Raad van State verwerpt hoger beroep asielzoeker over eerdere afwijzing — RVS:2026:2008
asiel / redelijke termijn schadevergoeding
Eiser / verzoeker
appellant (asielzoeker)
Verweerder / gedaagde
minister van Asiel en Migratie
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn is afgewezen.
- Hoger beroep verworpen via versnelde afdoening: geen vragen van belang voor rechtseenheid of rechtsontwikkeling
- Verzoek om heroverweging van de kennelijk ongegrond-verklaring uit 2017 terecht afgewezen
- Redelijke termijn van vier jaar begon op 12 augustus 2022 en was ten tijde van de uitspraak (13 april 2026) nog niet verstreken
- Verzoek om schadevergoeding wegens termijnoverschrijding afgewezen
Samenvatting
Een asielzoeker die eerder een verblijfsvergunning kreeg, probeerde via de rechter ook een heroverweging af te dwingen van een oudere, negatieve beslissing op zijn asielaanvraag uit 2017. Die oudere aanvraag was destijds kennelijk ongegrond verklaard. De staatssecretaris weigerde in 2023 om die beslissing te heroverwegen, en de rechtbank Den Haag verklaarde het beroep daartegen ongegrond. De asielzoeker stelde vervolgens hoger beroep in bij de Raad van State.
De Raad van State beoordeelde het hoger beroep via een versnelde procedure, waarbij geen uitgebreide motivering is vereist als het hogerberoepschrift geen vragen opwerpt die van belang zijn voor de rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming in algemene zin. Dat was hier het geval: de Raad van State zag geen aanleiding voor een inhoudelijke behandeling.
Naast het hoger beroep deed de asielzoeker ook een verzoek om schadevergoeding wegens overschrijding van de zogenoemde redelijke termijn. Die termijn bepaalt hoe lang een gerechtelijke procedure maximaal mag duren. Voor procedures in twee rechterlijke instanties zonder voorafgaande bezwaarprocedure geldt in beginsel een maximale totale duur van vier jaar, waarbij per instantie twee jaar wordt gerekend.
De asielzoeker betoogde dat de redelijke termijn al was overschreden, maar de Raad van State ging daar niet in mee. De termijn begon te lopen op 12 augustus 2022, de datum waarop de rechtbank het beroepschrift ontving, en loopt daarmee door tot 12 augustus 2026. Omdat de uitspraak op 13 april 2026 werd gedaan, was de redelijke termijn op dat moment nog niet verstreken. Het verzoek om schadevergoeding werd daarom afgewezen.
De Raad van State bevestigde de uitspraak van de rechtbank en wees zowel het hoger beroep als het verzoek om schadevergoeding af. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:2022, Rechtbank Den Haag, 04-02-2026, NL25.36314
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1914, Rechtbank Den Haag, 02-02-2026, AWB 25/20963
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1460, Rechtbank Den Haag, 27-01-2026, AWB 25/20623
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1453, Rechtbank Den Haag, 20-01-2026, AWB 25/22881
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Raad van StateRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
202407298/1/V3
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.