspraak van de rechtbank niet in stand kan blijven. De Afdeling beoordeelt vervolgens zelf de oorspronkelijke beroepsgronden van de man, voor zover die nog relevant zijn. Daarbij stelt de Afdeling vast dat de man in zijn beroepschrift niet had uitgelegd waarom de reactie van de staatssecretaris op zijn betoog over de achterstelling van koptische christenen in Egypte tekortschoot.
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verklaart het hoger beroep van de staatssecretaris gegrond, vernietigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het oorspronkelijke beroep van de man tegen de afwijzing van zijn asielaanvraag alsnog ongegrond. Daarmee blijft de afwijzing van de asielaanvraag in stand en bestaat er geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2021:1946, Raad van State, 31-08-2021, 201808210/1/V2
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RVS:2021:1940, Raad van State, 31-08-2021, 201904296/1/V2
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RVS:2021:1947, Raad van State, 31-08-2021, 201908246/1/V2
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RVS:2021:1821, Raad van State, 17-08-2021, 202006012/1/V1
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Raad van StateRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
201408327/1/V2
Procedure
Hoger beroep
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.