Raad van State vernietigt bouwvlak in bestemmingsplan Echt-Susteren — RVS:2026:1726
bestemmingsplan / ruimtelijke ordening / inpassing omgevingsvergunning
Eiser / verzoeker
Appellant, wonend in België, agrariër nabij Susteren
Verweerder / gedaagde
Raad van de gemeente Echt-Susteren
Beroep gegrond verklaard; het bouwvlak voor het perceel in het bestemmingsplan 'Initieel Omgevingsplan Echt-Susteren' wordt vernietigd en de gemeente moet €1.868,- proceskosten en €194,- griffierecht vergoeden.
- Termijnoverschrijding verschoonbaar: bekendmaking bestemmingsplan vermeldde vergunningen t/m 28 mei 2024, maar de vergunning van 4 juni 2024 was toch opgenomen — ook voor een professionele rechtsbijstandverlener was dit verwarrend.
- Gemeenteraad heeft nagelaten een eigenstandige ruimtelijke afweging te maken over het al dan niet inpassen van de (nog niet onherroepelijke) omgevingsvergunning, in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel (art. 3:2 Awb).
- Rechtsgevolgen kunnen niet in stand blijven: de uitspraak van rechtbank Limburg over de omgevingsvergunning is nog niet onherroepelijk en is voorwerp van een lopende hoger beroepsprocedure bij de Afdeling zelf.
- Bouwvlak voor het perceel (kadastraal sectie G, nr. 10) in het bestemmingsplan vernietigd; gemeente moet aanpassing binnen vier weken doorvoeren in het digitale plan.
Samenvatting
Een agrariër uit België die percelen heeft nabij Susteren, stapte naar de Raad van State omdat de gemeente Echt-Susteren een bouwvlak voor een bedrijfswoning had opgenomen in haar bestemmingsplan. De man vreest dat zijn gebruik van gewasbeschermingsmiddelen op eigen land wordt beperkt door de komst van deze woning op het naastgelegen perceel.
Voordat de rechter aan de inhoud toekwam, moest eerst worden vastgesteld of de appellant zijn beroep wel op tijd had ingediend. Zowel de gemeente als de maatschap die op het bewuste perceel is gevestigd, voerden aan dat het beroepschrift te laat was ingediend en dat dit niet verschoonbaar was. De Raad van State zag dat echter anders.
De bekendmaking van het bestemmingsplan vermeldde dat vergunningen tot en met 28 mei 2024 erin waren verwerkt. De omgevingsvergunning voor de bedrijfswoning was echter pas op 4 juni 2024 verleend — na die datum. Daardoor hoefde de appellant redelijkerwijs niet te verwachten dat juist die vergunning toch in het plan was opgenomen. Dat gold ook voor een professionele rechtsbijstandverlener, zo oordeelde de Afdeling: de bekendmaking was ook voor een deskundige verwarrend. Bovendien diende de appellant zijn beroepschrift in op 1 maart 2025, nauwelijks drie weken nadat hij op 6 februari 2025 via een bezwaarprocedure voor het eerst concreet op de hoogte raakte van de gevolgen van het bestemmingsplan voor zijn bedrijfsvoering. Daarmee had hij zo snel gehandeld als redelijkerwijs van hem kon worden verlangd. Het beroep werd ontvankelijk verklaard.
Inhoudelijk draaide de zaak om de vraag of de gemeenteraad de omgevingsvergunning zorgvuldig had ingepast in het bestemmingsplan. De raad had het bouwvlak opgenomen omdat er al een vergunning was verleend voor de bedrijfswoning — hoewel die vergunning nog niet onherroepelijk is, omdat de appellant er apart bezwaar en beroep tegen heeft aangetekend. De Raad van State erkent dat zo'n nog niet onherroepelijke vergunning een zwaarwegend belang vormt waarmee de raad rekening moet houden.
Maar de raad had nagelaten een eigenstandige afweging te maken: hij had niet beoordeeld of er vanuit het oogpunt van een goede ruimtelijke ordening redenen waren om de vergunning al dan niet in het bestemmingsplan te verwerken. Dat is in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel uit de Algemene wet bestuursrecht. De raad erkende dit gebrek zelf ook.
De gemeente stelde vervolgens dat de rechtsgevolgen van het bestemmingsplan toch in stand konden blijven, omdat de rechtbank Limburg eerder had geoordeeld dat de noodzaak van de bedrijfswoning aanwezig was. De Raad van State volgde dat argument niet. De appellant heeft hoger beroep ingesteld tegen die uitspraak, en dat hoger beroep moet nog door dezelfde Afdeling worden behandeld. Als zij nu al zouden meegaan in het oordeel van de rechtbank om de rechtsgevolgen in stand te laten, zouden zij de lopende hoger beroepsprocedure op onaanvaardbare wijze doorkruisen.
De Raad van State verklaarde het beroep gegrond en vernietigde het bestemmingsplan voor zover het het bouwvlak op het betrokken perceel betreft. De gemeente moet dit binnen vier weken verwerken in het digitaal raadpleegbare plan. Daarnaast wordt de gemeente veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van €1.868,- en het griffierecht van €194,-.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBLIM:2026:460, Rechtbank Limburg, 21-01-2026, C/03/346514 / HA ZA 25-450
Rechtbank Limburg · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:RBLIM:2026:25, Rechtbank Limburg, 15-01-2026, 11939234 \ AZ VERZ 25-116
Rechtbank Limburg · Civiel Recht; Arbeidsrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:12126, Rechtbank Limburg, 08-12-2025, 11931301 cv expl 25-4163
Rechtbank Limburg · Civiel Recht
ECLI:NL:RBLIM:2025:11246, Rechtbank Limburg, 13-11-2025, ROE 25/1725 en ROE 25/2037
Rechtbank Limburg · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Raad van StateRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
202501248/1/R1
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. C.J. Borman
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.