LUMC hoeft namen onderzoekers niet openbaar te maken bij Wob-verzoek — RVS:2026:2096
Wob-verzoek openbaarmaking contracten medische hulpmiddelensector / privacy medewerkers ziekenhuis
Eiser / verzoeker
Raad van Bestuur van het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC)
Verweerder / gedaagde
[appellant sub 2] (verzoeker Wob-informatie)
Het hoger beroep van het LUMC is gegrond verklaard; het LUMC hoeft de namen van onderzoekers en wetenschappers die niet als vertegenwoordiger van het LUMC optraden niet openbaar te maken.
- Hoogleraren en wetenschappers treden niet automatisch 'in de openbaarheid' vanwege hun functie; bepalend is of zij in de specifieke situatie als vertegenwoordiger van het LUMC optraden op basis van volmacht of mandaat.
- Alleen namen van bestuurders en divisiemanagers die contracten tekenden namens het LUMC hoeven openbaar te worden gemaakt; namen van onderzoekers die 'voor gezien' tekenden of als spreker zijn vermeld, mogen worden weggelakt.
- De AVG geeft geen invulling aan het recht op toegang tot overheidsinformatie; de Wob-weigeringsgrond voor de persoonlijke levenssfeer is het relevante kader.
- Het LUMC heeft geen wettelijke verplichting om bij voorgenomen weigering van openbaarmaking van namen eerst te inventariseren hoe de betrokken medewerkers daar zelf over denken.
- Het hoger beroep van het LUMC is gegrond; het incidenteel hoger beroep van de verzoeker en zijn beroep tegen het nadere besluit zijn ongegrond verklaard.
Samenvatting
Een verzoeker diende bij het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) een verzoek in op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob), gericht op openbaarmaking van alle contracten, sponsorovereenkomsten en dienstverleningscontracten die het LUMC tussen 2019 en het moment van het verzoek had afgesloten met bedrijven in de medische hulpmiddelensector. Het LUMC vond twintig relevante documenten en maakte die gedeeltelijk openbaar, waarbij namen van medewerkers, financiële gegevens en bedrijfsvertrouwelijke informatie werden weggelakt.
De verzoeker maakte bezwaar en stapte uiteindelijk naar de rechtbank. Die gaf hem deels gelijk. De rechtbank oordeelde dat het LUMC onvoldoende had gemotiveerd waarom namen van hoogleraren en gerenommeerde wetenschappers werden weggelakt. Omdat zulke medewerkers publiceren en deelnemen aan het publieke debat, treden zij al naar buiten uit hoofde van hun functie, zo redeneerde de rechtbank. Ook de motivering om andere informatie over diensten geheim te houden schoot tekort.
Het LUMC ging in hoger beroep bij de Raad van State, en de verzoeker stelde incidenteel hoger beroep in. De centrale vraag was of hoogleraren en wetenschappers vanwege hun functie 'in de openbaarheid treden' in de zin van de Wob, zodat hun namen in de contracten openbaar gemaakt zouden moeten worden.
De Raad van State oordeelde anders dan de rechtbank. Bepalend is niet of iemand in het algemeen publiceert of bekend is in zijn vakgebied, maar of hij in de specifieke situatie als vertegenwoordiger van het LUMC optrad. Dat is het geval als iemand op basis van een volmacht of mandaat een bestuurlijke aangelegenheid behartigt namens het LUMC. Bestuurders en divisiemanagers die contracten tekenden vallen hier wel onder; hun namen zijn openbaar. Onderzoekers die een contract 'voor gezien' tekenden of van wie werd vastgelegd dat zij op een congres zouden spreken, vertegenwoordigen het LUMC echter niet in die specifieke hoedanigheid. Hun privacy prevaleert, tenzij de verzoeker aannemelijk maakt dat het openbaarheidbelang zwaarder weegt — wat niet was gebeurd.
Daarnaast wierp het LUMC op dat de AVG in de weg zou staan aan openbaarmaking. De Afdeling verwierp dit argument: de AVG regelt de bescherming van persoonsgegevens in het algemeen, maar geeft geen invulling aan het recht op toegang tot overheidsinformatie. De Wob heeft daarvoor eigen weigeringsgronden, waaronder de bescherming van de persoonlijke levenssfeer.
De Raad van State verklaarde het hoger beroep van het LUMC gegrond en het incidenteel hoger beroep van de verzoeker ongegrond. Het beroep tegen het nadere besluit dat het LUMC in november 2023 had genomen, werd eveneens ongegrond verklaard. Het LUMC hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2026:475, Raad van State, 28-01-2026, 202502811/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RVS:2025:6138, Raad van State, 17-12-2025, 202400729/1/R1
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:6722, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 08-10-2025, AWB 25_402
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:15458, Rechtbank Den Haag, 03-07-2025, AWB - 25 _ 3378
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Raad van StateRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
202305278/1/A3
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.