Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RVS:2026:1819Bestuursrecht

Badpaviljoen Hindeloopen moet €110.000 dwangsom betalen voor verbouwing rijksmonument — RVS:2026:1819

invordering dwangsom / handhaving omgevingsvergunning rijksmonument

Eiser / verzoeker

Badpaviljoen Hindeloopen B.V.

VS

Verweerder / gedaagde

college van burgemeester en wethouders van Súdwest-Fryslân

Hoger beroep ongegrond verklaard; invordering dwangsom van €110.000 blijft in stand, maar de Staat wordt veroordeeld tot betaling van €500 schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

  • Invordering dwangsom van €110.000 is rechtmatig; niet voldoen aan voorwaarden uit de Afsprakenbrief komt voor rekening en risico van Badpaviljoen Hindeloopen
  • Slechte staat fundering levert geen bijzondere omstandigheid op die afzien van invordering rechtvaardigt, mede omdat dit probleem al sinds 2007 bekend was
  • Afsprakenbrief bevat expliciete voorwaarden voor afzien van invordering; nu daaraan niet is voldaan, bestaat geen grondslag om invordering achterwege te laten
  • Redelijke termijn (vier jaar voor bezwaar plus twee rechterlijke instanties) is met ruim vier maanden overschreden, volledig toe te rekenen aan de Afdeling
  • Staat der Nederlanden veroordeeld tot €500 immateriële schadevergoeding en €467 proceskosten wegens termijnoverschrijding

Samenvatting

Badpaviljoen Hindeloopen B.V. is eigenaar van een rijksmonument aan de Westerdijk in Hindeloopen. In 2017 stelde een gemeentelijke toezichthouder vast dat er werkzaamheden waren uitgevoerd aan het pand zonder de vereiste omgevingsvergunning: kozijnen en houten delen waren vervangen, de gevel opnieuw geverfd, nieuwe kappen op de schoorstenen geplaatst en het plafond vervangen. Voor een rijksmonument zijn zulke ingrepen vergunningplichtig.

Het college van burgemeester en wethouders van Súdwest-Fryslân legde het bedrijf meerdere lasten onder dwangsom op om de illegale situatie ongedaan te maken. Toen aan de eerste last niet werd voldaan, vorderde het college al een dwangsom van €60.000 in. Ook aan een tweede last werd niet voldaan, waardoor opnieuw een dwangsom van €110.000 dreigde.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In februari 2021 verwierf EuroParcs Holding de aandelen van Badpaviljoen Hindeloopen en trad in overleg met de gemeente. Dit leidde tot een zogeheten Afsprakenbrief van 1 april 2021. Daarin werd afgesproken dat EuroParcs binnen zes maanden een herstelplan zou opstellen — niet alleen voor de punten uit de dwangsomlast, maar ook voor de betonnen draagconstructie van het gebouw. In ruil daarvoor zou de gemeente gedurende die periode geen nieuwe handhavingsbesluiten nemen en de invordering van de €110.000 opschorten. Ook stond in de brief onder welke voorwaarden de gemeente na afloop van die termijn bereid zou zijn af te zien van invordering.

Na zes maanden bleek EuroParcs niet aan die voorwaarden te hebben voldaan. Het bedrijf verzocht in september 2021 om uitstel, omdat aanvullend onderzoek had uitgewezen dat de constructie veel slechter was dan gedacht. Het college ging daar niet op in en vorderde in oktober 2021 de dwangsom van €110.000 alsnog in. Badpaviljoen Hindeloopen maakte bezwaar, maar dat werd ongegrond verklaard. Ook het beroep bij de rechtbank Noord-Nederland had geen succes.

In hoger beroep bij de Raad van State voerde Badpaviljoen Hindeloopen aan dat de slechte staat van de fundering maakte dat het redelijkerwijs onmogelijk was om binnen zes maanden een realistisch herstelplan op te stellen. Het college had daarmee rekening moeten houden en eerder moeten reageren op het uitstelverzoek, in plaats van na het verstrijken van de termijn direct over te gaan tot invordering.

De Raad van State volgt dit betoog niet. Volgens vaste rechtspraak moet aan de invordering van een verbeurde dwangsom een zwaarwegend gewicht worden toegekend; alleen in bijzondere omstandigheden kan daarvan worden afgezien. Van zulke bijzondere omstandigheden is hier geen sprake. De Afdeling wijst er daarbij op dat al in 2007, bij een eerdere vergunningaanvraag, bekend was dat de fundering van het badpaviljoen niet goed was. Dat gegeven was ook meegenomen in de Afsprakenbrief. Dat EuroParcs uiteindelijk niet tijdig aan de afspraken kon voldoen, komt daarmee voor haar eigen rekening en risico.

Wel honoreert de Raad van State het verzoek van Badpaviljoen Hindeloopen om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn. De procedure duurde — gerekend vanaf de ontvangst van het bezwaarschrift in november 2021 — ruim vier maanden langer dan de toegestane vier jaar. Die vertraging is volledig toe te rekenen aan de Afdeling zelf. De Staat der Nederlanden wordt veroordeeld tot betaling van €500 aan immateriële schadevergoeding aan Badpaviljoen Hindeloopen, plus €467 aan proceskosten voor het schadeverzoek. Het hoger beroep zelf wordt ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd.

Betrokken advocaten

mr. M. Gideonse

appellant

Advocatenkantoor Gideonse, APELDOORN

102 uitspraken
mr. E.F. van der Goot

verweerder

PlasBossinade Advocaten en Notarissen, LEEUWARDEN

80 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

202304393/1/R3

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr.drs. J.H. van Breda
  • dhr. mr. E.A. Minderhoud
  • mw. prof.mr.drs. G. de Groot
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RVS:2026:6660
Raad van State·
Bestuursrecht
RVS:2026:6559
Raad van State·
Bestuursrecht
RVS:2026:6655
Raad van State·
Bestuursrecht
RVS:2026:6560
Raad van State·
Bestuursrecht
RVS:2026:6647
Raad van State·
Bestuursrecht