Raad van State: bewaring Algerijnse man was rechtmatig — RVS:2026:1902
vreemdelingenbewaring / rechtmatigheid inbewaringstelling
Eiser / verzoeker
minister van Asiel en Migratie (appellant)
Verweerder / gedaagde
betrokkene (Algerijnse man)
De Raad van State verklaart het hoger beroep van de minister gegrond, vernietigt de uitspraak van de rechtbank en wijst het verzoek om schadevergoeding af.
- Minister had deugdelijk gemotiveerd waarom een lichter middel niet volstond: betrokkene wilde niet terugkeren, had meldplichten gemist en was niet zelfstandig vertrokken na terugkeerbesluit.
- Doorverwijzing naar oogarts weegt niet op tegen risico op onttrekking aan toezicht bij ontbreken van verblijfstitel voor medische behandeling.
- Rechtbank had ten onrechte de medische situatie van betrokkene meegewogen in haar oordeel over de rechtmatigheid van de bewaring.
- Verzoek om schadevergoeding afgewezen na gegrondverklaring hoger beroep.
Samenvatting
Een Algerijnse man werd op 30 april 2024 door de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid in vreemdelingenbewaring gesteld. De rechtbank Den Haag (zittingsplaats Groningen) verklaarde zijn beroep daartegen gegrond, beval de opheffing van de bewaring en kende hem schadevergoeding toe. De staatssecretaris ging in hoger beroep bij de Raad van State.
De kern van het geschil was de vraag of de minister voldoende had gemotiveerd waarom hij niet kon volstaan met een lichter middel dan bewaring. De rechtbank vond de motivering ondeugdelijk, maar de Raad van State oordeelt daar anders over.
Volgens de Raad van State had de minister in zijn bewaringsbesluit wel degelijk deugdelijk onderbouwd waarom een lichter middel niet volstond. De man had immers zelf verklaard niet terug te willen keren naar Algerije of Libië, hij had zich niet gehouden aan meldplichten, had illegaal in Nederland verbleven en was na het terugkeerbesluit niet zelfstandig vertrokken. Die combinatie van factoren rechtvaardigde de bewaring, ook al gaf de man aan bij stichting INLIA te verblijven en via die organisatie een traject te willen starten waarbij hij zowel zou werken als aan zijn terugkeer zou werken.
De rechtbank had bij haar oordeel ook meegewogen dat de man nog een medische behandeling wilde ondergaan — hij was doorverwezen naar een oogarts. De Raad van State veegt dit argument van tafel: de man heeft geen verblijfstitel voor medische behandeling en heeft die ook niet aangevraagd. De doorverwijzing naar een oogarts weegt niet op tegen het risico dat hij zich opnieuw aan het toezicht onttrekt of de uitzettingsprocedure belemmert, mede gezien zijn eigen uitlatingen over terugkeer.
De Raad van State verklaart het hoger beroep gegrond, vernietigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het oorspronkelijke beroep van de man alsnog ongegrond. Het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:1675, Rechtbank Den Haag, 02-02-2026, NL25.53326
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1378, Rechtbank Den Haag, 28-01-2026, NL25.34904
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:652, Rechtbank Den Haag, 15-01-2026, NL25.37822
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:404, Rechtbank Den Haag, 12-01-2026, NL25.56525
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Raad van StateRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
BRS.24.000182
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.