Raad van State verbiedt uitzetting asielzoeker hangende hoger beroep — RVS:2026:1784
vreemdelingenrecht / uitstel van vertrek op medische gronden / voorlopige voorziening
Eiser / verzoeker
Verzoeker (asielzoeker)
Verweerder / gedaagde
Minister van Asiel en Migratie
De voorzieningenrechter treft een voorlopige voorziening: de asielzoeker mag niet worden uitgezet totdat op het hoger beroep is beslist, en de minister moet € 934,00 proceskosten vergoeden.
- Artikel 73 lid 1 Vw 2000 geeft alleen opschortende werking aan bezwaar tegen afwijzing of intrekking van een verblijfsvergunning, niet aan bezwaar tegen afwijzing van uitstel van vertrek (artikel 64 Vw 2000).
- De eerdere aanname dat verzoeker rechtmatig verblijf had op grond van artikel 73 lid 1 Vw 2000 was juridisch onjuist.
- Desondanks wordt een voorlopige voorziening getroffen die uitzetting verbiedt totdat de Afdeling op het hoger beroep heeft beslist.
- De minister moet € 934,00 aan proceskosten vergoeden wegens beroepsmatig verleende rechtsbijstand.
Samenvatting
Een asielzoeker heeft met succes een voorlopige voorziening verkregen bij de Raad van State, waardoor hij niet mag worden uitgezet zolang het hoger beroep van de minister van Asiel en Migratie nog loopt.
De zaak draait om een aanvraag voor uitstel van vertrek op medische gronden, een regeling op basis van artikel 64 van de Vreemdelingenwet 2000. De staatssecretaris van Justitie en Veiligheid wees die aanvraag in augustus 2023 af, en verklaarde het bezwaar van de man in november van dat jaar ongegrond. De rechtbank Den Haag gaf de asielzoeker echter gelijk in april 2025: het besluit werd vernietigd en de minister moest het Bureau Medische Advisering opnieuw om advies vragen en een nieuw besluit nemen.
De minister ging tegen die uitspraak in hoger beroep bij de Raad van State en vroeg tegelijkertijd om een voorlopige voorziening om de uitvoering van het rechtbankvonnis op te schorten. Dat verzoek werd in juni 2025 toegewezen, waarna de minister voorlopig niet hoefde te voldoen aan de opdracht van de rechtbank. Een eerder verzoek van de asielzoeker zelf om een voorlopige voorziening werd in oktober 2025 afgewezen.
De asielzoeker deed opnieuw een poging. Hij wees op een e-mail van de minister uit maart 2026, waaruit bleek dat de minister zijn rechtmatig verblijf inmiddels betwistte. In de eerdere uitspraak van oktober 2025 had de voorzieningenrechter nog aangenomen dat de man rechtmatig in Nederland verbleef op grond van de opschortende werking van zijn bezwaar. Die redenering bleek echter juridisch onhoudbaar.
De Raad van State stelt nu vast dat artikel 73 van de Vreemdelingenwet, dat automatisch opschortende werking toekent aan een bezwaar, alleen geldt voor besluiten over verlening of intrekking van een verblijfsvergunning. Een besluit over uitstel van vertrek valt daar uitdrukkelijk buiten. Daarmee vervalt de grondslag waarop eerder werd aangenomen dat de man rechtmatig verblijf had.
Omdat de rechtspositie van de asielzoeker hierdoor was verslechterd en er verdere argumenten waren aangevoerd, zag de voorzieningenrechter aanleiding om nu wél een voorlopige voorziening te treffen. De man mag niet worden uitgezet totdat de Afdeling definitief heeft beslist op het hoger beroep van de minister. Daarnaast moet de minister de proceskosten vergoeden: een bedrag van € 934,00 voor professionele rechtsbijstand.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Raad van StateRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
BRS.26.001173
Procedure
Voorlopige voorziening
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.